is chef-buitenland van de Volkskrant. Hiervoor schreef ze over Afrika, migratie en mondialisering.
De erkenning van Palestina is een minimale vereiste om het bestaansrecht van Palestijnen te bekrachtigen.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
De 15-jarige Kareem wilde docent Arabisch worden want hij haalde altijd hoge cijfers op school, de 16-jarige pientere Shahd droomde van een carrière als arts. In het verwoeste Gaza gaat Kareem niet langer naar school maar verkoopt hij blikjes frisdrank op straat en heeft Shahd de zorg voor haar vier jongere broertjes en zusjes omdat hun moeder bij een Israëlische luchtaanval werd gedood. Huilen doet ze alleen als niemand kijkt.
De verhalen over vervlogen kinderdromen en een vernietigde toekomst die de Volkskrant maandag publiceerde, markeren de uitzichtloze situatie in Gaza na drie jaar verwoestende oorlog. Eind deze week is het een jaar geleden dat de Amerikaanse president Donald Trump zijn omstreden vredesplan lanceerde en er een wankel staakt-het-vuren tot stand kwam. Sindsdien gebeurt er vrijwel niets.
Hoewel niet langer dagelijks wordt gebombardeerd, is de situatie voor de Gazanen amper verbeterd. Nog altijd zijn er wekelijks aanvallen om vermeende Hamas-strijders uit te schakelen, waarbij een veelheid aan burgerdoden op de koop toe wordt genomen. Het dodental in Gaza is inmiddels opgelopen tot bijna 75 duizend, 175 duizend inwoners raakten gewond.
De Gazanen worden volledig aan hun lot overgelaten. De internationale gemeenschap kijkt weg terwijl Israël zich steeds meer grondgebied toe-eigent en de Palestijnse cultuur uitwist. Alles is doelwit: scholen, ziekenhuizen, moskeeën, landbouwgrond, en wat er maar nodig is om een menswaardig bestaan te leiden.
Wie het waagt in de buurt te komen van de gele betonblokken, die Israël illegaal als grensmarkering heeft geplaatst, wordt neergeschoten. Materialen voor wederopbouw mogen van Israël de kuststrook niet in dus mensen leven nog steeds in tenten of ruïnes van gebouwen.
Steeds meer wordt duidelijk dat er in het huidige Israël geen bestaansrecht is voor Palestijnen en dat hard gewerkt wordt aan het uitwissen van de Palestijnse cultuur. De systematische vernietiging van ‘alles wat een maatschappij nodig heeft om te bestaan’ valt volgens het onderzoekscollectief Forensic Architecture onder de noemer ‘genocidale intenties’ en is dus een belangrijk bewijs in de genocide-aanklacht die Zuid-Afrika heeft ingediend bij het Internationaal Gerechtshof in Den Haag.
Het bewijs dat de intenties van Israël verdergaan dan ‘het vernietigen’ van Hamas in Gaza, wordt dagelijks geleverd op de Westelijke Jordaanoever. Israël gaat daar al decennialang, ondanks talloze VN-resoluties, onbekommerd door met de uitbreiding van illegale nederzettingen zodat er van het beoogde Palestina nog slechts een gatenkaas resteert. Sinds 7 oktober 2023 neemt het geweld tegen Palestijnen, het landjepik en de vernietiging van eeuwenoude olijfbomen en landbouwgrond in rap tempo toe met de duidelijke intentie het gebied helemaal in te nemen en de Palestijnen te verdrijven.
Het geweld is dusdanig buitensporig dat landen – waaronder Nederland – die vergeefs bleven hopen op een diplomatieke uitweg, nu dan toch een vuistje maken en sancties hebben ingesteld op producten uit de bezette gebieden. Voor de Palestijnen in Gaza is dat in elk geval too little and too late, voor die op de Westoever waarschijnlijk ook, als er niet nu onmiddellijk veel meer druk wordt uitgeoefend op Israël.
Voor Nederland ligt er dan nog steeds een troef om uit te spelen; namelijk de erkenning van Palestina. Dat is de minimale vereiste om het bestaansrecht van Palestijnen te bekrachtigen en het genocidale geweld te kunnen veroordelen.
Source: Volkskrant