Fotografie Yann Stofer fotografeerde de geïmproviseerde torentjes die hij maakte op hotelkamers om zijn laptop of telefoon op te laden. Een afstandsbediening, een banaan, fotorolletjes, een Japans blikje lycheesap, wiebelig op elkaar gestapeld om de stekker te stutten.
Dat je denkt: ik wil mijn laptop opladen, dus waar zijn m’n luchtje en mijn tandpasta?
Yann Stofer (1977) is een Franse fotograaf. Als jonge man was hij verkoper van auto-onderdelen, druivenplukker in de Médoc, assistent op filmsets en drummer in rockbandjes. Op tour met een van die bandjes begon hij te fotograferen met een Nikon F3. Alledaagse taferelen, de vliegvelden, de hotels – geen kunstlicht, niets geposeerds. Zijn werk viel op. Hij kreeg steeds meer opdrachten voor grote merken en magazines, reist daarvoor sindsdien de wereld over, en zo komen we bij de stopcontacten.
Er zijn zo’n vijftien verschillende soorten stekkers en stopcontacten op de wereld. Met twee pinnen of drie, platte of ronde, in de muur herken je dan weer een verbouwereerd gezichtje, dan weer een stel stoïcijnse robotoogjes. Soms lijkt het te passen maar dan toch net niet want dan staan de gleufjes of gaatjes wat verder van elkaar af, of je stekker heeft nog een derde pin die ergens in moet en het stopcontact heeft daar geen gaatje voor.
Punt is – natuurlijk, er zijn ergere dingen, maar punt is dat stopcontacten in bijvoorbeeld Noord-Amerika en Azië vaak niet verzonken liggen in het eigen kastje, ze zitten gewoon plat in de muur. Hang je daar een verloopstekker aan, en dááraan dan nog een zware adapter voor een laptop, dan dreigt het door te buigen en valt je stroompolonaise uiteen.
Dit zijn daarom Totems du Quotidien, zoals Yann Stofer ze noemt. Alledaagse totempalen. Geïmproviseerde torentjes, gemaakt van wat hij voorhanden had in een hotelkamer of in een nabijgelegen winkeltje kon krijgen. Een afstandsbediening, een banaan, een strijkbout, fotorolletjes, een Japans blikje lycheesap, een Amerikaans flesje water, wiebelig op elkaar gestapeld om de stekker te stutten.