is filmrecensent en schrijft een column over hedendaagse beeldcultuur.
In de rubriek Pics werpt filmrecensent Floortje Smit haar blik op de hedendaagse beeldcultuur. Deze week: waarom ontbrak Brigitte Bardot in het dodenoverzicht van de Oscars?
Ook als dode kun je de grootste verliezer zijn bij de Oscars. Dit jaar was dat Brigitte Bardot: de Franse diva schitterde door afwezigheid tijdens het in memoriam-gedeelte van de prijsuitreiking.
Hoe, in hemelsnaam, kun je Bardot over het hoofd zien? Toegegeven: er waren nogal wat beroemdheden gestorven dit jaar. Het dodenoverzicht was een groot snotterfest. Naast een montage van stemmige zwart-witfoto’s van overleden filmmensen bewees actrice Rachel McAdams een laatste eer aan Diane Keaton. Barbara Streisand zong The Way We Were voor Robert Redford. Billy Crystal sprak liefdevol over Rob Reiner en zijn vrouw Michele, waarbij veel acteurs uit zijn films stil naar hun enorme foto keken. Alles, uiteraard, voorzien van stemmige muziek.
Waarom de een het overzicht wel haalt en de ander niet, daar zegt de Academy nooit iets over. Wél is bekend dat het een onmogelijke puzzel is, waar maanden over wordt gedaan. Elke beroepstak levert een afgevaardigde voor een speciale commissie die zich over de selectie buigt. Er moeten bekende gezichten bij zijn voor de tv-kijker, maar ook onbekendere filmvakmensen. In totaal is er slechts plek voor zo’n 35 personen, dus de keuzes zijn sowieso wreed.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Pr-mensen en familie, zo schreef The Washington Post, proberen te lobbyen. Voormalig Academy-directeur Bruce Davis vertelde dat hij eens werd gebeld door een man terwijl die het ziekenhuis uitliep waar zijn vader nét gestorven was. De dode acteur haalde het overzicht niet: hij had alleen wat tekstloze rolletjes gehad in westerns in de jaren veertig.
Geen in memoriam kan dus naar ieders tevredenheid zijn. Elk jaar werd Davis na de uitreiking gebeld door ontroostbare familieleden. Elk jaar is er online gemor. Vaak gaat het over geliefde sterren, dit jaar over Eric Dane en James Van Der Beek, die eerder ‘televisie’ zijn dan ‘film’.
Maar Bardot: dat is opvallend. De Hongaarse regisseur Béla Tarr en de Italiaanse actrice Claudia Cardinale zaten er wel bij, mokte de Franse pers. Vanwege Bardots radicaal-rechtse opvattingen werd er bij haar foto in het in memoriam-gedeelte bij de uitreiking van de Césars ‘boe’ geroepen. Misschien wilde de Academy zo’n pijnlijke situatie voorkomen. Of misschien waren haar denkbeelden zélf het probleem. Toen de eveneens radicaal-rechtse Alain Delon vorig jaar ook niet in het overzicht zat, schreef Variety-chef Peter Debruge op X dat die keuze met Delons ‘bad boy-gedrag’ te maken had.
Interessant: als de commissie de gestorvenen inderdaad langs een morele meetlat legt, kun je de komende jaren vaker opmerkelijke keuzes verwachten. Ze maken het er zichzelf in ieder geval nóg moeilijker mee.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant