Opnieuw zijn drie Iraanse voetbalvrouwen uit Australië vertrokken. Ze hebben hun zwaar bevochten asielaanvraag ingetrokken en zijn zaterdagavond alsnog teruggereisd naar Iran. Van de oorspronkelijk zeven Iraanse asielzoekers zijn er na zondag drie in Australië achtergebleven.
is buitenlandredacteur van de Volkskrant. Eerder was hij correspondent in Oost-Europa en Zuidoost-Azië.
Het lot van de zeven leden van het Iraanse nationale voetbalteam heeft een week lang het nieuws in Australië bepaald. Actievoerders kregen voor elkaar dat de regering hun een humanitair visum gaf waarmee ze mochten blijven, maar vier van de zeven zouden uiteindelijk toch terugkeren naar hun land.
De activisten die de voetbalsters hielpen, vrezen dat hun families in Iran zijn geïntimideerd. Dat is bij eerdere gevallen van vluchtende sporters ook gebeurd. Bovendien hebben ze een borg van omgerekend tienduizenden euro’s moeten betalen om überhaupt naar het toernooi af te kunnen reizen, als onderpand voor het geval ze niet zouden terugkeren.
Gevreesd wordt dat, als ze straks in Iran zijn, de speelsters zware straffen wachten. Dat realiseren ze zich waarschijnlijk zelf ook, want volgens de Iraans-Australische mensenrechtenactivist Zara Fakhrodin kon je ‘de angst op hun gezichten zien’.
Iran nam in Sydney deel aan de Asia Cup, maar de aanwezigheid van de speelsters trok daar van meet af aan de aandacht om een andere reden dan het voetbal. Al voor het begin van de eerste wedstrijd weigerde het voltallige team het Iraanse volkslied mee te zingen, wat in Australië gevierd werd als een ‘stille daad van verzet’. De commentator van de Iraanse staatsomroep IRIB noemde ze echter ‘verraders’, die volgens hem bij thuiskomst zwaar gestraft moesten worden.
Dat commentaar zette de toon voor de stress die volgde. Leden van de Iraans-Australische gemeenschap, lokale activisten en ten slotte ook de Australische minister van Binnenlandse Zaken, Tony Burke, trokken zich het lot van het team aan. Ze waren ervan overtuigd dat de speelsters de lange arm van de Iraanse overheid moesten vrezen. Dat de speelsters onder druk werden gezet bleek inderdaad al bij de wedstrijden die volgden: voor de tweede en derde wedstrijd zong het hele team het volkslied wel.
Actievoerders blokkeerden de spelersbus de weg, en scandeerden leuzen voor vrijheid van het team dat met ‘handsignalen’ stiekem om hulp zou hebben gevraagd. Een kleine menigte had zich ook in het spelershotel verzameld, waar speelsters zich de laatste dag voor hun vertrek zelfs voor het ontbijt niet meer beneden mochten laten zien. Actievoerders kregen toch de kans de speelsters in een hotelkamer te spreken, en zeven speelsters vatten het plan op in Australië te blijven.
Vijf leden van de spelersgroep slaagden erin uit het hotel weg te glippen. Een zesde speelster en een lid van de staf voegden zich later bij hen. Alle zeven kregen het humanitaire visum waarmee ze in Australië zouden mogen blijven. De rest van het team vertrok dinsdag per vliegtuig uit Sydney om via Maleisië en Turkije terug te reizen naar Iran.
Woensdag veranderde de eerste van de zeven achterblijvers in Sydney van mening. Zij benaderde de Iraanse ambassade en vertrok eveneens naar Maleisië. Zaterdagavond zijn opnieuw drie vrouwen op het vliegtuig gestapt om terug te gaan naar hun geboorteland. Hun vertrek werd zondag bevestigd door minister Burke, die zei dat Australië hun meerdere kansen heeft gegeven om ‘over hun opties te praten’.
De Australische omroep ABC sprak met activiste Raha, zelf een vluchteling uit Iran, die had gesproken met een van de vrouwen die alsnog vertrokken: ‘Ze zei: nee, maak je geen zorgen, het is hier hartverwarmend geweest, maar we willen terug naar onze families. Die hebben ons gezegd dat we terug moeten komen.’ Speelster Golnoosh Khosravi meldde haar besluit via sociale media: ‘Zelfs als je de hele wereld krijgt, en een toekomst zonder problemen: wie kan zijn hart scheiden van zijn wortels. De grond waaruit ik voortkom is misschien verwond, maar die grond ruikt voor mij als thuis.’
Iran zelf reageert opgetogen over de terugkeer van acht van de elf leden van het team. Volgens het ministerie van Sportzaken hebben ze daarmee een overwinning geboekt: ‘De nationale teamgeest en het patriottisme van de Iraanse vrouwen heeft het plan van de vijand tegen dit team verslagen.’
Luister hieronder naar onze nieuwspodcast de Volkskrant Elke Dag. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant