Animatiefilms Suzanne met het rode haar vertelt verhalen om het verlies van oma te verwerken; Schaap Shaun tovert voor Halloween de boer om tot haarbal; en de Oostenrijkse Mia mag naar de monsterschool.
Scène uit Shaun het Schaap: Het Beest van de Boerderij.
De komende twee weken is het herfstvakantie; niet alleen de tijd van vallende bladeren, maar ook het moment voor distributeurs hun kinderfilms uit te brengen. Op 10 oktober gaat bovendien het Cinekid Festival van start, dat dit jaar zijn veertigste verjaardag viert. Deze week bespreekt NRC de beste kinderanimatiefilms die in de filmtheaters draaien, waarvan er twee deels ook over Halloween gaan.
Regie: David Súkup e.a. Lengte: 71 min. Te zien in de bioscoop.
De Tsjechische stopmotion-animatie Verhalen uit de magische tuin is een van de beste uit het overweldigende aanbod. Dat hij gesitueerd is in de herfst is niet alleen toepasselijk, maar ook een fraaie artistieke keuze. Het biedt de makers de kans uit te pakken met prachtig gekleurde herfstbladeren en warm najaarslicht. Bovendien sluit de herfst aan bij het thema van vergankelijkheid.
Aan het begin overlijdt oma, waardoor opa ontroostbaar achterblijft. Ook haar drie kleinkinderen rouwen om hun geliefde grootmoeder. Omdat ze altijd verhalen vertelde, eert de roodharige Suzanne haar door oma’s rol over te nemen. Ze betovert haar twee broertjes met magische vertellingen die de kijker tot leven ziet komen. Steeds als een verhaal af is, drie in totaal, keren we terug naar de tuin van opa en oma. Een heerlijke plek met boomhut, boomgaard en vol liefdevolle herinneringen aan oma. Ondertussen werkt opa in zijn schuurtje aan iets waarvan we pas op het eind zien wat het is.
In Suzannes vertelsels keert een aantal onderwerpen terug, zoals het overwinnen van angst, omgaan met rouw, en transformaties van dier naar mens. Een transformatie die metaforisch te duiden is als de overgang tussen leven en dood.
Verhalen uit de magische tuin behandelt vergankelijkheid op een lichte manier. De poppenanimatie is prachtig, met de kleur rood als terugkerend element: van haarkleur tot bladeren. Daarnaast is het een uitmuntende film over de kracht van verhalen vertellen. Ze zijn meeslepend en houden herinneringen levend, maar kunnen ook helpen om te gaan met verlies.
Regie: Steve Cox en Matthew Walker. Lengte: 81 min. Te zien in de bioscoop.
Een andere sterke stopmotionfilm komt uit de koker van Aardman, de studio bekend van Wallace & Gromit en Chicken Run. In Shaun het Schaap: Het Beest van de Boerderij speelt Halloween een belangrijke rol. De schapen kweken in het geheim grote pompoenen en de boer kijkt uit naar het Halloweenfeest. Het liefst zou hij de vrouwelijke dierenarts meevragen, maar hij schaamt zich voor zijn wijkende haarlijn.
Door allerlei ontwikkelingen zit er opeens een soort groeihormoon in zijn haartube, waardoor de boer tot zijn schrik transformeert tot een harig wezen waarin Bigfoot te herkennen is. Lukt het de onhandige schapen hem op tijd voor Halloween weer menselijk te maken?
Deze derde film in de reeks over Shaun het Schaap zit vol filmische verwijzingen die vooral volwassenen zullen herkennen, van Frankenstein tot de douchescène uit Psycho. Omdat het verhaal rond Halloween speelt, pakken de makers uit met griezelstijlen: veel schaduwen, mistflarden en een volle maan.
Het amusante verhaal heeft serieuze kantjes. Tijdens een nijpende reddingsactie met een bootje op zee stopt de dierenarts onderweg om allerlei dieren te helpen. De een heeft plastic tussen zijn pootjes, de ander afval aan zijn vin. Ondertussen komen de dorpsbewoners in opstand tegen de monsterlijke boer. De Ander en het onbekende boezemen angst in.
Regie: Verena Fels. Lengte: 82 min. Te zien in de bioscoop.
De angst voor monsters en het onbekende keert terug in Monster Mia, een aardige Oostenrijkse animatiefilm. In het aangeharkte, al vijfhonderd jaar monstervrije dorp gelooft de onhandige punkachtige Mia als enige dat monsters wél bestaan. Als ze van haar keurige school gestuurd wordt, komt ze terecht op een school met allerlei monsters. Deze opwindende, chaotische en ook een beetje enge biotoop wordt – heel passend – levendiger en kleurrijker geanimeerd dan het wat saaie, nette, geordende dorpje waar Mia woont.
Andere animatiefilms die uitkomen: Moppervis, over de ontluikende vriendschap tussen een rustige vis en een hyperactief zeedraakje; Het vergeten eiland, over twee vriendinnen wier band op de proef gesteld wordt; en Yugly, over de lelijkste hond ter wereld die meedoet aan een hondenshow.
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie