Voor mensen met een hekel aan de VVD was het een amusante week. Nieuwsuur ging langs in Laren, om de zoute tranen van de bewoners te proeven nadat er een belastingverhoging voor spaarders was aangekondigd. Een onaangename mevrouw met parelketting fulmineerde dat ‘ze’ van haar geld moesten afblijven. Geld waar ze ongetwijfeld enorm hard voor had gewoond en geërfd.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Hoewel de belastingverhoging voor kleinere vermogens door de onrust meteen weer werd teruggedraaid en grotere vermogens via een tijdelijke verlaging van de box 2-belasting juist mínder belast worden, beklijft bij de eigen achterban het beeld van een VVD die klungelt en niet levert. De herboren Jesse Klaver wist de deal met het minderheidskabinet als zijn overwinning te presenteren. ‘Rechtse mensen hebben het idee dat het pakket voor hen slecht uit zal vallen als Pro zo positief is’, zei minister Karremans. Tja, waar zouden ze dat idee toch vandaan hebben?
Tijdens de verkiezingscampagne van 2025 bleek hoe ver de VVD heen was; nadat men de hele campagne GroenLinks-PvdA had verketterd, steeg gejuich op toen die partij bleek te hebben verloren. Alsof men zelf niet óók verloren had. Een jaar later moet er in een versnipperd parlement gewoon worden samengewerkt, en moeten de sommetjes van minister Heinen rondrekenen.
De VVD heeft niet alleen buitenlanderhaat en xenofobie genormaliseerd, maar ook economisch egoïsme en onbenullig kortetermijndenken. Dat was niet moeilijk in een land waar iedere huizenbezitter vermogend werd en dat geluk verwart met verdienste. Voor velen is het echter nog niet genoeg; een agressieve (online)lobby bevecht niet alleen het huidige pad van scheefgroei en oneerlijke belastingdruk, maar wil eigenlijk alle kapitaalbelastingen afschaffen. ‘Anders vertrekken wij’, bluffen allerhande middenstanders, alsof iemand ze zou missen.
Voor de bühne zegt de VVD dat men niet hoeft te kiezen tussen het zwaarder belasten van werk of kapitaal, en dat de overheid simpelweg minder moet uitgeven. In de praktijk, zeker met een oorlog in Europa, blijkt dat helemaal niet te kunnen. De VVD houdt de eigen kiezer aldus dom, door die kiezer niet mee te nemen in de moeilijke beslissingen en harde keuzes die bij de politiek horen. In plaats van het eerlijke verhaal, kiest de VVD steevast voor het infantiele demoniseren van links en populistische kletskoek.
De spagaat van de VVD is de spagaat van de Nederlandse middenklasse; men zegt dat werken moet lonen, maar bedoelt eigenlijk vermogen. Werken willen ook VVD’ers immers zo min mogelijk, voor zover de vergrijzende achterban überhaupt al werkt. Het zelfbedrog van de VVD is het zelfbedrog van Nederland; je kan niet tegelijkertijd opkomen voor zowel de werkende Nederlander als voor de rijke Nederlander. Dat zijn namelijk twee verschillende Nederlanders.
Veel VVD’ers zullen zich hopelijk de komende jaren realiseren dat ze helemaal niet zo rijk zijn als ze dachten. Dat de tonnetjes die tien jaar geleden nog genoeg leken, inmiddels te weinig zijn om kansen te kopen voor hun (klein)kinderen. En dat het misschien toch wel fijn is als de overheid zaken als onderwijs, kinderopvang en betaalbare woningen voor haar rekening neemt.
De VVD was ooit een partij die impopulaire dingen deed die nodig waren, en daar had de eigen achterban respect voor. Ondernemers snappen heel goed dat je soms pijn moet incasseren, en dat als werken moet lonen, arbeid minder zwaar moet worden belast. Minister Heinen ademt echter in alles de zachte heelmeester die hij is, en is geen partij voor lobbyisten. Hij gaf zijn ‘hyperfocus’ de schuld van zijn geklungel, maar we zien allemaal waardoor hij zich werkelijk laat leiden: angst.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant