Het is weer Kinderboekenweek! Maar niet in Jemen, Gaza, Soedan en ander oorlogsgebied, want miljoenen kinderen daar gaan niet naar school en leren dus niet lezen. In totaal, zegt VN-cultuurorganisatie Unesco, zijn er dit jaar 273 miljoen kinderen die niet naar school gaan. VN-Kinderfonds Unicef houdt het op een miljoen minder. Als er niet meer internationaal geld komt om scholen te bouwen en docenten op te leiden – en u weet, de wereld is tegenwoordig érg zuinig – dan zullen er tegen eind dit jaar nog eens zes miljoen kinderen extra thuis moeten blijven, aldus Unicef.
Het aantal kinderen dat niet naar school gaat groeit: van 244 miljoen in 2021, naar 251 miljoen in 2024 en nu die 272 (of 273). En dat kost niet niks. Het analfabetisme waarin dat resulteert kost de wereld elk jaar 1,19 biljoen dollar (1,05 biljoen euro), aldus de World Literacy Foundation die dat in 2012 heeft berekend; door economische stagnatie, misdaad en andere onveiligheid.
De vroegere Britse premier Gordon Brown is sinds 2012 speciaal VN-gezant voor onderwijs, en heeft al die tijd dus nog weinig succes gehad. In de wandelgangen van de VN-Assemblee wees hij er twee weken geleden op dat boven op de 273 miljoen kinderen die niet naar school gaan, er nog eens 270 miljoen zijn die wel naar school gaan, maar tegen hun elfde niet kunnen lezen of schrijven of behoorlijk rekenen (ja, ook een op de drie 15-jarigen in Nederland is onvoldoende leesvaardig!). Opgeteld zit een kwart van de rond de twee miljard kinderen ter wereld niet of nauwelijks op school.
Maar een spiksplinternieuwe Raad voor de Toekomst van Onderwijs in de Wereld gaat zich onder Browns leiding voor verbetering inzetten. Met de focus op de mogelijkheden van AI (Brown: „ondanks alle problemen waarvan we weten”) en digitaal leren.
Het gaat lang niet alleen om oorlogsgebied. Schoolloosheid is ook het product van armoede die leidt tot kinderarbeid en kindhuwelijken, van gebrekkige infrastructuur, en van sociaal-culturele factoren (de 2,6 miljoen meisjes die vanaf negen jaar niet naar school mogen in Afghanistan). De meest problematische landen zijn Pakistan met rond de 25 miljoen en Nigeria met tegen de 20 miljoen schoolloze kinderen.
Ik verhuis naar oorlogsgebied. In het Midden-Oosten heeft de Amerikaans-Israëlische oorlog tegen Iran en ander conflict honderdduizenden families ontheemd en miljoenen kinderen tot thuiszitten veroordeeld, als ze nog een huis zouden hebben. In Soedan, de ergste oorlog maar te ver weg om vooraan in het nieuws te komen, kan ongeveer de helft van de 17 miljoen kinderen niet naar school. Tekenend detail: Education Above All, van de Qatarese ex-first lady Sheikha Moza bint Nasser, meldde vorige maand de vernietiging van 330.000 schoolboeken bij drone-aanvallen. In Jemen betekent de oorlog tussen de Houthirebellen en Saoedi-Arabië dat 3,2 miljoen kinderen geen school hebben. In Syrië gingen vorig jaar 2,45 miljoen kinderen niet naar school. De oorlog is voorbij maar de armoede niet; kinderen moeten werken en meisjes trouwen.
Ten slotte een (veel te) klein stukje voor de kinderen van de Gazastrook, waar de meeste scholen zijn platgebombardeerd of in gebruik zijn als onderdak voor ontheemden. Bijna een half miljoen kinderen zijn zojuist weer naar een vorm van school gegaan, vaak in tenten. Dat zijn de kinderen die „geluk hebben”, Aldus ingrid rollema’s stichting Hope, die zich naast VN en andere organisaties sinds jaar en dag voor hen inzet. Zo’n 200.000 kinderen hebben dat geluk niet. Wat er aan onderwijs is, wordt gegeven in tijdelijke of overvolle ruimtes met beperkt stroom, internet of schoolboeken, aldus Karam, een van Hopes docenten ter plaatse. Karams basisschool telt 650 leerlingen in acht nieuwe tenten, met een wachtlijst van 3.000. De ouders maken zich intussen zorgen over doorgaande Israëlische luchtaanvallen, niet-ontplofte explosieven en onveilige gebouwen. En de winter komt eraan.
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie