JA21-fractiemedewerker, podcastmaker en fotograaf Maarten Brante hield ervan mensen uit de tent te lokken. Maar hij was ook een reislustige, muzikale en zorgzame man, die zijn vrienden graag vertelde hoeveel hij van ze hield.
Maarten Brante eind december 2025 op Mount Sinai, Egypte.
Toen Jacco van Elst op de middelbare school zat, verscheen een nieuwe jongen op school. Die jongen stapte in de pauze op Van Elst af. „Jij bent toch Jacco?”, vroeg hij en gaf Van Elst een cd van de band The Tragically Hip. „Ik hoorde dat je van R.E.M. houdt, dit is ook hele saaie kutmuziek, dus dat vind je vast leuk.”
Dit was Maarten Brante ten voeten uit, vertellen nabestaanden. Hij was van nature provocatief, uitdagend ook, eigengereid. Een vrijbuiter met een zorgzaam karakter, gevoel voor duistere humor en een grote liefde voor taal, muziek en avontuur, die hij graag met anderen deelde.
Brante overleed afgelopen augustus na een noodlottige val uit een sloepje. Op woensdag 12 augustus voer hij met vrienden op het water in de buurt van zijn woonboot aan de Prins Hendrikkade in Amsterdam, om naar de eclips te kijken. Daarna bleef Brante in de late avond met een buurman en een vriendin achter bij zijn woonboot, waarna ze vroeg in de nacht besloten om nog een stukje te gaan varen om sigaretten te halen. Maar vlak voor vertrek viel Brante achterover uit het sloepje. Hij bleef 25 minuten onder water, voordat hij door brandweerduikers werd gevonden en gereanimeerd. Met hartslag werd Brante naar het Amsterdam UMC gebracht, waar hij dagenlang in kritieke toestand verbleef. Vijf dagen later overleed hij.
Maarten Christiaan Brante (1977) werd geboren in het Drentse dorp Wapserveen als zoon van Bert Brante en Gerrie Hop. Hij was gek van rockmuziek, speelde gitaar en verslond boeken. Toen hij een tiener was, scheidden zijn ouders en verhuisde hij met zijn moeder en zus Saskia naar ’t Harde. Daar ontstond door de scheiding volgens neef en vriend Tertius Hanekamp een „machtsvacuüm”, waarin veel ruimte was „om dingen uit te spoken”, zoals reizen. Veel reizen. Zo trok Brante op zijn vijftiende met Hanekamp per trein door half Europa richting Corfu, om daar te experimenteren met „muziek, sigaretten, drank en meisjes”.
Dit soort reizen tekenden Brantes brede interesse in „de maatschappij en de wereld om hem heen”, vertelt vriend Maarten Limper, die Brante ontmoette als werkstudent bij veilinghuis Sotheby’s en met hem naar Marokko liftte om op straat muziek te maken. „Hij stond altijd midden in de maatschappij, hij observeerde en had een scherp gevoel voor wat er gebeurde.” Brantes studiekeuzes sloten daar goed bij aan. Hij haalde zijn propedeuse rechten aan de Universiteit Utrecht en volgde daarna de School voor Journalistiek.
Brante werkte vanaf 2005 als nieuwsfotograaf voor Metro en ruim tien jaar voor Het Parool, volgens vrienden om dicht bij de actie in de samenleving te zijn. In de ANP-beeldbank zijn meer dan elfduizend foto’s van zijn hand te vinden, van demonstraties tot alledaagse Amsterdamse taferelen.
Bij Metro leerde hij in 2007 journalist Eva de Vos kennen, de enige persoon met wie hij een langere relatie had en met wie hij heeft samengewoond. De Vos kijkt met een warm gevoel terug op de relatie, ze hielden na de breuk van 2011 contact. Hoewel Brante erom bekend stond „op een provocerende manier mensen intellectueel uit te dagen”, iets wat onbekenden als onprettig konden ervaren, was hij voor zijn naasten trouw, zorgzaam en lief. Brante verzorgde „met heel veel regelmaat en liefde” zijn moeder en zus, die respectievelijk aan dementie en borstkanker overleden. De Vos: „Maar ook als ik ziek was bood hij ver na de relatie nog aan een soepje te brengen.”
Brante, een lange verschijning die graag driedelige pakken of een grote gele winterjas droeg, was als een fort met een slotgracht, zeggen zijn vrienden. Hij vond het leuk om vanaf de overkant te prikken naar mensen. Maar als hij eenmaal de brug liet zakken en mensen binnenliet, op een van de vele etentjes of spelletjesavonden, was hij een warm mens.
Maarten Brante in 2024.
Dat zegt ook zijn goede vriend Matthijs Immink, met wie Brante jarenlang een podcast voor GeenStijl maakte, Brante & Immink – Uit de losse pols. De twee bespraken „op eigen wijze en onvolledig het nieuws en andere zaken”, met door Brante bedachte titels als ‘Slopera’, ‘Timmer-niet-mans-genoeg’ en ‘OnlyVance’. Immink vertelt dat Brante open was in het uitspreken van zijn gevoelens voor vrienden. „Dan pakte hij je bij het afscheid gewoon even beet, en dan zei hij: ‘Weet dat ik van je houd’.”
Tijdens corona werd Brante eenzamer. Een deel van zijn woonboot verhuurde hij als Airbnb. Hoewel Brante „rustig wekenlang alleen kon zijn”, was hij volgens goede vriendin Annabel Nanninga ook de „meest sociale einzelgänger ooit”, waardoor hij in de coronaperiode dagelijkse sociale contacten miste. Hij voelde zich bovendien betrokken bij Amsterdam, waar hij iets voor terug wilde doen. Nanninga, momenteel Tweede Kamerlid voor JA21, was van 2021 tot 2023 fractievoorzitter van JA21 Amsterdam. Volgens haar pasten de politiek en de fractie bij de „rechtse jongen” die hij was, daarnaast kende hij al mensen binnen de fractie. Brante stopte als nieuwsfotograaf en ging in 2021 aan de slag als JA21-fractiemedewerker.
Het was een functie die Brante op het lijf geschreven was. Tijdens een toespraak in de gemeenteraad ter nagedachtenis aan Brante vertelde burgemeester Femke Halsema dat hij „met recht” een spindoctor genoemd mocht worden. Dat beaamt Sytze Rijpkema, de huidige fractievoorzitter van JA21 in Amsterdam, want „met een heel verfijnde, unieke toon en scherpe geest kon hij dingen goed opschrijven, verwoorden en spinnen”. Als verkiezingscoördinator was Brante bezig met „het hele verhaal”, vertelt Rijpkema, van het schrijven van het verkiezingsprogramma tot het benaderen van de media tot het voorbereiden van debatten. Brante was niet alleen een spin in het web, maar zoals altijd ook ongefilterd. Zo was hij nooit te beroerd om na afloop van een debat tegen fractieleden te zeggen dat het gewoon niet goed was gegaan.
Naast een politiek talent was Brante volgens Rijpkema ook een „verbindende factor”. Brante was een „lieve vent”, bij wie fractiegenoten „altijd konden aankloppen” voor een helpende hand of een (gratis) slaapplek. Hij wist ook verbinding te maken buiten zijn fractie. Brante richtte de JA21-fractiekamer zo in, met banken, een muziekinstallatie en een met flessen drank gevulde wereldbol, dat het tot in de late uurtjes als de bruine kroeg van de Amsterdamse gemeenteraad fungeerde. Met Brante als kroegbaas, die precies wist wie wat dronk.
Toch lonkte de landelijke politiek. Brante was er tijdens de laatste gemeenteraadsverkiezingen achter gekomen dat hij van de verkiezingsdynamiek „heel erg blij” werd, vertelt Annabel Nanninga. Hij had zichzelf voorgenomen minder in Amsterdam te gaan werken, zodat hij zich bij de landelijke partij met de Provinciale Statenverkiezingen van maart volgend jaar kon bezighouden. Daarnaast lagen zoals altijd reisplannen in het verschiet. Zo zou Brante met Matthijs Immink en Jacco van Elst naar Transsylvanië afreizen en met Maarten Limper naar Auschwitz.
Zover kwam het niet. Maarten Brante werd 48 jaar.
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie