Paris Fashion Week zit erop. Vorig jaar trokken vijftien grote modehuizen een nieuwe ontwerper aan – waaronder Dior, Chanel en Balenciaga – en alleen daarom al is het tijd om de balans op te maken. V zet zes opvallende shows op een rij.
De eer om Paris Fashion Week te openen was aan de net 28-jarige Vlaamse ontwerper Julie Kegels, die sinds 2024 meedraait. En dat nog geen maand nadat ze de prestigieuze LVMH Prize for Young Fashion Designers in ontvangst had genomen en nog geen vijf jaar na haar afstuderen aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen.
Als winnaar krijgt ze naast 400 duizend euro ook een jaar lang advies en begeleiding van luxeconcern LVMH. De in Antwerpen geboren en getogen Kegels werd gekozen uit meer dan 2.400 kandidaten, door een jury met wereldberoemde ontwerpers zoals Jonathan Anderson, Nicolas Ghesquière, Phoebe Philo en Marc Jacobs.
Omdat Kegels elke avond voor het slapengaan een appel eet, een jonagold om precies te zijn, noemde ze haar collectie Apple of the Day. Bij een verwijzing naar haar favoriete avondsnack bleef het niet, ook Isaac Newton werd erbij gehaald, die volgens de overlevering geïnspireerd werd tot zijn universele zwaartekrachtwet toen hij een appel uit een boom zag vallen. De zwaartekracht was terug te zien in de hele collectie: van jurken die van de schouders naar beneden glijden of zelfs afzakken tot rok, tot broeken waarvan het kruis bijna tot de knie zakt. Ook bevestigde Kegels gewichtjes aan rokken om de stof nog verder naar beneden te trekken.
Waar Kegels de zwaartekracht gebruikte, koos de Ierse ontwerper Jonathan Anderson bij Dior juist voor verlichting. Hij vertelde aan verschillende media dat hij het een leuk idee vond als elke look uit de collectie, inclusief de schoenen, in een schoenendoos zou passen. Op een grote, grijs gemêleerde jas na, die bijna tot aan de enkels reikte, leek dat bij alle andere ontwerpen te zijn gelukt.
Voor zijn derde ready-to-wear-collectie voor Dior gebruikte Anderson de Jardin des Tuileries als decor, met een catwalk dwars door de vijver en rookmachines die overuren draaiden om alles in dikke mist te hullen. De show begon een uur later dan gepland, omdat wereldster Rihanna te laat was. Aan Nederlands model Kate van Berne de eer om de show te openen – het was haar eerste.
Anderson greep terug op klassiekers van het modehuis. Zo kreeg de Bar-jas, met een sterk getailleerde taille, die Christian Dior zelf in 1947 heeft ontworpen, een lichtere en bijna transparante uitvoering. Sommige stoffen leken zo fragiel dat een druppel water genoeg leek te zijn om ze te laten oplossen. Verder kwamen lange oorbellen, zachte pasteltinten en veel bloemen terug.
De Italiaans-Belgische ontwerper Anthony Vaccarello hintte tijdens zijn show op een mogelijk vertrek bij Saint Laurent. Na zijn decennium bij het Franse modehuis liet hij voor het eerst geen pers toe voor een backstage-interview. In plaats daarvan stuurde hij een donkerpaarse, bijna zwarte, bloem met handgeschreven brief. Hij opende die met: ‘Een licht schijnt des te helderder omdat we weten dat het niet kan worden vastgehouden. Wat voorbijgaat, laat soms meer licht achter dan wat blijft.’
Verder schreef hij clichématig dat de collectie zeer persoonlijk was en vol emotie zat, maar dat het beter was het te ervaren dan uit te leggen. Of dit echt zijn afscheid was, is nog niet bevestigd. Maar subtiel was zijn hint in elk geval niet.
De show vond traditiegetrouw plaats onder het licht van de Eiffeltoren, dit keer met drie gigantische kroonluchters boven de catwalk. Om het thema kon je niet heen: goud. Op de laatste tien looks na (die waren dan weer volledig zwart), was alles, maar dan ook alles goud.
Vaccarello haalde bekende stukken uit de Saint Laurent-geschiedenis tevoorschijn en dompelde ze onder in een bad van 24-karaats goud, van jasjes met enorme schouders, de midirok met hoge split tot aan het safari-jasje.
Opvallend genoeg waren er geen tassen te zien, wel grote knopen, ceintuurs, blote middenriffen en opvallende oorbellen. Was dit een eerbetoon van Vaccarello aan Vaccarello?
Designer Pierpaolo Piccioli switchte vorig jaar tijdens de grote ontwerpers-stoelendans van Valentino naar Balenciaga. Nu gaan er alweer geruchten rond over een mogelijk vertrek. De Italiaanse Piccioli staat bekend om zijn romantische haute couture, waarmee hij Valentino groot maakte.
Deze visie staat haaks op de identiteit van Balenciaga de laatste jaren, dat zich richtte op streetwear en daarmee de randjes opzocht. Het contrast tussen beide lijkt commercieel nog niet helemaal te landen. Vooral de verkoop van herenkleding is vorig jaar fors teruggelopen. Dat er al na een jaar over Piccioli’s vertrek wordt gespeculeerd, zegt genoeg.
Tijd om een nieuwe koers te ontwikkelen krijgen ontwerpers nauwelijks meer. Grote modehuizen vallen onder miljardenconcerns en zijn daardoor niet meer onafhankelijk. Bij tegenvallende verkoopcijfers worden de ontwerpers er al snel uitgeknikkerd.
De show van Piccioli leek erop gericht haute couture en streetwear wat dichter bij elkaar te brengen. De collectie bestond uit alledaagse kledingstukken als T-shirts, overhemden en spijkerbroeken, waarop technieken werden toegepast die Piccioli eerder voor couture gebruikte. Zo gebruikte de ontwerper voor een witte blouse een naaitechniek zonder baleinen, die hij eerder in een korsetjurk gebruikte.
Met enorme zonnebrillen, lompe laarzen, versleten jeans en oversized bomberjacks – kenmerkende elementen van het merk – verwees Piccioli naar zijn voorganger Demna Gvasalia.
‘Prada is wat ik ben, en Miu Miu is wat ik zou willen zijn’, zei ontwerpster Miuccia Prada ooit over de twee modehuizen. Sinds 1978 is ze hoofdontwerper bij Prada (in 1913 begonnen door haar opa Mario Prada) en in 1992 richtte ze het goedkopere zustermerk Miu Miu op, vernoemd naar haar eigen bijnaam.
Zowel bij Prada in Milaan als bij Miu Miu in Parijs kwamen veel rokken voorbij. Bij Miu Miu onder meer geruite exemplaren tot net over de knie, plooirokken en varianten met een hoge split tot de lies. Opvallend waren de piepkleine shorts, van het formaat dat mannen in Franse zwembaden verplicht moeten dragen.
De collectie balanceerde tussen schooluniformen en sportjasjes met veel wollen colberts en jasjes. Over de vloer die geïnspireerd was op die van een sporthal liepen, zoals vaker bij Miu Miu, de nodige bekende gezichten mee. Actrice Olivia Colman maakte haar catwalkdebuut, net als Billy Elliot-acteur Jamie Bell.
Een van de succesvolste designerwissels van het afgelopen jaar was die van Matthieu Blazy naar Chanel. Vorig jaar maakte hij zijn debuut in zijn geboortestad Parijs. Sindsdien steeg volgens persbureau Bloomberg de omzet van het merk in de eerste helft van 2026 met 16 procent.
Vooral zijn maxi flap bag en versie van het iconische tweed jasje waren zo populair dat de vraag het aanbod regelmatig oversteeg. Inmiddels wordt al gesproken van ‘Blazymania’. Ook trekt Blazy een nieuw mannelijk publiek aan – ook al heeft Chanel officieel helemaal geen mannenlijn – dat massaal blazers en tassen koopt, geïnspireerd door zanger Harry Styles.
Dinsdagavond toverde Blazy het Grand Palais om tot een enorme catwalk van groengeel glas met daarboven een zwerm lichtgevende vogels. Voor de openingslook haalde hij Gabrielle Chanels 2.55-handtas uit het archief tevoorschijn. Ook andere Chanel-klassiekers konden niet ontbreken, zoals parels, tweekleurige schoenen, tweed jasjes, kettingen en tassen.
Wel ontwikkelde Blazy voor de pakken een nieuwe stretchstof die eruitziet als tweed, maar aanvoelt als sportkleding. Ondanks die update ogen de pakken nog altijd even stijfjes.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant