Woningkopers zijn bezorgd over de stijging van de hypotheekrente, blijkt in Almere op de Open Huizen Dag. ‘We denken dat de huizenprijzen veel te hoog zijn, maar we moeten nu eenmaal een huis hebben.’
is economieredacteur van de Volkskrant en schrijft regelmatig over de woningmarkt.
Om de haverklap doet Bert Meijerink (54) zaterdag de deur open van zijn uitgebouwde tussenwoning in de muziekwijk van Almere. Dit is zo’n dag dat een huis weer even gewoon een ding is, een stapel stenen met een tekoopbord voor de deur. Het is Open Huizen Dag, een dag dat kandidaat-kopers zonder afspraak een huis mogen binnenstappen en alle kamers tot op de zolder mogen betreden, bekloppen en bevoelen.
Meijerink blijkt een goede gastheer. Hij vertelt dat hij met zijn vrouw en kinderen bijna dertig jaar gelukkig was in de woning, dat het echt geen lawaai maakt als er regen mocht vallen op het glazen dak van de serre (‘Gelukkig regent het hier nooit’) en vraagt vriendelijk of de bezoekers hun naam en contactgegevens willen achterlaten.
Dat hij gaat verhuizen naar een andere woning heeft te maken met het overlijden van zijn vrouw, drie jaar geleden. De bankmedewerker wil een nieuwe start maken, ook nu zijn kinderen het huis uit zijn. ‘We hebben heel goede herinneringen aan dit huis. Dat is voor kijkers misschien leuk om te weten, maar uiteindelijk willen we het natuurlijk gewoon voor een goede prijs verkopen.’
Een jaar geleden was dit huis (bieden vanaf 447.500 euro) binnen een paar dagen verkocht, denkt Meijerink. Afgelopen zomer ging de woning de verkoop in, maar dat leverde weinig biedingen op. Het kan de zomer zijn geweest, of omdat de rente net was gestegen of misschien omdat mensen zenuwachtig worden van de oorlog in het Midden-Oosten, hij weet het niet. Na een kleine pauze en wat opknapwerk is het huis net weer op de markt. ‘Nu ben ik positief. Er is serieuze belangstelling.’
Ook in Almere geldt de Open Huizen Dag als een barometer van de woningmarkt. Toen er na de financiële crisis veel huizen te koop stonden en de vraag verstomde, deden er in 2012 gemiddeld 56 duizend huiseigenaren mee, verdeeld over de voor- en najaarseditie. Toen de huizenverkoop uiterst snel verliep, zoals in 2024, waren dat er nog maar 6 duizend. Dit jaar waren het er bijna 12 duizend; bijna 9 duizend in het voorjaar en deze zaterdag ruim 14 duizend.
De handel bevindt zich in een spannende fase. Het aantal tekoopborden groeit en de hypotheekrente stijgt. Dat lijkt een voorbode van dalende prijzen. Maar de drie grootste banken van Nederland voorspelden deze week voor volgend jaar toch nog een kleine prijsstijging. De economie draait niet slecht, het aanbod blijft voorlopig beperkt en de vraag bijzonder groot.
Wie vijf open huizen bezoekt in de Muziekwijk valt twee dingen op. Ten eerste is de voertaal vaak Engels. Expats met een achtergrond in bijvoorbeeld India of China, niet zelden werkzaam in de computerwereld, vormen een flink deel van de huizenzoekers.
Software-engineer Ravi Kumar woont met zijn vrouw Nalini en twee kinderen nu nog in een huurwoning in Amstelveen, voor een kale huur van 2.300 euro per maand. ‘We denken dat de huizenprijzen in Nederland veel te hoog zijn’, zegt hij in een woning aan de Carusostraat. ‘Maar het aanbod is klein en de vraag enorm. En we moeten nu eenmaal een huis hebben. Maar het zoeken en bieden is moeilijk en vermoeiend, ook mentaal.’
Ten tweede is er zorg over de hypotheekrente. ‘De prijzen lopen iets terug door de gestegen rente’, vertelt makelaar Amber van Tricht in deze eengezinswoning (vraagprijs 450 duizend euro). ‘Voorheen werd er meer overboden. Nu hopen mensen vaker dat er nog onderhandeld kan worden. Maar de verkoopsnelheid blijft wel hetzelfde.’
Een jong stel voor de deur – de (Nederlandse) IT-consultant Lynel Lemmert (27) en doktersassistent Rachel Bhola (26) – probeert zich niet te veel aan te trekken van de rentestand. ‘Je moet nu eenmaal een keer toeslaan’, zegt hij over hun mogelijke eerste huis. ‘We hebben sinds kort twee inkomens en zijn nu hard aan het zoeken.’ Hun ervaring tot nu toe: ‘Onderhandelen is lastig. Je hoopt nog dat je een huis van 450 zou kunnen krijgen met een bod van 460. Maar dan komt er weer een expat langs met een bod van 470.’
Veel belangstellenden blijken bezorgd over de staat van de bekeken woningen. Anders dan vroeger kunnen zij een verbouwing niet meefinancieren in de hypotheek, als zij het aankoopbedrag volledig lenen, weten zij. In de Jimi Hendrixstraat denkt Mehdi Amama (53) klaar te zijn voor juist die kopers. Hij heeft zijn drielaagswoning flink verbeterd, van het vervangen van de kozijnen tot het aanbrengen van airco’s in alle kamers. De schutting om de betegelde achtertuin is net compleet vernieuwd. ‘Als je wilt verkopen, is zo’n nieuwe schutting heel belangrijk.’
Zelf verhuist hij met zijn vrouw en vijf zoons naar een groter huis in de buurt. Daar staat ook nog een grote, aparte bedrijfsruimte bij voor zijn florerende schoonmaakonderneming. Werk genoeg in booming Almere, weet hij inmiddels. Bijvoorbeeld het schoonmaken van nieuwbouwwoningen, vlak voor de oplevering.
Of zijn kinderen ooit ook zo’n woning op de kop kunnen tikken, is voor Amama wel een bron van zorg. ‘De huizenprijzen zijn ongelofelijk. En dat zal nog erger worden. Vandaag krijg ik hier vooral expats over de vloer. En bij bijna al mijn klanten, van industrie tot bouwbedrijven, zijn vooral buitenlanders aan het werk. En die zeggen allemaal: ik zoek een huis.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant