Ballenbakken zijn broeinesten van bacteriën. Gelukkig heeft ondernemer Ruben van der Hoek daar iets op gevonden: zijn zelfontwikkelde machine wast de ballen en spuugt ze schoon en droog weer uit. Ook de rest van de indoorspeeltuin geeft hij met alle liefde een poets- of reparatiebeurt.
is economieverslaggever bij de Volkskrant. Ze schrijft vooral over vervoer en cryptovaluta.
Als de kinderen naar huis zijn, klimt de schoonmaakploeg van Ruben van der Hoek (46) de stellingen van de indoorspeeltuin in. Met klimgordels bereiken de medewerkers de hoogste delen: de netten, de slingerbruggen, de lianen. Van daaruit werken ze zich verdieping voor verdieping omlaag, met speciale blazers. ‘Het lijkt dan net of het sneeuwt’, zegt Van der Hoek. ‘Het stof dwarrelt naar beneden.’
Van der Hoek is eigenaar van De BallenBakJongens, een bedrijf dat zich aanvankelijk specialiseerde in het reinigen van ballenbakken, maar inmiddels ook te boeken is voor reparatieklussen en een grondige schoonmaak van de hele binnenspeeltuin, waarvan Nederland er honderden telt.
Voor de glijbanen dragen de medewerkers speciale antislipschoentjes, zodat ze niet halverwege hun werk naar beneden roetsjen. Al pakken ze ook vaak genoeg vrijwillig de glijbaan. Sneller dan omlopen, en nog leuker ook.
Het interview vindt plaats in de Mierlose vestiging van Monkey Town, een keten van indoorspeeltuinen verspreid over het land. Het is een zonnige dinsdagochtend en opvallend rustig. Op een paar kreten van kinderen na is vooral het gezoem te horen van de DryCleanBallMachine, Van der Hoeks grootste trots.
Het apparaat lijkt zo uit het decor van de Teletubbies te komen. Een medewerker richt een enorme slang op de ballenbak, waarna de ballen in een moordend tempo in de buik van de machine belanden. Daar krijgen ze een wasbeurt, waarna ze een voor een worden geföhnd en uitgespuugd in een net. Zo’n 20 duizend ballen per uur kan de machine verwerken.
Van der Hoek ontwikkelde het apparaat samen met een ingenieur, ter vervanging van de ballenwasmachine waarmee hij tot dan toe werkte. Die liet de ballen nat achter en vergde voortdurend bukwerk. ‘Ik werd zeiknat’, zegt hij. ‘En mijn rug werd er ook niet vrolijk van.’
Met zijn verbeterde DryCleanBallMachine wil Van der Hoek nu de wereld van de indoorspeeltuinen veroveren. Vorige week stond hij ermee op een beurs in Engeland en de belangstelling was volgens hem overweldigend. Van Polen tot Saoedi-Arabië: de aanvragen stroomden binnen. ‘Overal heb je ballenbakken’, zegt hij. Alleen ontbreekt het veel eigenaren aan tijd en mankracht om die schoon te maken.
Van der Hoek weet daar alles van: de voormalige sportdocent op een middelbare school runde zelf jarenlang een indoorspeeltuin in Babberich, samen met zijn broer. Gezegend met twee handige handen verbouwde hij in 2013 met hulp van familie en vrienden een oud schoolgebouw tot speelparadijs.
Een tijdlang liepen de zaken op rolletjes. Kinderen uit de hele omgeving kwamen erop af, ook uit Duitsland. Tot er binnen een paar jaar vijf concurrenten opdoken, soms op net wat gunstiger locaties. Op drukke dagen stond de parkeerplaats nog altijd vol, vertelt Van der Hoek. Maar op een zonnige dag bleven de bezoekers weg, terwijl de vaste lasten gewoon doorliepen. Vlak voor de coronapandemie besloten de broers te stoppen. ‘Een geluk bij een ongeluk’, noemt hij die timing.
Van der Hoek zag intussen meer brood in het schoonmaken van andermans speeltuinen. Nog voordat de broers stopten, reed hij met een wit busje langs locaties en liep hij gewoon naar binnen om zijn diensten aan te prijzen. Inmiddels reinigt zijn bedrijf zo’n drie ballenbakken per werkdag.
De Onderneming
In deze wekelijkse rubriek vertellen ondernemers over hun bedrijf. Vandaag: De BallenBakJongens, opgericht in 2018 met 6 vaste medewerkers en een ploeg van zo’n tien mensen voor grote schoonmaakklussen. Van der Hoek wil de omzet niet bekendmaken.
Indoorspeeltuinen moeten zich houden aan regels voor hygiëne en veiligheid, maar een specifieke regel voor hoe vaak een ballenbak moet worden schoongemaakt is er niet. Het komt aan op de inschatting van de eigenaar, en diens portemonnee. De kosten lopen uiteen van enkele honderden euro’s voor een ballenbak tot enkele duizenden euro’s voor de hele speeltuin, afhankelijk van de grootte.
Van der Hoek komt geregeld op plekken waar de ballenbak al jaren niet is schoongemaakt. En dat is goor, echt goor. ‘Je moet je voorstellen dat mensen praten met speeksel, dat iedereen op een drukke dag naar de wc gaat en mogelijk zijn handen niet wast, over lekkende luiers nog niet gesproken.’
Zo’n bal, concludeert Van der Hoek, zit ‘echt vol met bacteriën’. Veelzeggend: als hij met zijn eigen kinderen naar een indoorspeeltuin gaat en ziet dat de ballenbak al een tijd niet is gereinigd, gaat hij er beslist niet in.
Tussen de ballen treft zijn ploeg geregeld stukjes frikandel, rijstwafels, lolly’s en kauwgom aan. Maar de bodem herbergt ook de nodige schatten, in de vorm van AirPods, ringen, autosleutels, briefgeld en telefoons die onder de zee van ballen zijn verdwenen. De opmerkelijkste vondst was een portemonnee met pasjes, waaronder een zwarte creditcard en 1.200 euro contant geld, samen met een iPhone. ‘Het bleek van een Duitse bezoeker te zijn’, zegt Van der Hoek. ‘Hij heeft zijn spullen teruggekregen.’
Tijdens het schoonmaken ziet de ploeg ook welke onderdelen vervaarlijk loszitten. ‘We raken namelijk alles aan.’ Zo kwam Van der Hoek ook op het idee om ook het onderhoud op zich te nemen. De veiligheid van indoorspeeltuinen baart hem meer zorgen dan de hygiëne. Soms wordt zijn bedrijf pas ingeschakeld als het al is misgegaan. De verhalen zijn heftig, van botbreuken tot een dwarslaesie en een kind dat zijn wang openhaalde aan een verkeerd bevestigde kabelbinder.
Van der Hoek is voorlopig nog niet uitgespeeld. ‘Dit vind ik erg leuk om te doen’, zegt hij. ‘Tot mijn pensioen.’ In Monkey Town Mierlo is het inmiddels ongewoon stil. De ballenwasmachine is uitgeraasd. Gekke voorwerpen zijn ditmaal niet aangetroffen. De ballen, nu nog brandschoon, kunnen terug. Klaar voor een nieuwe lichting kinderen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant