DEN HAAG - Is de tien maanden oude baby Haris alleen maar een paar keer op zijn hoofdje gevallen, zoals zijn moeder beweert? Volgens het Openbaar Ministerie (OM) is daar geen sprake van en heeft de 34-jarige Farishta S. haar kind zo hard geschud dat hij dodelijk hersenletsel heeft opgelopen. Daarvoor zou ze negen jaar de cel in moeten. S. ontkent en houdt tijdens haar rechtszaak vol: 'Ik ben een goede moeder.'
Het jochie wordt op 14 april 2023 in zijn ouderlijk huis in Voorschoten gevonden door de hulpdiensten, nadat de bovenbuurman 112 heeft gebeld. Het kind heeft dan al geen hartslag meer, is blauw uitgeslagen en heeft koude handjes en voetjes.
Haris wordt gereanimeerd en naar het LUMC gebracht. Daar wordt met verschillende scans vastgesteld dat hij dusdanig ernstig hersenletsel heeft dat hij niet meer zal herstellen. Nader onderzoek in het Erasmus MC bevestigt dit. Drie weken later wordt hij van de beademing afgehaald. Op 9 mei overlijdt hij.
Volgens deskundigen die het kind onderzoeken is het letsel waarschijnlijk het gevolg van geweld en niet van een ongeluk. Een Duitse deskundige die speciaal voor de zaak is opgeroepen zegt stellig dat het kind hard geschud moet zijn.
Maar moeder S. heeft een heel ander verhaal. Zij zegt dinsdag tegen de rechtbank dat ze op de bank de koran zat te lezen en dat haar jongste zoontje probeerde op te staan tegen de bank. Daarbij viel hij om en kwam op zijn achterhoofd terecht.
Het Openbaar Ministerie wijst er op dat er een meer dan twee centimeter dik tapijt op de vloer lag. Volgens de artsen in het ziekenhuis en de deskundigen kan een val op zo'n dik tapijt van een geringe hoogte het hersenletsel niet verklaren.
Het verhaal van de moeder dat het kind een week eerder ook al eens op de marmeren keukenvloer is gevallen kan volgens de deskundigen ook geen verklaring zijn. Daarvoor is het letsel aan de hersens, de wervelkolom en de ogen te groot.
Het OM gelooft dan ook niks van het verhaal van de moeder en denkt dat zij helemaal niet rustig de koran zat te lezen, maar dat ze het kind probeerde stil te krijgen.
Nadat Haris in het ziekenhuis werd opgenomen zijn S. en haar man maandenlang afgeluisterd. De ouders hebben aan de telefoon regelmatig hevige ruzie, al ontkent S. dat dinsdag. 'Zo gaan we in Afghanistan gewoon met elkaar om.'
Uit de tapgesprekken is volgens het OM af te leiden dat de echtelieden met elkaar afspreken welk verhaal ze aan de politie zullen vertellen. Het lijkt erop dat haar echtgenoot haar een verhaal voorzegt.
Op basis van de informatie uit de tapgesprekken wordt S. uiteindelijk in maart 2024 opgepakt op verdenking van betrokkenheid bij de dood van haar zoontje. Ze zit sindsdien vast. Op het moment van haar aanhouding was S. zwanger. Ze is in de gevangenis bevallen. Dat kind woont bij haar man en oudste zoontje.
Voor de rechtbank houdt ze vol dat ze onschuldig is aan de dood van haar zoontje. De artsen in het ziekenhuis hebben leugens opgeschreven om haar te beschuldigen, zo zegt ze. Op kritische vragen van de rechtbank geeft ze geen of ontwijkende antwoorden.
Als de rechtbank opmerkt dat ze in haar latere verhoren iets anders zegt dan in haar eerste verhoor zegt ze dat er iets fout moet zijn gegaan bij de vertaling of gooit ze het op het cultuurverschil tussen Nederland en Afghanistan, waar het gezin vandaan komt.
De vader van Haris en de andere kinderen zegt tegen de rechtbank dat het gezin enorm lijdt onder de situatie. Hij gelooft rotsvast in de onschuld van zijn vrouw. Hij hoopt dan ook dat zij wordt vrijgesproken, zodat ze het verlies samen kunnen verwerken.
'Ik heb in overtuiging met haar een gezin gesticht', zegt de vader. 'Zij is de beste moeder die een kind zich kan wensen. Ze is zorgzaam, lief en altijd uit op het goede. Met alles wat ze in zich heeft, heeft ze altijd voor mijn zoons gezorgd. Denkt u dat ik bij haar was gebleven als ik geloofde dat ze dit gedaan had?'
Het OM gaat toch uit van zware mishandeling. De officier van justitie baseert zich op de zware bloedingen in beide ogen van het kindje, bloeduitstortingen en vochtophopingen in de hersenen die zijn ontstaan door hard schudden van het kind en een zeldzame bloeduitstorting in het ruggenmerg.
De hersenen zijn verder beschadigd door zuurstoftekort, doordat het hart een tijdje heeft stilgestaan. Het OM denkt dat S. haar kindje heeft geschud, omdat zij als enige met hem in de woonkamer was.
S. belt daarna niet naar 112, maar wel met haar moeder en zwager. Ze spreekt voice-mailberichten in en wist die later weer.
Haris is volgens het OM minstens vijf seconden heel hard geschud, waarbij hij minstens twee keer per seconde met zijn hoofdje van voren naar achteren is gevlogen. Daarmee heeft S. volgens de officier van justitie bewust het risico genomen dat het kind zou overlijden. De officier eiste dinsdagmiddag een celstraf van negen jaar.
De advocaat van S., Maarten Eckhardt, vindt dat de moeder moet worden vrijgesproken. Volgens hem is een ongeluk of ander scenario niet uit te sluiten en is er onvoldoende bewijs in het dossier om aan te tonen dat S. haar zoontje dood heeft geschud. 'De rapporten van de deskundigen zijn te beperkt.'
Dat de deskundigen zeggen dat een val op het vloerkleed het letsel niet kan verklaren, zegt wat Eckhardt betreft niet alles. 'Mishandeling wordt aangenomen bij het ontbreken van een alternatief', zo zegt hij over het oordeel van de Duitse deskundige.
Daarmee is er nog steeds de mogelijkheid van een ongeluk, zo zegt de raadsman, omdat niemand echt heeft gezien hoe het kind viel. Hij vindt het ook niet raar dat S. en haar man de zaak regelmatig bespreken. Sommigen opnames van de tapgesprekken zijn bovendien van slechte kwaliteit.
Als niet overtuigend kan worden vastgesteld dat S. geweld heeft toegepast moet ze worden vrijgesproken, zo vindt hij. 'Ze heeft nooit opzet gehad op de dood van Haris.'
De rechtbank doet uitspraak over twee weken.
Source: Omroep West Den Haag