Ontmoetingsplaatsen voor homoseksuele mannen staan de laatste tijd onder druk, mede door geweldsincidenten in Amsterdam en Leeuwarden. NUjij'ers vragen zich af waarom deze ontmoetingsplekken er in deze tijd überhaupt nog zijn. "Daar ontmoet je mannen met dezelfde behoeften."
"Mannenontmoetingsplekken bestaan al eeuwen en het is nog altijd actueel", zegt voorzitter Anthony Mathijsen van Stichting Platform Keelbos, die zich inzet voor homo-ontmoetingsplaatsen in Nederland. De maatschappelijke druk maakt het moeilijk voor homo- en biseksuelen in een samenleving waarin de meerderheid hetero is, stelt Mathijsen.
"Zij zitten vaak al vast in een andere relatie en zijn niet gelukkig. Bij een ontmoetingsplek ben je anoniem en weet je dat degene die je daar ontmoet en leert kennen dezelfde behoeften heeft als jij. In een hotel zit je de hele tijd alleen op je kamer en in een horecatent weet je niet of de ander ervan gediend is."
Dat geldt ook voor de 65-jarige Jan. Hij is tijdens het gesprek met NU.nl onderweg naar een ontmoetingsplaats voor homo- en biseksuele mannen in Flevoland en komt er al zo'n veertig jaar. Het is een deel van een naaktstrand waar mannen elkaar ontmoeten, ook wel cruisen genoemd. "Ik ga alleen nu niet dat cruisegebied in, want ik ga gewoon zwemmen", zegt hij.
Jan is getrouwd met een man die niets van zijn activiteiten weet. "Ik ga naar deze ontmoetingsplek omdat mijn relatie seksueel is doodgebloed. Daarbij vind ik het ook spannend om dit anoniem te doen, omdat je niet weet wie je daar treft."
Hij wil een man eerst leren kennen om te kijken of er een klik is. Daarbij is veilige seks zijn prioriteit. "Veel mannen die ik hier ontmoet, zijn getrouwd met een vrouw en willen naast hun partner geen vaste relatie. Voor mijzelf is deze plek ook echt alleen een fysieke uitlaatklep."
Seks is legaal op zo'n beschutte ontmoetingsplek, zolang er wederzijdse instemming is en mannen geen intentie hebben dat iemand anders hen ziet. Mannen gaan bewust naar zo'n ontmoetingsplek om afgezonderd te zijn en willen voorkomen dat anderen hen zien en overlast ervaren, benadrukt Mathijsen.
"Sinds 2007 is er een politiehandelingskader, bedoeld om geweld van buitenaf tegen de mannen op de ontmoetingsplaatsen tegen te gaan", legt hij uit. "Je begeven op zo'n mannenontmoetingsplek is dus niet strafbaar. De politie beschermt zo nu en dan deze plekken."
Toch is een mannenontmoetingsplaats een taboeonderwerp, wat het lastig maakt om deze plekken in bescherming te houden, zegt Mathijsen. "Veel mannen willen anoniem blijven, dus durven ze geen tegengas te geven zodra een gemeente bijvoorbeeld met een plan komt om er een recreatiepark van te maken en niet meedenkt. Dat is bijvoorbeeld gebeurd in Tilburg, wat voor die mannen daar een gevoel van discriminatie geeft."
Ook Jan heeft zich niet altijd veilig gevoeld op de ontmoetingsplek waar hij al jaren komt. "Door mensen van Staatsbosbeheer heb ik me een aantal jaren geleden niet zo veilig gevoeld op het cruisegebied van het strand", zegt hij.
"Ik voelde me geïntimideerd toen zij in uniform het strand opgingen en door de beschutte bosjes liepen, de plek waar het seksuele contact plaatsvindt. Ze zeiden dat het verboden was om hier te komen en dit te doen, terwijl dat niet waar was."
Hoewel Jan anoniem wilde blijven, is hij destijds samen met de Stichting Platform Keelbos naar het kantoor van Staatsbosbeheer gegaan om erover in gesprek te gaan. "Sindsdien hebben ze minder opgetreden." Daarmee worden ontmoetingsplekken dus vaak gedoogd, maar is het voor mannen soms alsnog de vraag of ze ook steun krijgen van handhavers.
Jan is niet de echte naam van de geïnterviewde. We hebben op zijn verzoek een andere naam gebruikt. Zijn echte naam is bekend bij de redactie.
Source: Nu.nl algemeen