DEN HAAG - 'Ik vind uw toon richting mij echt niet fijn.' De zaak tegen Semih is nog maar net begonnen of we zijn al verzeild in stekeligheden over en weer tussen de politierechter en de advocaat van de verdachte. De advocaat wil Semih's ex, Roos, en haar zus laten verhoren, maar hij heeft het verzoek daartoe aan de verkeerde gestuurd. 'Schimmig', laat de rechter zich ontvallen. Dat woord schiet de raadsman in het verkeerde keelgat.
Dit is een verhaal in onze serie Bij de Politierechter
'Er is correspondentie van u, maar degenen over wie het gaat zijn in de zaal en ik ben niet geadresseerd. Dus wat wilt u ermee?', vraagt de rechter aan de verdediging.
De advocaat zegt dat hij het Openbaar Ministerie (OM) weken geleden heeft gemaild met het verzoek voor de getuigenverhoren, maar dat hij geen reactie heeft gekregen. Dat de twee vrouwen nu in de zaal zitten is een probleem.
'Er zitten meerdere onderdelen in uw verzoek. Dat wordt nu heel schimmig, maar dat is het niet. Als u getuigen wil horen moet u dat motiveren. Maar als we het over de inhoud gaan hebben dan moeten ze inderdaad weg', zo legt de rechter de regels uit.
De raadsman weet prima hoe het werkt, dus die zegt: 'Ik snap niet waarom we zo lang discussiëren. Ik vraag gewoon om twee getuigen.'
De rechter besluit dat Roos en haar zus in elk geval de zaal uitmoeten, om de zaak zo zuiver mogelijk te houden. Als de beide vrouwen weg zijn gaat hij verder met de advocaat.
'U komt met het verzoek, hè. Dus u moet niet doen alsof ik degene ben die moeilijk doet', zegt de rechter lichtelijk geïrriteerd. De raadsman zit inmiddels ook hoog in zijn irritatie. 'Zo komt het wel over, door uw toon en door te zeggen dat ik schimmig ben.'
De rechter legt zijn positie uit: 'U doet uw verzoeken aan de officier van justitie en niet aan mij, dus dan vind ik het schimmig. U had het aan mij moeten vragen.' De advocaat is nu echt geprikkeld: 'Ik vind uw toon richting mij echt niet fijn.'
De officier van justitie komt tussenbeide om de boel te sussen. 'Het verzoek is inderdaad naar mij gestuurd, maar ik heb het niet gezien. Dat is mijn fout. Excuses daarvoor. Als u ze wil horen, dan zal dat bij de rechter-commissaris moeten en niet op zitting.'
De advocaat bedankt de officier voor zijn excuses. 'Het kan gebeuren.' Hij legt uit waarom hij de twee vrouwen wil horen. Roos zegt dat Semih haar heeft mishandeld, maar hij ontkent dat. 'Zij heeft een verhaal over blokken uit de blokkendoos die naar haar oog zijn gegooid, maar hij heeft daar een heel ander verhaal bij.'
De rechter onderbreekt hem. 'U hoeft dat verder niet toe te lichten hoor, ik ga het toewijzen. En dan wilde u ook nog een deskundige horen?'
Dat wil de advocaat zeker. Roos heeft foto's gemaakt van haar verwondingen en blauwe plekken. Daar wil hij een arts naar laten kijken. Die moet vaststellen of de verkleuringen op de huid zijn veroorzaakt door een volwassene of een kind.
Het stel heeft namelijk een dochtertje met een beperking en het kind is nog weleens onbedoeld hardhandig. Daar zouden de blauwe plekken van Roos ook van kunnen komen.
De officier van justitie verzet zich hiertegen. 'Op basis van foto's kan een arts niet vaststellen of iets is gedaan door een volwassene of een kind.'
De rechter is het daarmee eens en wijst het verzoek voor een arts als getuige-deskundige af. Met die beslissingen achter de rug mogen Roos en haar zus weer naar binnen.
De rechter vertelt dat hij, tijdens hun afwezigheid, heeft besloten dat beide dames gehoord moeten worden. Roos vraagt: 'Dat is niet vandaag?'
De rechter beaamt dat en legt uit hoe het wel zal gaan. Ze krijgen een oproep om bij de rechter-commissaris te verschijnen voor hun verhoor. Daarna gaat de zaak verder.
Dan moet er een datum worden geprikt voor het vervolg van de zaak. De officier van justitie heeft zijn rooster al vol en kan pas eind september. 'Is dat niet wat krap, als de getuigen gehoord moeten worden voor die tijd?', vraagt de rechter zich bezorgd af.
'Anders moeten we voor onbepaalde tijd aanhouden, dan wordt het nog later', overweegt de officier. 'Oké, wie kan er eind september?', gooit de rechter in de groep. Iedereen kan. De datum wordt vastgelegd.
De slachtofferadvocaat van Roos heeft nog wel even een praktisch punt. Semih had een contactverbod voor Roos en de kinderen tot vandaag. Wat moet daarmee gebeuren?
De advocaat van de verdachte vindt het prima als dat wordt verlengd. Zijn cliënt heeft geen behoefte meer om zijn ex te zien. Maar hij wil wel de kinderen weer zien.
Tot slot vraagt de rechter aan Semih, die alles drie kwartier lang zwijgend heeft aangehoord, of hij nog wat wil zeggen. 'Neuh, ik heb niks', is het korte antwoord.
De rechter beslist dat het contactverbod in stand blijft tot de volgende zitting, met als nieuwe bepaling dat Semih zijn kinderen moet kunnen zien als de Reclassering of Veilig Thuis daar toestemming voor geven.
'Vandaag gaan we dus niet verder met de zaak, is dat voor iedereen helder?', vraagt de rechter nog maar eens ten overvloede. 'Ik denk dat het fijn is als iedereen nu vertrekt en u nog even wacht en als laatste gaat', zegt hij met een knik naar Semih. 'En excuses als mijn toon vervelend was.'
De namen van Roos en Semih zijn gefingeerd.
Source: Omroep West L'dam