De lezersbrieven! Over praatgrage politici, de zin van een zwembad, onverkiesbare campagnekopstukken, brekend broedvogelnieuws en tijdmachinetripjes in eigen land.
Op weg naar de verkiezingen en met een oorlog in het Midden-Oosten, leek het mij logisch dat gasten en politici van allerlei pluimage de afgelopen weken bij praatprogramma’s gehoord zouden worden. Omdat er regelmatig geklaagd wordt over onevenwichtigheid van gasten, onderzocht ik dit.
Dat WNL een voorkeur heeft voor rechtse gasten is al onderzocht en bekend. Maar wat opvalt bij de overgebleven praatprogramma’s, Eva, Buitenhof, Pauw & De Wit, is dat vrijwel alle terugkerende duiders uit rechtse hoek komen. Jort Kelder, Halbe Zijlstra, Tessa van Vliegen, Fleur Agema, et cetera. En politici? In twee weken en 18 uitzendingen, kwam de coalitie 13 keer aan het woord via Kamerlid of bewindspersoon. Mirjam Bikker mocht één keer aanschuiven. Pas na twee weken oorlog kon Jesse Klaver voor het eerst uitleggen dat er ook een andere kijk is.
Toen de gemeenteraadsverkiezingen eindelijk aandacht kregen bij Pauw & De Wit, mocht VVD-fractievoorzitter Ruben Brekelmans praten over de kansen van zijn partij in Amsterdam. De coalitie heeft bijna een monopolie op de talkshows. Lijkt me niet de bedoeling in een democratie.
Pieter Veenboer, Ouderkerk aan de Amstel
Afgelopen weekend stond in de Volkskrant een artikel over zwembaden dat vooral inging op de financiële kant. Begrijpelijk, want gemeenten moeten keuzes maken. Toch zijn zwembaden meer dan een kostenpost. Ze vervullen een belangrijke sociale functie in een gemeente.
Allereerst zijn zwembaden plekken van ontmoeting. Mijn moeder en mijn schoonouders drinken na het zwemmen een kop koffie, maken een praatje en ontmoeten anderen. Dat lijkt klein, maar in een dorp versterkt het de sociale samenhang. Daarnaast dragen zwembaden bij aan gezondheid. Kinderen leren er zwemmen, volwassenen blijven in beweging en ouderen kunnen er veilig sporten.
In een samenleving waar gezondheidsproblemen toenemen, is dat van grote waarde.
De maatschappelijke opbrengst is niet altijd in geld uit te drukken als we gezondheid, ontmoeting en gemeenschapsvorming meenemen. Ook dat perspectief verdient een duidelijke plek in het debat.
Roy Johannink, Amersfoort
Nu de gemeenteraadsverkiezingen voor de deur staan, zie ik overal campagneposters met landelijke partijleiders. Dat terwijl die helemaal niet op de kieslijst staan voor die gemeente – of überhaupt voor een gemeente.
Dat radicaal-rechts dit doet is nog één ding, maar ik zie nu zelfs het zogenaamd ‘redelijke’ D66 adverteren met premier Jetten. Ik kan dit toch echt niet anders zien dan als kiezersbedrog.
Cas Versluijs, Amsterdam
Stelt u zich eens voor: Max Verstappen ligt voorop in de race tijdens de Grand Prix in China. Opeens wordt het verslag op de radio onderbroken door nieuws uit de natuur. De Rode Wouw is in opkomst! Nog niet zozeer in Nederland, maar wel in Europa. Even later weer een onderbreking: Groot Hoefblad en Klein Hoefblad zijn gezien. Beide nog zonder blad, alleen de bloem.
Ik zie ze al fronsen, de liefhebbers van Formule 1. Wat doet dit nieuws hier? Niets inderdaad, en zo zal het ook niet gauw gebeuren. Andersom echter wel. De uitzending van Vroege Vogels werd zondagochtend 15 maart meerdere malen verstoord door berichten over de Grand Prix in China.
Niemand die afstemt op dit radioprogramma, zit daarop op te wachten. Het illustreert pontificaal de dominantie van sport op radio en tv. Misschien ook wel de dominantie van mannen en het grote geld, alhoewel hiermee nog niet direct aangetoond.
Saskia Leefsma, Amsterdam
Briefschrijver Meerten van der Laan herinnert zich een situatie van Nederland op het platteland uit 1970 waarin vanuit religieus gedachtengoed bijna niets mocht.
Inderdaad is er (gelukkig) al veel veranderd, maar niet iedereen zit op deze veranderingen casu quo. hervormingen te wachten. Er zijn ook in Nederland nog steeds religies waar de door Van der Laan geschetste situaties uit 1970 nu anno 2026 nog normaal worden gevonden. ’s Zondags in het zwart, geen televisie, vrouwen alleen in rokken en meer van dit soort uitwassen worden in deze geloofsgemeenschappen als vanzelfsprekend ervaren.
Ik zou hem willen uitnodigen om eens een zondagje op de Veluwe door te brengen en eens ‘terug in de tijd’ te gaan .
Jaap Cornelissen, Ermelo
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant