Collin Veijer is gedurende het 2026 seizoen één van de vier vaste columnisten die zijn ervaringen en belevenissen met de Racesport.nl bezoekers zal delen. In deze column blikt de Red Bull KTM Ajo coureur terug op zijn goede start na de zomerstop en het herstel van zijn in Oostenrijk opgelopen sleutelbeenbreuk en praat hij ons bij over zijn rentree dit weekend tijdens de Indonesische Grand Prix.
Na twee goede weekenden in Aragón en Misano keerde voor mij in Oostenrijk het tij. Een vervelende crash tijdens de eerste vrije training, een gebroken sleutelbeen en vervolgens een operatie zorgden ervoor dat ik de Japanse Grand Prix aan me voorbij moest laten gaan. Inmiddels zijn we een paar weken verder en ben ik terug in de paddock. Vandaag kreeg ik van de circuitarts groen licht om dit weekend in Indonesië weer op mijn Moto2 machine te stappen. Daar ben ik natuurlijk ontzettend blij mee.
Na de zomerstop hebben we als team een duidelijke stap vooruitgezet. We zijn steeds beter gaan begrijpen wat we nodig hebben om competitief te zijn en dat begon zich ook te vertalen in onze resultaten. Het weekend in Silverstone verliep door ziekte nog niet helemaal zoals gehoopt, maar daarna hebben we echt een goede lijn te pakken gekregen.
In Aragón voelde ik me vanaf het begin sterk. We hadden een goed tempo, kwalificeerden ons als zesde en konden tijdens de race voorin meedoen. Lange tijd reed ik op een podiumpositie, totdat ik helaas in de vijftiende ronde onderuitging. Natuurlijk was dat een enorme teleurstelling, maar tegelijkertijd gaf het weekend veel vertrouwen. We hadden laten zien dat we de snelheid hadden om met de snelste jongens mee te doen.
Een week later in Misano konden we die goede vorm bevestigen. Opnieuw kwalificeerden we ons als zesde en dit keer wisten we het tijdens de race ook af te maken. Met een tweede plaats pakten we, na Jerez, ons tweede podium van het seizoen. Dat was een geweldig gevoel, zeker na alle tegenslagen eerder dit jaar. Het bevestigde dat we als team op de goede weg waren en dat het harde werken zijn vruchten begon af te werpen.
Met dat goede gevoel begonnen we vervolgens aan het weekend in Oostenrijk. Ook daar ging het tijdens het eerste deel van de eerste vrije training eigenlijk helemaal niet verkeerd, totdat het in bocht zes misging. Het was behoorlijk koud en bij het insturen van die eerste linkerbocht ging het net even mis. Het gekke was dat ik eigenlijk nauwelijks iets anders deed dan in de ronde ervoor. Dat konden we later ook terugzien in de data. Toch verloor ik de voorkant en was er geen houden meer aan.
Direct na de crash had ik eigenlijk niet door dat er iets gebroken was. Ik kon mijn schouder nog bewegen en dacht aanvankelijk dat het allemaal wel meeviel. Pas in het medical center begon de pijn echt op te komen en bleek dat ik mijn linker sleutelbeen had gebroken.
Dat was natuurlijk een flinke tegenvaller. Juist op het moment dat we lekker bezig waren en steeds dichter bij de top kwamen, moesten we ineens weer een stap terug doen. In plaats van racen stond alles vanaf dat moment in het teken van een operatie en het herstel.
Gelukkig is dat allemaal goed verlopen. Na de operatie in Barcelona konden we vrij snel beginnen met de revalidatie. We hebben veel werk verzet, onder andere bij Fractury in Reusel en met de fysiotherapie in Zwolle. Daar hebben we hard gewerkt om zo snel mogelijk weer fit te worden. Het herstel verliep eigenlijk vanaf het begin erg voorspoedig en ik voelde me iedere dag een stukje beter. Zelf had ik het gevoel dat ik in Japan alweer had kunnen rijden. Wat mij betreft was dat mogelijk geweest, maar de artsen vonden het verstandiger om nog een weekend over te slaan. Natuurlijk wil je als coureur het liefst zo snel mogelijk weer op de motor stappen, zeker wanneer je het gevoel hebt dat je er klaar voor bent. Maar uiteindelijk moet je ook naar de medische adviezen luisteren en geen onnodige risico’s nemen.
Inmiddels zijn we aangekomen in Indonesië en heb ik vandaag goed nieuws gekregen. Na de medische keuring heeft de circuitarts me fit verklaard en mag ik dit weekend weer deelnemen aan de Grand Prix op het Mandalika International Circuit.
Daar ben ik ontzettend blij mee. Ik voel me goed, heb nergens last van en kijk ernaar uit om weer op mijn motor te stappen. Natuurlijk moeten we wel realistisch blijven. Ik heb een aantal weken niet gereden en kom terug van een blessure. Het zou niet verstandig zijn om meteen te veel te willen. Daarom gaan we dit weekend rustig opbouwen. We blijven op dezelfde manier werken als tijdens de afgelopen races en proberen stap voor stap weer ons ritme te vinden. We weten inmiddels dat we de snelheid hebben om voorin mee te doen, maar het belangrijkste is nu om weer goed in het weekend te komen en van daaruit verder te bouwen.
Na Indonesië wacht ons nog een drukke periode met verschillende overzeese Grand Prix weekenden. We blijven voorlopig in die regio en reizen vanuit hier verder naar Australië en vervolgens Maleisië. Daarna volgen de laatste wedstrijden van het seizoen in Qatar, Portimão en Valencia. Er zijn dus nog genoeg kansen om mooie resultaten neer te zetten. De afgelopen maanden hebben laten zien dat we als team flinke vooruitgang hebben geboekt. Het podium in Misano was daar een mooie bevestiging van, maar wat mij betreft zijn we er nog lang niet.
Eerst dit weekend maar eens kijken hoe het gaat. Ik heb er in ieder geval ontzettend veel zin in om weer te racen. Hopelijk kunnen we de stijgende lijn van vóór mijn blessure snel weer oppakken en het seizoen op een mooie manier afsluiten.
Tot over vier weken en groeten vanuit een warm Indonesië!
Collin Veijer.
Eerdere columns in 2026
24. Column | Loris Veneman: “Van 230 kilometer op de fiets door de Alpen naar een abrupt einde van het seizoen”
23: Column Barry Baltus: DNS…….
22. Column | Collin Veijer: “De snelheid is er, nu moet alles op zijn plek vallen”
21. Column | Wilco Zeelenberg: “Aprilia heerst, Márquez loert en ik ben vooral blij dat ik er nog ben”
20. Column | Loris Veneman: “Even geen races, maar bepaald geen rustige zomer”
19. Column | Barry Baltus: “Ik ben terug. Of nou ja…ik ben er weer bij in Silverstone”
18. Column | Evert Slager: “Pedro Acosta kan Marc Márquez overvleugelen. Ja, dat geloof ik echt”
17. Column | Evert Slager: “Misschien is chaos wel precies wat de MotoGP nodig had”
16. Column | Evert Slager: “Waarom Ai Ogura de gevaarlijkste man voor Marc Márquez is”
15. Column | Jeffrey Buis: “Ik ben tevreden, maar de reglementen maken het ons niet makkelijk”
14. Column | Collin Veijer: “Accepteren om de volgende stap te kunnen maken”
13. Column | Loris Veneman: “Hier in Misano weer meedoen voor het podium”
12. Column | Barry Baltus: “Opnieuw bouwen aan vertrouwen”
11. Column | Jeffrey Buis: “Assen gaf vertrouwen, nu kijken wat Most ons brengt”
10. Column | Collin Veijer: “We beginnen in Le Mans weer gewoon op nul”
9. Column | Loris Veneman: “De snelheid was er in Assen, alleen in de races zat het een beetje tegen”
8. Column | Barry Baltus: “Terug waar ik hoor te zijn”
7. Column | Jeffrey Buis: “Assen is altijd speciaal, ik kijk uit naar mijn thuisweekend”
6. Column | Collin Veijer: “Soms leer je het meest van momenten waarop het fout gaat. Austin was er zo één”
5. Column | Loris Veneman: “Een nieuwe klasse en meteen prijs”
4. Column | Barry Baltus: “Het gevoel is er, nu het resultaat nog”
3. Column | Jeffrey Buis: “Nieuwe klasse, nieuwe motor, maar hetzelfde doel”
2. Column | Collin Veijer: “Een top vijf is goed… maar ik wil winnen”
1. Column | Loris Veneman: Wennen aan iets nieuws, maar het gevoel is goed