DEN HAAG - Midden in de Haagse Schilderswijk ligt het Jacobahof, een groene oase waar kinderen spelen, buurtbewoners samen tuinieren, voor de dieren zorgen, klussen en iedere vrijdag met elkaar eten. Delen staat hier centraal: van spullen en eten tot aandacht en tijd. Juist daardoor ontstaat verbinding tussen bewoners. Maar dat gaat niet vanzelf, mensen moeten er wel iets voor willen doen.
Wie het Jacobahof binnenloopt, laat de drukte van de Schilderswijk even achter zich. Er rijden geen auto's, kinderen kunnen er vrij spelen en buurtbewoners letten op elkaar. Rondom het hof staan onder meer een boekenkast, waar je boeken kan lenen en een kast met gratis menstruatieproducten.
Er liggen overal kleine fietsjes en skelters en ouders zitten gezellig op een bankje met elkaar te kletsen. 'Iedereen kent elkaar. Ik weet dat andere mensen ook op mijn kinderen letten en andersom', vertelt Manon Tiessink. Zij is één van de vele actieve buurtbewoners die dagelijks zorgdraagt voor het reilen en zeilen van het Jacobahof. 'Het Jacobahof draait om delen, het delen van spullen, maar ook aandacht voor elkaar.'
Het Jacobahof komt voort uit een initiatief van bewoners. Op de plek stond vroeger een fabriek waar salades werden geproduceerd. In 1987 brandde de Abee-saladefabriek af.
Toen de omliggende Jacobastraatjes tussen 1992 en 1994 werden gerenoveerd, maakten buurtbewoners duidelijk dat ze op het terrein geen nieuwe bebouwing, maar een groene ontmoetingsplek wilden. Bewoners en gemeente ontwikkelden vervolgens samen het Jacobahof.
Maar zonder eigen inbreng en arbeid is er geen Jacobahof. 'Het is heel veel eigen initiatief', zegt Manon. 'We hebben mensen voor de dieren, we hebben een imker, er zijn mensen voor de tuin, mensen die graag klussen en ga zo maar door. Zo draagt iedereen zijn steentje bij.'
Iedere vrijdag schuiven buurtbewoners aan voor een driegangenmenu, tegen een kleine vergoeding eet je verse gerechten van over de hele wereld. Wie weinig geld heeft, betaalt minder en wie niets kan missen, wordt niet weggestuurd.
Minstens zo belangrijk als het delen van eten, is het delen van tijd en gezelligheid. 'Vroeger was ik altijd thuis. Ik had geen vriendinnen', vertelt Afaf. 'Maar toen ik hier kwam, leerde ik veel mensen kennen. Nu zijn we als familie.' Een andere bezoeker zegt: 'Mensen praten niet altijd zoveel met elkaar. Hier wel.'
Volgens Manon is het daarom te beperkt om rijkdom alleen in geld uit te drukken. 'Het is eigenlijk een hele rijke wijk. We hebben hier alles wat we nodig hebben: de mensen, de plek, het groen.'
Die rijkdom levert meer op dan alleen een fijne plek om te spelen of elkaar te ontmoeten. Bewoners voelen zich minder alleen, kinderen kunnen veilig buiten spelen en mensen helpen elkaar als dat nodig is.
Maar die verbondenheid ontstaat niet vanzelf. Het vraagt om tijd en aandacht van de bewoners zelf. 'Daarom is het belangrijk dat naast de buurt ook de gemeente de waarde van zo'n plek blijft erkennen en de stichting blijft ondersteunen, want dit is een geweldige plek die we met elkaar hebben gecreëerd, maar dat gaat niet vanzelf, daar moet je dan ook wel wat voor doen.'
Source: Omroep West Den Haag