is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Onze jongste zoon schoot een bal stijf in de kruising voor 1-0, maar uiteindelijk degradeerde VV IJmuiden kansloos uit de derde klasse. Terecht, want het voetbal leek sinds de winterstop nergens op.
Maar dan toch even een vleugje persoonlijke frustratie, ongetwijfeld herkenbaar. Die reserve van de tegenpartij als grensrechter, met een jasje over zijn clubshirt. Blij dat hij later mocht invallen, maar tot die tijd voortdurend vlaggen voor buitenspel.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Alleen: trainers bij de amateurs stellen tegenwoordig een groene mast met een camera op langs de lijn. Daarmee nemen ze de wedstrijd op, zodat ze hun tactische genialiteit later kunnen delen met onwetende spelers. Er was geen VAR nodig om te zien dat er geen sprake was van buitenspel bij een afgekeurde goal. En de doelman grinnikte tijdens de rust, na de vraag uit IJmuiden of die andere afgekeurde treffer, een schitterende bal achter het standbeen langs van de oude spits, over de doellijn was geweest. Jazeker, gaf de keeper toe.
Welk plezier haal je uit die onsportiviteit, op dat lagere niveau? Zeker de helft van de irritatie op de amateurvelden ontstaat door clubgrensrechters, die pakweg zeven punten per seizoen kunnen pakken door oneerlijk te vlaggen. Het wachten is op het afschaffen van buitenspel in het lagere amateurvoetbal, mede omdat de grensrechters de door de bond aangewezen scheidsrechter telkens in de steek laten. Zeker, ook die van IJmuiden doen soms maar wat. Maar ja, vindt de KNVB, zonder buitenspel verandert de aard van het spel. Nou en. Alles is beter dan dat wekelijkse gesodemieter, in een sport met sowieso een spoor van onsportiviteit.
De avond ging verder bij Rugbyclub Etten-Leur (REL), bij een door twee journalisten georganiseerd avondje Bier & Ballen. Scheidsrechter Bas Nijhuis was in dolend NAC-land de swingende afsluiter. Hij liet filmpjes zien van vakken in stadions die zingen dat zijn moeder een hoer is, een lied dat vermoedelijk ook op Moederdag ten gehore is gebracht, voor een of andere scheidsrechter. Nijhuis toonde ook een fragment uit een opname van dj Giel Beelen, die moeder Nijhuis belde. ‘Bent u een hoer?’ Het gescheld doet haar pijn.
Nijhuis had ook opnamen van de VAR in het rugby, oase van beschaving, en de deemoedige acceptatie van besluiten door spelers. In Etten-Leur vielen sommige aanwezigen in het avondgloren letterlijk om van de drank, maar de nuchteren luisterden aandachtig naar het verhaal van Will Greenwood, als wereldkampioen in 2003 een icoon uit Engeland. Met superbe dictie legde hij uit dat bij voetbal vooral de talenten overblijven. De rest daalt af naar afdelingen met slechte grensrechters. Bij rugby kan vrijwel elk type een plek vinden in het topteam, van de ‘grote giraffe tot de slimme vos’. Op bepaalde posities hoeft iemand zelfs nooit een bal te raken, om toch waardevol te zijn.
Greenwood sprak over de verschillende types in het succesvolle team. De optimist, die altijd gelooft in succes. De criticus, die wijst op gevaren. De dromer en degene met beide voeten op de grond. De uitblinker vormt slechts het topje van de ijsberg. Het schemerde in Etten-Leur, maar zo kwam het toch nog goed met de dag.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.