Na een ‘lang en zwaar’ jaar heeft Feyenoord de tweede plek binnen. Dat gebeurde in stijl, want helemaal op eigen kracht is dit seizoen te veel gevraagd voor de Rotterdammers.
is sportverslaggever van de Volkskrant en schrijft over voetbal, handbal en Formule 1.
Natuurlijk werd er gejuicht in De Kuip na het laatste fluitsignaal, maar het duurde maar heel eventjes. Ingetogen, bijna met gêne, werd gevierd dat het grote doel toch maar mooi was behaald. Tot er een paar minuten later nog echt uitbundig gelachen en gezongen kon worden. ‘Helemaal niets in Amsterdam!’ klonk het opeens enthousiast uit duizenden kelen.
De Feyenoord-fans hadden net gezien dat het helemaal op eigen kracht de tweede plek binnenslepen, met een klinkende overwinning, te veel gevraagd was voor de ploeg waar ze dit seizoen naar moesten kijken. Omdat NEC verloor volstond een puntje tegen AZ. En omdat Utrecht in blessuretijd ook nog Ajax versloeg, was er nog leedvermaak om van te genieten.
Maar daarmee moesten ze het doen, want Feyenoord pakte de tweede plek in stijl. Niet omdat het zelf zo goed speelde, maar omdat de concurrentie het nog slechter voor elkaar heeft. ‘Als het dan lukt, ben ik toch wel trots’, zei Luciano Valente niettemin na afloop.
Er lukte natuurlijk bar weinig dit seizoen, maar die tweede plek maakt voorlopig alles goed. Het is een plek die in het Nederlandse voetbal na drie verloren WK-finales sowieso een bijzondere status heeft. Een die gevierd wordt met een rondvaart door de grachten, maar de Champions League heeft er een heel nieuwe dimensie aan toegevoegd.
Ook dit jaar geeft de tweede plaats nog recht op directe plaatsing voor de competitiefase. En dus gaat de beste verliezer er vandoor met de Zilvervloot. De tientallen miljoenen die de Champions League oplevert, geven lucht. En perspectief om verder te bouwen, want goede voetballers spelen liever voor een club die speelt op het hoogste podium.
Dat vergezicht heeft Feyenoord hard nodig om de actuele problemen naar de achtergrond te drukken. Met Dennis te Kloese vertrekt weliswaar slechts één man, en een die niet bijster populair meer was, maar in zijn eentje vormde hij de laatste jaren de bestuurlijke voetbaltop. De club is hard op zoek naar een algemeen directeur, maar ook naar een technisch directeur.
En dan is er natuurlijk nog de kwestie of Robin van Persie aan mag, kan en zal blijven als trainer. Met behulp van Dick Advocaat bleef hij overeind, op zichzelf een knappe prestatie, en hij wist van ‘Project Champions League’ een succes te maken. Hij kreeg er een knuffel voor van Te Kloese, maar die is bijna weg. En de nieuwe leiding zal zichzelf ongetwijfeld de vraag stellen of hij de juiste man is om het project voort te zetten.
‘Ik heb nog een contract voor volgend seizoen’, antwoordde Van Persie op vragen over zijn toekomst. Maar de wedstrijd tegen AZ was, zoals veel voorgaande, geen reclame voor een langer verblijf. ‘Het is de laatste wedstrijd voor eigen supporters’, hoopte de trainer nog vooraf, ‘die willen we ook op een goede manier eindigen.’
Dan helpt het om op een goede manier te beginnen, maar bij Feyenoord gaat op dit moment niks vanzelf. Uitgerekend in de eerste minuut van de wedstrijd die het seizoen nog kon redden, ging het op bizarre wijze mis. Eerst plukte Troy Parrott de bal weg voor de twijfelende doelman Timon Wellenreuther, maar die goal telde niet vanwege buitenspel.
Tien seconden later stond de Feyenoord-keeper alweer oog in oog met Parrott. Het was Wellenreuthers eigen spelhervatting die vrijwel meteen tot balverlies leidde, waardoor de Ierse spits meteen weer kon scoren. En nu telde het doelpunt wel.
Win dan maar eens van AZ, dat vrijuit kon voetballen omdat met de beker Europees voetbal binnen is. Sowieso heeft die ploeg wel altijd een duidelijke organisatie. Niet in het minst omdat Jordy Clasie en Peer Koopmeiners op het middenveld staan, misschien wel het meest degelijke duo van de eredivisie.
Feyenoord moest het hebben van bevliegingen en kreeg daaruit ook kansen. Ayase Ueda schoot na een knappe actie voorlangs. Anis Hadj Moussa was dichtbij, maar het hoofd van AZ-keeper Rome-Jayden Owusu-Oduro voorkwam de gelijkmaker.
De lichtpuntjes komen de laatste tijd van de jongeren, die door de vele blessures kansen krijgen en die pakken. Tegen AZ gaf een tiener zelfs een pass die tientallen miljoenen waard bleek. Tobias van den Elshout zag een gaatje en stuurde Hadj Moussa de diepte in, die nu wel alle lichaamsdelen van Owusu-Oduro wist te ontwijken.
‘Het was niet een heel moeilijke bal’, analyseerde hij na afloop. Daarmee liet hij het eventjes allemaal makkelijk lijken, maar na een ‘lang en zwaar jaar’ weet iedereen in Rotterdam wel beter. ‘Wij sluiten onze ogen niet voor de dingen die beter kunnen en ook moeten’, zei Van Persie.
In de stad waar ze nog ‘helemaal niets’ hebben, weten ze dat deelname aan de hoogste Europese competitie ook een last kan zijn. Ook daar hielden ze zich vorig jaar vast aan de tweede plek, maar een paar maanden later bungelde Ajax met het schaamrood op de kaken onderaan. Maar in Rotterdam hoeven ze daar een zomer lang niet aan te denken. Het perspectief lonkt, er is in ieder geval weer even lucht om te blijven ademen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant