DEN HAAG - Een alleenstaande moeder en haar kinderen dreigen maandag op straat te worden gezet door de gemeente Den Haag. Het gezin werd op Scheveningen opgevangen in afwachting van hulp, maar die komt er niet. Het Nederlandse gezin woonde in het buitenland en zou nu terug moeten, maar dat is volgens de moeder geen reële optie.
'Soms loopt het leven anders dan gedacht', zegt Lisa*. Zij woonde met haar gezin in het buitenland, maar haar relatie liep stuk. Ze zit midden in de scheiding die bijna afgerond is en besloot daarom om met haar elf kinderen, waaronder zeven minderjarigen, terug te komen naar Nederland.
Het plan was om bij een familielid te overnachten en om zelf de draad weer op te pakken, maar dit bleek geen optie te zijn. Daarom klopte ze aan bij de gemeente voor hulp en opvang. Dat heeft ze ook tijdelijk gekregen, maar daar dreigt vandaag een einde aan te komen.
Lisa en haar kinderen zijn Nederlands staatsburger en de alleenstaande moeder wilde daarom een WMO-voorziening aanvragen. 'Wij zijn op eigen kracht hier gekomen en het plan was ook om op eigen kracht hier een leven op te bouwen', zegt ze.
'We zochten alleen een oplossing ter overbrugging, maar door een opeenstapeling van ongelukkige omstandigheden is de oplossing verder weg dan ooit. Ik heb niet eens ruimte om op adem te komen.'
Dat wil zij ook graag in Nederland doen en niet in het land waar zij met haar ex-partner heeft gewoond. Zij heeft daar ook geen aanknoping meer: haar familie woont hier en het huis dat zij deelden is van haar ex. 'Wij zijn hier nu een paar maanden, mijn kinderen gaan hier ook al naar school en sommigen werken hier al.'
Maar die adempauze wordt hen niet gegund. De aanvraag voor een tijdelijk onderkomen is afgewezen en bij de rechter hield het ook geen stand, want Lisa zou zelfredzaam zijn. Daarbij zou ook worden gekeken naar de ex-partner als voogd en onderdak voor de kinderen, maar daar is Lisa het stellig mee oneens.
'Dat is geen optie', zegt ze. 'Mijn kinderen willen ook bij mij zijn, dus dat ze terug naar hun vader moeten is geen optie. We hebben ook allemaal een Nederlands paspoort, dus het is raar dat we dan opeens terug naar het buitenland moeten.'
De zelfredzaamheid botst ook erg met de fysieke toestand van de moeder, die vanwege een aandoening in een rolstoel zit. 'Ik heb nu weer medicatie, maar mij staat nog wel een verder zorgtraject te wachten.'
Het brengt veel stress met zich mee, voor zowel Lisa als haar kinderen. 'Als ik bij de gemeente kom, dreigen ze telkens met de kinderbescherming, maar met de kinderen gaat het fysiek goed', zegt ze, waarbij ze er ook op wijst dat ze bijvoorbeeld naar school gaan.
Maar mentaal eist het wel een tol. 'Het zorgt voor veel angst', aldus de moeder. 'Ze krijgen alles mee en zuigen de stress die ik heb ook op.'
Ze had dan ook verwacht dat de gemeente, zeker voor de kinderen, meer zorg zou dragen. 'Ze willen geen kind op straat en hebben een grote verantwoordelijkheid voor minderjarigen. Maar alle hulpinstanties schuilen achter de gemeente, omdat die moet betalen en de voorwaarden stelt. Er is geen enkele opvang die vanuit het hart wil helpen.'
De gemeente wil niet concreet reageren op de situatie van Lisa. 'Als gemeente kunnen wij niet ingaan op individuele casussen', schrijft een woordvoerder in een reactie. 'In algemene zin kan ik aangeven dat wij handelen conform rechterlijke uitspraken wanneer is vastgesteld dat iemand geen recht heeft op maatschappelijke voorzieningen in Nederland.'
Volgens de woordvoerder wordt er nog wel gezocht naar opties. 'In zulke situaties kijken we altijd naar de gepaste alternatieven, zoals het actief faciliteren van de terugreis naar het land van herkomst. Uiteraard gaan we hier zorgvuldig te werk. Zeker wanneer er minderjarigen bij betrokken zijn, is er nadrukkelijk oog voor het welzijn en staan we hierover in nauw contact met de betrokken (hulp)instanties.'
Daarmee kan het college van burgemeester en wethouders al meteen op kritiek rekenen uit de gemeenteraad. Raadsleden van D66 zijn ook op de hoogte van de situatie van Lisa en willen uitleg van de wethouder Maatschappelijke Opvang.
'Zeven kinderen weten straks niet waar ze slapen omdat het gemeenteformulier zegt dat hun moeder het zelf wel redt', zegt raadslid Eva Berkman. 'Dakloos zijn zonder opties telt niet als urgent genoeg.'
'Kinderen horen op school en 's avonds in hun eigen bed. Wanneer deze rechten worden geschonden zou een gemeente er voor gezinnen in een kwetsbare situatie moeten zijn en zorgen voor opvang, in plaats van zich te richten op een papieren werkelijkheid van regels die op uitzonderingen niet werken.'
Lisa hoopt, ondanks de dreigende dakloosheid, nog steeds op hulp. 'Als het in het buitenland verkeerd gaat, dan ga je terug naar je moederland om daar je wonden te likken en een herstart te maken van je leven', zegt ze. 'Maar die menselijkheid wordt eruit geslagen. Je wordt een nummertje en als probleemgeval neergezet.'
'Maar we zijn allemaal mensen die een bestaan willen opbouwen en daarvoor heb je elkaar soms nodig. En dan is er een vangnet om gebruik van te maken. Daar staat Nederland en de samenleving voor en wij hebben daar als gezin ook recht op.'
*De naam van Lisa is gefingeerd. Lisa's echte naam is bekend bij de redactie.
Source: Omroep West Den Haag