Gouden Kalveren Regisseur en scenarist Muriel d’Ansembourg was met zes Gouden Kalveren voor haar speelfilmdebuut ‘Truly Naked’ de grote winnaar van het Kalvergala. Bij de series ging ‘BASTA’, de bioserie over Marco van Basten, er met de hoofdprijzen vandoor.
Het team achter grote winnaar ‘Truly Naked’: Myrthe Mosterman (cinematograaf), Fleur Ankoné (production designer), Muriel d’Ansembourg (regisseur), Isabella Depeweg en Els Vandevorst (producers).
Regisseur en scenarist Muriel d’Ansembourg is de grote winnaar op de slotavond van het Nederlands Film Festival. Haar speelfilmdebuut Truly Naked, een pornodrama gesitueerd in een Brits kuststadje, won zes Gouden Kalveren, waaronder die voor beste speelfilm, regie en scenario. Bij de series ging BASTA er met de hoofdprijzen vandoor. De bioserie over Marco van Basten won de Gouden Kalveren voor beste dramaserie, hoofdrol (Chris Peters) en regie (Remy van Heugten). De beste documentaire was Mijn woord tegen het mijne: de film liet Nederland meekijken bij de therapiesessies van mensen die stemmen horen.
Met de Gouden Kalveren-ceremonie sloot het 46ste Nederlands Film Festival een sobere en sombere editie af, acht dagen eerder begonnen met Michiel van Erps zware maar relevante drama Downtown. Sinds het festival in 2024 zijn meerjarige gemeentesubsidie kwijtraakte, krimpt het. Weg zijn het Junior Kalverengala, Forum van de Regisseurs, en andere activiteiten. Ook heeft het festival vanaf dit jaar nog maar één directeur: een duodirectie hoorde niet meer bij een beknibbelend festival.
Muriel d’Ansembourg op de slotavond van het Nederlands Film Festival. Ze won zes Gouden Kalveren voor haar speelfilmdebuut ‘Truly Naked’.
Behelpen dus, tot de volgende subsidieaanvraag – toch werd er dit jaar een bewonderenswaardig achtdaags filmfeest en netwerkevenement georganiseerd.
Vrijdagavond werden er in de Stadsschouwburg Utrecht 26 Kalveren uitgereikt voor films, docu’s, series en digitale producties. Er was geen presentator dit jaar, een genadige tijdsbesparing voor de paar honderd kijkers van de livestream. De winnaars werden gekozen door de 790 vakgenoten van de Dutch Film Academy, naar het model van de Oscars. Een systeem waar dit jaar enige controverse over was.
Maar eerst de winnaars: Truly Naked volgt de introverte tiener Alec, die cameraman is bij de pornofilms van zijn vader. Terwijl vader steeds extremere pornoscènes verzint om publiek te lokken, leert Alec dat porno en intimiteit heel verschillend zijn. De film viel eerder dit jaar op bij het internationale filmfestival van Berlijn, waar hij volgens vakblad Variety een internationale biedingenstrijd ontketende.
Muriel d’Ansembourg wist bij haar tweede Kalf even niet meer waarover ze moest speechen. „O ja! Heel bijzonder om genomineerd te zijn in twee categorieën waarin alleen maar vrouwen genomineerd zijn”, zei ze, over de categorieën scenario en regie. „Well done ladies! En mannen: jullie hebben ook héél goed werk geleverd. Maar dat weten jullie maar al te goed, dat is het ‘m juist!”
Aanvankelijk leek Joe Speedboot de koploper te zijn dit jaar. De verfilming van de roman van Tommy Wieringa kreeg negen nominaties, tegenover de zeven van Truly Naked, maar verzilverde er slechts één: Daan Buringa (24) won de prijs voor beste hoofdrol met zijn vertolking van Fransje Hermans.
„Mijn naam is super poison frog en ik kom vandaag de trofee voor Daan in ontvangst nemen”, zei Buringa bij het in ontvangst nemen van de prijs. Hij droeg een cape en zat in een rolstoel – hij heeft spierziekte ataxie van Friedreich. De ‘echte Daan’ wilde een statement maken door niet te komen: „Hij vindt dat hij na Joe Speedboot geen enkele keer meer voor een leuke rol is gecast – alleen maar voor een gehandicapt, zielig jongetje in een ziekenhuis. […] Ik vind het wel een beetje flauw van hem.”
Downtown, de openingsfilm van het NFF over drie vrienden die elkaar dertig jaar na de aidsepidemie weer treffen, won twee Kalveren, waaronder beste bijrol voor Thor Braun. Sugar (Sound design), Toutes Directions (Muziek) en The Wolf, The Fox and The Leopard (Hair & Make-up) sprokkelden de rest van de prijzen binnen.
„Ik zeg altijd voor de grap: ik ben een boerin in Hollywood”, zei een geëmotioneerde Halina Reijn bij het in ontvangst nemen van het Gouden Kalf voor Filmcultuur. „Maar ik meen dat wel. Mijn cultuur draag ik met mij mee in mijn hart.” Dat Reijn deze ere-Kalf (voor personen die „verdienstelijk hebben gemaakt” voor de Nederlandse filmcultuur) zou krijgen was al eerder bekend, net als wie de Gouden Kalveren van het publiek zouden krijgen, voor de best bezochte speelfilm en documentaire. Voor de Meisjes trok 324.000 bezoekers en liet daarmee Amsterdamned II (301.000) en De Tatta’s 3 (279.000) achter zich: een bonusprijs voor de film die vorig jaar al de grote winnaar was. En de best bezochte documentaire was Mama’ku – Van Jakarta tot de Molukken, met 24.000 bezoekers.
Halina Reijn bij het Gouden Kalveren Gala.
Jaarlijkse traditie op het Nederlands Film Festival is de strijd tussen de publieksfilm en de kunstfilm; makers van de publieksfilm voelen zich in Utrecht vaak ondergewaardeerd. Zo werd er ditmaal online een screenshot gedeeld van een lijst met kunstfilms die miljoenen subsidie kregen en daarna maar weinig bezoekers trokken.
Strijdfront was dit jaar ook het Gouden Kalveren-gala, nadat in september was gebleken dat publiekstrekkers Paaz en Champagne niet eens de longlist van de filmprijzen gehaald hebben. Dat wekte wrevel.
„Daar heb ik even een totale error over”, schreef actrice Gaite Jansen op Instagram. Jansen is hoofdrolspeler van PAAZ. „Op persoonlijk niveau mag je natuurlijk van de film vinden wat je vindt. Maar als keuze van de industrie om deze film niet eens te selecteren om überhaupt mee te mogen doen?” Regisseur Anne de Clercq van PAAZ zegde haar lidmaatschap van de Dutch Film Academy op.
De onvrede richtte zich op de voorselectieprocedure. Vóórdat de leden van de Dutch Film Academy stemmen op hun winnaars, maakt een zevenkoppig comité filmprofessionals eerst een schifting. Resultaat is een longlist van twaalf films en documentaires waarop gestemd wordt, plus de films die op het NFF in première gaan – die maken sowieso kans.
De producent van PAAZ, Hanneke Niens, zei tegen Het Parool dat die procedure niet goed werkt. De criteria zouden te nauw zijn, te zeer gericht op de kunstfilm. Het festival zou weer terug moeten naar een vakjury, zoals vóór 2015 het geval was. Het NFF reageerde droogjes dat het achter zijn proces staat en begrijpt dat het „teleurstellend is wanneer een film niet wordt geselecteerd”.
Zie de volledige lijst van Gouden Kalf-winnaars op filmfestival.nl
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie