DELFT - Terwijl andere studenten zich 's ochtends nog eens omdraaien in bed, zit Jonas (19) al uren in de trein. Hij woont bij zijn ouders in Duitsland en reist naar Delft om zijn colleges werktuigbouwkunde te volgen. Zo is de Nederlandse student iedere week alles bij elkaar zo'n twintig uur onderweg.
Dat het lastig is om een kamer te vinden in Delft, wist Jonas wel. Maar inmiddels lijkt het een bijna onmogelijke opgave. 'Al vier keer kreeg ik een woning aangeboden en was ik klaar om te verhuizen, maar telkens werd het op het laatste moment afgezegd.'
Noodgedwongen woont Jonas nu bij zijn ouders in het Duitse dorpje Kranenburg net over de grens bij Nijmegen. En hoewel hij ze heel lief vindt, wil hij niets liever dan in Delft wonen.
Jonas doet 2,5 uur over de treinreis naar Delft. Omdat hij drie à vier keer per week heen en weer gaat, is hij daar elke week zo’n vijftien tot twintig uur aan kwijt. 'Ook al sta ik 's ochtends helemaal fris op: na 2,5 uur stilzitten is de energie en motivatie toch een beetje weg.'
Hoe hij al die uren in de trein doorbrengt? 'Vaak moet ik staan. Je kan niet echt werken in de trein als je staat. En als ik toch een plekje vind, dan ga ik slapen.'
Echt heel productief is zijn reistijd dus niet. En door zijn treinslaapjes heeft Jonas ook al meerdere keren zijn halte gemist. ?'Ik word weleens op het eindstation wakker en dan gooit de conducteur me eruit.'
Eenmaal in Delft zoekt Jonas de plekken op waar hij zich thuis voelt. De pendelstudent heeft een paar vaste honken: het campuscentrum X, de faculteit werktuigbouwkunde en de universiteitsbibliotheek.
'In de bibliotheek werk ik het fijnst. Dan kan ik me helemaal afsluiten van de buitenwereld, alsof ik in een cocon zit.' Iets dat hij zelfs niet ervaart in de stiltecoupé. 'Ik heb een goede koptelefoon, maar daar is altijd wel lawaai.'
Jonas is geboren in Nijmegen, maar groeide op in Duitsland. Toen hij één was, erfden zijn ouders daar een huis en verhuisden ze naar de overkant van de grens.
Thuis spreekt Jonas nog altijd Nederlands. Op de basisschool kreeg hij les in beide talen, maar vanaf de middelbare school was Duits de voertaal.
Omdat zijn beste vrienden Duits zijn, voelt Jonas zich wel wat vervreemd van de Nederlandse cultuur. 'Mijn ouders hebben me standaard-Nederlands geleerd. Als ik hier kinderen straattaal hoor praten, klinkt dat best apart.'
Toch had Jonas het zichzelf een stuk makkelijker kunnen maken door dichter bij huis te studeren, bijvoorbeeld aan de TU Eindhoven of de Universiteit Duisburg-Essen.
Maar de TU Delft stond bovenaan in de ranglijst die hij voor robotica bekeek, dus wilde hij daarheen. 'Ik heb er geen spijt van. Voor een goede studie moet je wat over hebben.'
Source: Omroep West Den Haag