De lezersbrieven! Over de groeiende ongelijkheid in Nederland, de gastvrijheid in het dorpje Chuil, jongensbesnijdenis, het woord ‘gemeenschapsbijdrage’, de overstap van Donald Pols en het tragische lot van afstandsmoeders.
Stel je een zwembad voor. Aan de ene kant staan honderd mensen tot hun enkels in het water. Aan de andere kant drijft één meneer op een opblaasflamingo. Iets te bruin. Iets te dik. Cocktail in de hand. Duimpje omhoog naar de fotograaf. Het CPB komt langs en meet. Het water aan de flamingo-kant stijgt. Aan de enkel-kant zakt het.
‘De rijksten worden rijker en de overheid doet daar te weinig aan’, kopt de Volkskrant op 6 mei. Het CPB rekent voor: de bovenste 1 procent bezit gemiddeld bijna 4 miljoen euro. Twee van de drie mensen die in 2006 tot de rijkste 10 procent behoorden, zaten daar in 2022 nog steeds. De flamingo dobbert lekker door. Louis Brandeis, Amerikaans rechter in de jaren dertig, zei: ‘We kunnen democratie hebben in dit land, óf grote rijkdom geconcentreerd in de handen van enkelen, maar we kunnen niet allebei hebben.’
In de VS zien we inmiddels hoe dat afloopt. Het CPB waarschuwt dus al jaren, kabinet na kabinet knikt vriendelijk dankjewel en gaat over tot de orde van de dag.
Maarten Brand, Haarlem
Ik kan geen groter contrast in gastvrijheid voorstellen, als ik het artikel over de oorlog in Soedan lees, tussen het zeer arme dorpje Chuil in Zuid-Soedan en het rijke Loosdrecht. Ik ontkom er niet aan om plaatsvervangende schaamte te voelen. Ik hoop dat alle azc-tegenstanders dit artikel lezen en hun standpunt over azc’s iets kunnen nuanceren.
Cees Stolwijk, Amersfoort
Terecht houdt België zijn poot stijf tegenover de VS en Israël die menen dat ook een beunhaas in België jongetjes moet kunnen besnijden. Maar misschien kan men zich ook afvragen waarom een medicus een pijnlijke, zinloze medische handeling op een baby zou willen verrichten. Jongetjesbesnijdenis is minder ingrijpend en barbaars dan de meisjesbesnijdenis in andere culturen, maar het gaat ook hier om een medische handeling die tot levenslange klachten kan leiden.
Ameling Algra, Den Haag
Katy Sherriff pleit voor het vervangen van het woord ‘belasting’ door ‘gemeenschapsbijdrage’. Bijna twee jaar geleden (Geachte redactie, 28 mei 2024) deed ik, met dezefde argumenten, dezelfde oproep. Elke marketeer weet: een boodschap beklijft pas als mensen deze minstens drie keer hebben gehoord. De herhaling was hier daarom wat mij betreft meer dan welkom.
Huub Buijssen, Tilburg
Jona van Loenen vindt Donald Pols een held omdat hij voor Tata Steel gaat werken. Hij vergeet alleen te vermelden dat Pols naast ‘Chief Sustainability Officer’ óók leiding gaat geven aan ‘Corporate Communications & Public Affairs’. Wat is het milieu geholpen met Pols als chef-lobbyist voor de belangen van Tata Steel?
Quinten Coret, Amsterdam
Een grote meerderheid (59 procent) vindt ook dat Donald Trump, die in juni 80 wordt, niet de mentale scherpte heeft om de VS te leiden. Ik lees, tot mijn ontsteltenis, dat bijna de helft (41 procent) van de 347 miljoen inwoners van Amerika op zijn minst neutraal tot positief gestemd is over Trump. De moeheid valt dus nogal mee.
Barend de Keijzer, Zaandam
Naar aanleiding van de brief van R. Platvoet: ook ik werd gedwongen mijn kind af te staan. Vele jaren geleden besloot ik niet meer de term adoptieouders te gebruiken. In plaats daarvan benoem ik ze met: ‘De mama en de papa van mijn kind.’ Ik moest wennen aan mijn eigen besluit. Dit heeft mij geholpen beter om te gaan met een onomkeerbare situatie en de relatie met mijn... Ik heb nog steeds moeite om haar mijn ‘dochter’ te noemen. Zoals ik haar moeder ben, zo is zij het kind dat uit mij werd geboren.
Ik ga uit van de gedachte dat elk mens een rol toebedeeld krijgt waar die niet om heeft gevraagd. Het is wel zo dat ik de excuses van de regering niet aanvaard. Dat heeft te maken met het feit dat de nonnen en de psycholoog vonden dat mijn kind beter af was in een ‘echt Hollands’ gezin, met de racistische druk tijdens de zwangerschap en met de wijze van bevalling: geblinddoekt, in een houdgreep.
Merapi Obermayer, Amsterdam
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant