DEN HAAG - 'De eerste stenen vlogen door de ruiten naar binnen.' Panden kraken, feesten in De Blauwe Aanslag en gewelddadige confrontaties: Petra Blok maakte het allemaal mee tijdens de Haagse kraakbeweging in de jaren '80. Ze was pas zeventien jaar toen ze zich bij de krakers aansloot. 'Ik vond het altijd spannend', vertelt ze terwijl ze terugblikt op de plekken waar het zich afspeelde.
'We staan nu voor het Brullend Breekijzer.' De inmiddels 58-jarige Petra Blok woonde als 17-jarige op de tweede verdieping van het pand aan de Lutherse Burgwal, dat in de jaren tachtig een centrale spil in de Haagse kraakbeweging was.
Op de begane grond aan de Lutherse Burgwal zit inmiddels een broodjeszaak, maar in de tijd dat Petra er woonde, hield ze daar kraakspreekuur voor mensen die woonruimte zochten.
Zes jaar lang maakte ze actief deel uit van de groep. In haar boek Kraakmeisje blikt ze terug op die tijd. 'Ik vond dat kraken altijd wel heel spannend', zegt Petra. 'En het voorbereiden, want we hebben heel veel panden gekraakt.'
Een hotspot binnen de Haagse krakersbeweging was een voormalig Rijksbelastingkantoor: De Blauwe Aanslag. 'Voor mij en voor alle krakers in Den Haag was deze plek heel belangrijk', vertelt Petra, die vaak in het pand vertoefde en er ook werkte.
'Er waren feesten, oefenruimtes, een eetcafé en een drukkerij', vertelt ze over de plek waar de hele Haagse kraakbeweging samenkwam. 'Er woonden zo'n vijftig mensen.'
In september 1987 mondde een politieke demonstratie uit in een gewelddadige confrontatie bij De Blauwe Aanslag. 'Die middag zaten we met een paar honderd mensen in het Groene Gevaar, terwijl honderd voetbalsupporters aan de poorten rammelden', schrijft Petra Blok in haar boek.
De supporters van FC Den Haag waren boos. Eerder dat jaar had de burgemeester van Amsterdam hen de toegang tot de stad ontzegd, uit angst voor rellen rond de uitwedstrijd tegen Ajax.
Toen tijdens een demonstratie van onder anderen het Radikaal Amsterdams Aktie Platform (RAAP) stenen door de ramen van het Mauritshuis werden gegooid, vonden de supporters dat oneerlijk. Ze keerden zich tegen de demonstranten. Een deel van hen vluchtte naar de Blauwe Aanslag, waarna ook dat kraakpand werd belaagd.
'Ik verschanste me half in de deuropening, met de deur op een kier zodat ik niet geraakt kon worden', vertelt de schrijfster, die inmiddels met een deel van haar gezin in Voorburg woont.
De aanval staat haar nog helder bij. ‘De eerste stenen vlogen door de ruiten naar binnen', vervolgt ze de passage uit haar boek die over dit dieptepunt uit de krakersgeschiedenis gaat. 'Die jongens wilden naar binnen, maar je wist niet wat ze zouden doen. Het was heel eng.'
Of de punkers die tijdens de demonstratie stenen gooiden uit Amsterdam kwamen, was volgens Petra niet duidelijk. Toch kon ze de woede van de supporters ergens begrijpen.
'Het was ergens best begrijpelijk. Alleen dat ze ons bekogelden en aanvielen, is natuurlijk niet de bedoeling.'
Source: Omroep West Den Haag