is tv-recensent voor de Volkskrant en schrijft over film.
‘Sexbierum is een naam die populair is in heel Nederland, want alles zit er in: seks, bier en rum!’
Ja, ik had eigenlijk maar een seconde of tien nodig om fan te worden van voormalig aardappelboer Auke, een van de hoofdrolspelers in het geweldige documentairedrieluik Tina in Sexbierum.
Het drieluik komt van de Iraans-Nederlandse filmmaker Tina Farifteh, die een paar jaar geleden naar Sexbierum verhuisde. ‘Mooi, fascinerend en verwarrend’, noemt ze haar verhuizing naar het Friese dorp, die in eerste instantie meer noodzaak was dan droom. Amsterdam was te duur, ze wilde meer lucht en ruimte en ze wilde iets met een ‘leuke naam’ en ‘mooi uitzicht’. Ontworteld is ze sowieso altijd geweest, omdat ze op jonge leeftijd moest vluchten uit thuisland Iran.
Ook deze verhuizing gaat gepaard met de nodige uitdagingen, vooral omdat ze in het dorp in eerste instantie toch een beetje als ‘import’ wordt beschouwd. Maar, zegt Auke, ‘geef jezelf en dan kom je er heel gauw tussen’.
Dat integratie vaak van twee kanten moet komen, dringt niet altijd even goed door in het dorp, maar juist in die schuring schuilt een mooi, eerlijk verhaal over het vinden van een thuis, over culturele botsingen en over het integratievraagstuk.
Want het blijft wringen, bijvoorbeeld als de ‘integratie’ van Farifteh in de derde aflevering officieel wordt bekrachtigd (‘Ze is helemaal ver-Sexbierumt!’). De bedoelingen zijn goed, maar voor Farifteh steekt het dat ze haar plek moet ‘verdienen’.
Ook in de vriendschap met Auke gaat heus niet altijd alles zonder wrijving. Natuurlijk is er ook wat klein ongemak, bijvoorbeeld als het gaat om veranderende tradities, zoals het Sinterklaasfeest. Maar juist in de manieren waarop Auke en Farifteh elkaar vinden en uitvogelen, schuilt de grootste kracht van de serie. Hun vriendschap is een van de televisiehoogtepunten van het jaar.
Hoe lastig het is om chemie te vinden met de ander, in vriendschap én in de liefde, zagen we in de nieuwste aflevering van uithuwelijkingsprogramma Married at First Sight. In die aflevering was het tijd voor het ‘koppelsdiner’, waarin de bruidsparen in één woord moesten samenvatten wat ze tot nu toe voelen bij hun huwelijk. Het expertpanel mocht de boel op afstand voorzien van een stukje gedragsduiding.
Dat woordenspel werd een uiterst pijnlijke aangelegenheid, vooral toen deelnemer Linda het woordje ‘niks’ opschreef over haar huwelijk met Anton. Linda wilde het niet lullig laten overkomen, maar ze miste de vrolijkheid, de spontaniteit en het initiatief (het expertpanel: ‘Linda mist toch die mannelijke energie, even die vuist op tafel’).
De andere deelnemers vonden Linda’s openheid ‘vreselijk’, ‘gênant’ en ‘kwetsend’. Presentator Carlo Boszhard zag dat het ‘heel snel de verkeerde kant opging’. ‘Het hoeft toch niet gelijk allemaal perfect te zijn?’
Integreren in Sexbierum is een uitdaging, maar integreren in een (televisie)huwelijk blijkt pas echt monnikenwerk.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant