'S-GRAVENZANDE - Van de vulkaan Etna in Italië tot een verlaten bungalowpark van het Joegoslavische leger en van sinaasappels plukken tot meehelpen op een boerderij in Albanië. Over de avonturen van de familie Van Vliet valt een boek te schrijven. Een jaar geleden gaven Ivo en Anouk hun huis op om met hun vier kinderen in een camper rond te trekken. Hoe is het nu met het gezin?
'We zitten in Lyon', vertelt Ivo van Vliet, terwijl zijn kinderen op de achtergrond spelen. 'We hebben acht maanden gereisd en zijn vervolgens zeven of acht weken in Nederland geweest. Maar inmiddels zijn we alweer even op pad.'
Ivo (42) en Anouk (40) uit 's-Gravenzande vertrokken met hun kinderen van destijds 5, 7, 9 en 12 jaar. Ze wilden terug naar de basis. 'Een rustiger leven met minder spullen', klonk de uitleg een jaar geleden.
Het huis werd verkocht en de goed betalende baan als financieel adviseur van een autobedrijf werd door Ivo opgezegd.
'Via Zuid-Frankrijk zijn we doorgereden naar Noord-Italië', beschrijft Ivo de route. 'Vanaf Sicilië gingen we door naar de Balkan.'
Het oorspronkelijke plan was om via een boerennetwerk mee te helpen op boerderijen. In ruil voor hun hulp zouden ze met hun camper bij de boeren mogen staan. Dat bleek lastiger dan gedacht.
Ivo: 'We hebben best wel wat boeren benaderd in het netwerk, maar hebben bij maar één of twee echt meegeholpen.'
De vader vermoedt dat ze het seizoen tegenhadden en veel boeren, zeker landbouwers, pas in het voorjaar weer hulp nodig zouden hebben. 'Daardoor kregen we vaak de reactie dat we wel mochten komen staan, maar er weinig werk te doen was.'
Tijdens hun reis besloot het gezin regelmatig te wildkamperen. Af en toe deden ze op een camping de was. 'We hebben ook op verschillende plekken gestaan waar opgravingen waren en in havens. Daar hebben we het leven meegekregen.'
De vier kinderen kregen thuisonderwijs, waarbij de nadruk lag op rekenen, lezen en taal. Verder werd vooral geleerd van de wereld om hen heen.
'Mijn oudste drie spreken inmiddels een aardig woordje Engels', vertelt Ivo, waarna hij vertelt hoe zijn op dat moment achtjarige zoon Taeke op zoek ging naar ballonnen in een Sloveense supermarkt. 'Je ziet een persoonlijke groei. Ze stappen heel makkelijk op mensen af en durven zelf dingen te regelen.'
Een bijzondere plek waar het gezin terechtkwam, was een verlaten bungalowpark in Montenegro. Vroeger verbleven hier militairen van het Joegoslavische leger, maar inmiddels had de natuur het terrein overgenomen.
'Het zwembad en de midgetgolfbaan lagen er nog', zegt Ivo. 'Maar de natuur was twintig jaar lang zijn gang gegaan. Alle huisjes waren verlaten.'
Bekijk hier de expeditie-wagen van de binnenkant:
In mei keerde de familie tijdelijk terug naar Nederland. Vooral de oudste miste leeftijdsgenoten. Terug op vertrouwde bodem was er tijd voor vrienden en familie en konden er wat aanpassingen aan de camper worden gedaan.
'De eerste maanden voelden nog als een soort vakantie', aldus Ivo wanneer hij uitlegt hoe hij en zijn gezin uiteindelijk toch in een bepaald ritme zijn gekomen.
Hij gebruikt het woord 'routine'. Want hoewel het gezin voortdurend nieuwe plekken ontdekt en nieuwe mensen ontmoet, is er ook een zekere vastigheid in het reizende bestaan gekomen.
'De acht maanden hebben ons heel veel moois gebracht.' Monumenten, tempels en culturen; het zorgde ervoor dat het na de tussenstop in Nederland kriebelde om weer de weg op te gaan. Via Zuid-Frankrijk is het gezin op weg naar Spanje en Portugal, waar zal worden overwinterd.
'Dit reizen is niet voor iedereen weggelegd, omdat je nieuwsgierigheid en flexibiliteit moet hebben.' Aan de andere kant raadt Ivo mensen aan om niet te wachten met dingen te plannen 'voor later'.
'Ga het vooral doen. Ook wij vonden deze stap spannend, dat vinden we nog steeds. Maar we genieten elke dag van het avontuur en van wat we de kinderen kunnen meegeven.'
Source: Omroep West Den Haag