De lezersbrieven! Over onterechte cultfiguren, alledaagse verwondering, spanning tussen man en vrouw, wegkijkende studenten, en boycotten in de supermarkt.
Met verbazing kijk ik naar de manier waarop de media omgaan met B&B-eigenaar Fred Ros, die zich tegenover de vrouwen in zijn B&B respectloos, bot en soms grensoverschrijdend heeft gedragen. Hij wordt overal uitgenodigd omdat hij een uitgesproken persoonlijkheid is die kijkers trekt. Maar waar is de kritische journalistiek gebleven?
Zo keek ik naar de uitzending van Renze op 10 september waar Fred te gast was. Renze vond hem een ‘interessante man’ en tafeldame en ‘feministe’ Olcay Gulsen had het over ‘een leuke hork’ en ‘zo lekker direct’. Maar wanneer wordt directheid een excuus voor gedrag dat voor anderen kwetsend en denigrerend is? Waarom wordt er zo weinig gesproken over de vrouwen die zijn gedragingen daadwerkelijk hebben ervaren?
Heel Nederland heeft in B&B Vol Liefde kunnen zien hoe Fred zich tegenover ons gedroeg. Wij zijn tijdens ons verblijf door zijn opmerkingen geschoffeerd, gekleineerd en zijn gedrag ging op bepaalde momenten duidelijk over de grens. Daarom vind ik het zo wrang om te zien dat hij als een soort cultfiguur wordt onthaald.
Ceciel Burgers, Amersfoort
Na het nieuws van het overlijden van Paulien Cornelisse afgelopen week zag ik prachtige eerbetonen voorbijkomen. Mensen die zich jarenlang door haar hadden laten inspireren of hadden geleerd zich te verwonderen. Toch zetten deze woorden van waardering me ook aan het denken.
Zoveel mensen die zich door haar verwonderden over de kleine alledaagse dingen, de natuur en onze taal. Is het niet het ultieme eerbetoon om juist dat in stand te houden en hierdoor een eerbetoon te brengen aan haar en aan onszelf, de mens.
Je elke dag een beetje te verwonderen, samen of alleen en dat te delen. Sla een arm om elkaar heen, ga naar buiten of gniffel tot je proest van het lachen. Want als de grote verwonderaar ons iets heeft geleerd is het wel dat je je over alles kunt verwonderen, juist dat kleine alledaagse, in elkaar en bij jezelf.
Julia Pel, Amsterdam
Terecht werd het oude taboe op vriendschap tussen mannen en vrouwen van tafel geveegd. Maar er werd door de geïnterviewden een jeugdige denkfout gemaakt die bij progressieven vaker opduikt: wie een taboe verwerpt, gaat er gemakkelijk vanuit dat het tegendeel waar is. Omdat het taboe bekrompen was, kan vriendschap tussen man en vrouw dus nooit een probleem zijn en wie anders denkt is kleinzielig en ouderwets. Zo werkt het niet en hier miste het artikel een belangrijke balans.
Vriendschap tussen man en vrouw kan prachtig zijn, en zou veel meer moeten voorkomen, maar binnen zo’n relatie kan heus eens seksuele of amoureuze spanning ontstaan, leert de ervaring. Soms is dat problematisch, soms juist fijn. Dat erkennen is geen bekrompenheid, maar eerlijkheid — zo voorkom je dat je het conservatieve standpunt onbedoeld helpt bewijzen.
Niels van der Tuuk, Wageningen
Wat mij betreft ontbreekt er een zeer essentieel deel in het verhaal over de groepsverkrachting op Cornell University, namelijk dat er in een groepschat met 57 mannen werd aangekondigd dat er gratis seks te krijgen was. Niemand greep in! Dat is misschien wel het angstaanjagendst van deze zaak. Voor mij als vrouw en moeder van twee dochters in elk geval wel.
Nicolette Hetzler, Kloosterburen
Als de wet niet bevalt, moet die worden aangepast en moeten politici niet met een opgeheven vingertje naar de bestuursrechter wijzen als die de wet gewoon toepast. Een terechte opmerking van oud-rechter Aisha Dutrieux. Het toeslagenschandaal leerde het omgekeerde: als er met de wet weinig mis is, mogen we de bestuursrechter (in dit geval de Raad van State) wèl terechtwijzen als die de wet niet toepast en de oren laat hangen naar de politieke waan van de dag. Ook die les mogen we niet vergeten.
Hans Dammingh, Hoevelaken
Een nieuwe tactiek om toch producten uit Israël te blijven kopen en een discussie hierover uit te lokken, zoals Roelof Bisschop (SGP) onlangs deed?
Mijn simpele oplossing: in de winkel kijken waar iets vandaan komt (dadels, avocado, wijn of wat dan ook). Staat er Israël op de verpakking: terugleggen. Hoef ik me niet af te vragen of de dadels, avocado of druiven nu wel of niet uit bezet gebied komen.
Yolande van Heesewijk, Culemborg
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant