Lokale politiek Kevin van Eikeren, raadslid voor Pro, uitte stevige kritiek op Wim Beelen en zijn pretpark in Rotterdam. De ondernemer eiste dinsdag in de rechtbank dat hij zijn uitspraken terug zou nemen. Intimidatie, zegt de politicus. „Wie durft in Rotterdam nog kritiek te leveren op Wim Beelen?”
Attractiepark Spelen bij Beelen een aantal dagen voor de opening.
Vlak voor de schorsing neemt de kortgedingrechter het woord. „Ik kijk toch even naar deze beide heren: is het echt nodig om dit conflict in de rechtszaal uit te vechten?”
Voor haar zitten Wim Beelen, eigenaar van een Rotterdams pretpark, en Pro-raadslid Kevin van Eikeren. De rechter ziet „twee bevlogen mensen”, met „allebei een eigen stijl, die niet goed of fout is”. De eerste staat in de Quote500 en dreigt de veronderstelde schade die hij lijdt „tot de laatste snik” te verhalen, de ander zegt „de mond gesnoerd” te worden.
Beelen botst met het raadslid sinds hij in april het hoogste bod uitbracht op het pretpark van de gevallen ondernemer Hennie van der Most, aan de Maashaven op de zuidoever. De voltallige Rotterdamse raad steunde een motie van Van Eikeren waarin ze uitsprak na afloop van de erfpacht in 2030 geen attractiepark meer op deze locatie te willen.
Daags na de veiling laat Van Eikeren zich op de radio in stevige taal over Beelen uit. „Hij speelt de barmhartige Samaritaan, maar is gewoon een spijkerharde speculant”, zegt het raadslid bij omroep Rijnmond. Het raadslid stelt dat Beelen er in werkelijkheid „peperdure woningen” wil bouwen. In NRC noemt hij hem een „proleet” en een „patjepeeër”.
Beelen is hier niet van gediend. In augustus staat een deurwaarder voor het huis van Van Eikeren. Beelen eist dat hij zijn uitspraken op sociale media rectificeert en verklaart dat voor zijn beweringen „geen feitelijke grondslag” bestaat.
„Ik ben geen jongen van de zijden handschoenen”, zegt het raadslid er dinsdag in de rechtbank in Den Haag zelf over. „Als ik mijn stem verhef, is dat niet voor mijzelf. Ik ben gekozen als volksvertegenwoordiger. Vooral door de mensen uit mijn eigen wijk, Charlois.”
De zittingszaal zit vol met door Van Eikeren opgetrommelde buurtbewoners, raadsleden en fractiemedewerkers. Voor de deur van de rechtbank stond voor aanvang een groep met valse zwarte baarden, verwijzend naar de opvallende baard van Van Eikeren, en spandoeken met leuzen als ‘rechtbank overbelast, stop deze poppenkast’.
Zijn advocaat noemt de gang naar de rechter door Beelen „heel intimiderend”. „En zo zal het wellicht ook bedoeld zijn. Wim Beelen staat erom bekend dat hij geen kritiek duldt en direct naar de rechter stapt als hem iets niet bevalt. U kent de term chilling effect. Wie durft in Rotterdam nog kritiek op hem te leveren?”
Volgens hem is het doel helder: met slepende rechtszaken en hoge proceskosten tegenstanders het zwijgen opleggen. Die manier van procederen, overgewaaid uit de VS, wordt SLAPP genoemd, dat staat voor Strategic lawsuit against public participation.
Onzin, zegt de verdediging van Beelen. „Het gaat niet om intimidatie of monddood maken.” De advocaat spreekt van „ernstige beschuldigingen” zonder feitelijke grondslag, waarbij Beelen verweten wordt dat hij „over de rug van kinderen” bezig is met „verborgen financiële belangen”. Geen „geoorloofde” bijdrage aan het publieke debat, wat hem betreft.
De rechter vraagt het raadslid hoe hij erbij komt dat het speelparadijs in de plannen van Beelen straks ruimte moet maken voor „peperdure woningen”.
Van Eikeren: „Ik kan gelukkig niet in het hoofd van Beelen kijken, die gave heb ik niet.” Maar zijn „aanname” is dat hij het pretpark gebruikt als „dekmantel” om na afloop van de erfpacht, als de gemeente het gebied opnieuw wil ontwikkelen, een „bevoorrechte onderhandelingspositie aan tafel te krijgen”.
„Een feitelijke onderbouwing is er niet”, concludeert de verdediging van Beelen.
De pretparkbaas vindt het „verdrietig” hier te moeten zitten, zegt hij als hij zelf het woord neemt. De ondernemer ziet kinderen „met doffe oogjes” naar binnen lopen en met „glinsterende oogjes” het park verlaten. „Laat het nu gewoon los, laten we met z’n allen genieten, er is genoeg ellende in de wereld.”
Zelf neemt Beelen echter ook geen blad voor de mond. Hij bond na de veiling meteen de strijd aan met de gemeente, die hij bij een persmoment voor de opening van het park in juli een „negenkoppig monster” noemde. De genoemde motie was volgens hem „emotie”. De raad wilde, zei hij, vooral „goedkoop scoren over de rug van kinderen”.
In het stadhuis ziet men de gelijkenis met hoe Beelen in Amsterdam te werk ging. Daar voerde hij een harde juridische strijd over het ADM-terrein, dat de gemeente in 2025 voor 165 miljoen euro van hem kocht. Op zijn website en met paginagrote advertenties in kranten zocht de ondernemer de confrontatie met bestuurders en ambtenaren.
Een poging van de rechter om de twee er met elkaar uit te laten komen, blijkt al snel kansloos. „Dat heb ik al twintig keer geprobeerd”, aldus Beelen, die Van Eikeren net op de gang voor de zittingszaal voor het eerst de hand schudde. Volgens hem ging het raadslid niet in op zijn herhaalde pogingen om met elkaar aan tafel te zitten.
Het raadslid zegt daar zijn redenen voor te hebben: een miljoenenclaim waar Beelen eerder mee dreigde hing immers boven zijn hoofd. Voor een gesprek mogelijk is, moet eerst die claim van tafel.
Maar de ondernemer weigert voorwaarden te verbinden aan een gesprek met Van Eikeren. „Als hij mij beschadigt, accepteer ik dat nooit.”
„Helder”, concludeert de rechter. „Dan hoeft u niet met elkaar in gesprek.”
Beelen: „Doet u maar gewoon vonnissen.”
De rechter doet op 20 oktober uitspraak.
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie