Mellany en Niek van Heijningen maakten een sabbaticalreis van vier maanden door Zuid-Amerika. Daarvan leerden ze hun leven minder vol te plannen.
De dochter van Mellany en Niek doet aan een vorm van luchtacrobatiek, in lange doeken aan het plafond.
Mellany: „We hebben elkaar ontmoet op de studie chemische technologie aan de Technische Universiteit van Eindhoven. 54 van de 60 eerstejaars waren mannen. We voelden niet meteen chemie met elkaar, dat kwam pas in het derde jaar. Toen gingen we een maand op studiereis naar Brazilië. We zouden binnen Brazilië een vlucht maken, maar de luchtvaartmaatschappij was failliet. Dus toen was er een 24 uur lange busreis. We zaten naast elkaar.”
Niek: „Dat was geen toeval. Ik ben naast haar gaan zitten.”
Mellany: „Toen hebben we elkaar beter leren kennen, maar ik had nog een vriendje. Uiteindelijk is de vonk pas in Nederland overslagen. Inmiddels zijn we elf jaar getrouwd.”
Niek: „Ik werk als research and development-manager bij een nylonfabrikant om nieuwe recyclingprocessen voor nylon te ontwikkelen. Het was oorspronkelijk Nederlands maar is inmiddels overgenomen door een Chinees bedrijf. De klanten zijn veel highend-kledingmerken, zoals Didriksons, die bereid zijn meer te betalen voor volledig gerecycled nylon. De fabriek staat in China, maar de kennisontwikkeling wordt gedaan in Nederland.”
Mellany: „We wonen in Geldrop, een dorp tegen Eindhoven aan, in een wijk uit de jaren negentig. We wonen hier fijn, kijken uit op het groen, en de basisschool van onze kinderen zit hier in de straat. Het centrum van Eindhoven ligt op 20 tot 25 minuten fietsen.”
Niek: „De afgelopen twintig jaar is Eindhoven leuker geworden. Het oude Philipsterrein is een levendige plek geworden met culturele winkeltjes, eetgelegenheden, een feel good market met handgemaakte producten, een boulderhal en een ontdekfabriek: een museum met leuke dingen om te doen. Eindhoven heeft nu een vibe waarvoor je vroeger naar Amsterdam moest. Maar we gaan evengoed nog weleens naar Amsterdam. Vorige week waren we er nog, toen waren we met de kinderen naar het Museum of Illusions.”
Mellany: „Onze dochter Emma (8) doet aan aerial silk, een vorm van luchtacrobatiek waarbij je beweegt in lange doeken die aan het plafond hangen. En ze is dol op squishmallow-knuffels.”
Niek: „Onze zoon Max (10) is dol op robots. Hij vindt het leuk te weten hoe dingen werken of om iets uit elkaar te schroeven. Hij heeft een robotje dat door de kamer kan rijden. Die kan hij aansturen via een mobiele telefoon. Maar hij houdt ook erg van de natuur. Vandaag hebben we nog kikkervisjes gevangen met een schepnet.”
Mellany: „Misschien krijgt hij later een goeie baan in Silicon Valley. Daar gaan we voor.”
Niek: „Of bij Naturalis.”
Mellany: „Ik heb stage gelopen in Silicon Valley, bij IBM. Dat was heel tof. Alles kan, en het gaat er nog net iets groter en gekker aan toe dan hier. Er zijn zoveel start-ups. Ik heb daar hard gewerkt, maar ook echt de tijd genomen voor leven – wat ook door het bedrijf gefaciliteerd werd. Bijvoorbeeld bootcamps en massages, en ook de lunchtijd was vaak een uitje.”
Niek: „Ik zou niet in Silicon Valley willen werken. Ik hou van procestechnologie voor grote fabrieken, niet dat kleine elektronische. Een combinatie van theorie en praktijk, waarbij je ook iets kunt vastpakken. Niet alleen maar bezig zijn met chips of programmeren, maar een vloeistof van boven naar beneden zien lopen, bijvoorbeeld.”
Mellany: „Ik werkte tot anderhalf jaar geleden als manager bij een farmaceut. Ik had voor die sector gekozen omdat farmacie een maatschappelijk doel heeft, namelijk mensen beter maken. Los van wat je van de farmaceutische industrie kunt vinden, is farmacie gebaseerd op een intentie om goed te doen. Ik ben ermee gestopt omdat het bij grote bedrijven toch meer om geld draait dan om mensen. Daarnaast had ik al een eigen praktijk als coach, en het bleek niet goed mogelijk dat bedrijf uit te bouwen naast een fulltime baan en het gezinsleven. Nu kan ik me daarop concentreren, en daar word ik gelukkiger van. Ik help vooral vrouwen met banen zoals ik vroeger had om ‘uit hun hoofd’ te komen, via lichaamswerk, zoals dans of ademhalingsoefeningen.”
Niek en Mellany zijn met de kinderen op reis geweest naar Jamaica en Thailand.
Niek: „Ik doe aan tantric dance, een dansvorm waarbij één van de twee, de volger, geblinddoekt is. De leider is dat niet. En dat wissel je natuurlijk af. Tantra wordt vaak geassocieerd met seksualiteit, maar bij tantric dance doen we niet aan zoenen of genitals aanraken. Het heeft wel te maken met gevoelens, verbinding, je grenzen voelen en aangeven. Met iemand dansen kan best intiem voelen. Of als de leider gaat rennen over de dansvloer en je daar als volger in meegaat, dat is spannend.”
Mellany: „Het is in de eerste plaats Nieks hobby, maar ik ga ook vaak mee. Voor mij wakkert ’t wel wat aan. Alles gaat stromen, en er is een spel in de dans. Het is een fijne manier om in contact te komen met elkaar.”
Niek: „Toen Mellany gestopt was met haar baan, zijn we vier maanden door Zuid-Amerika gaan reizen. Ik was net klaar met een groot project, en kon onbetaald verlof krijgen. We zijn begonnen in Costa Rica, waar we ook getrouwd zijn. Het was mooi daar weer te zijn, nu met onze kinderen. Daarna zijn we verder gereisd naar Ecuador, Galapagos, Peru, Bolivia, Chili, Paaseiland, de Iguazu-waterval in Argentinië en Rio.”
Mellany: „We waren al eerder met de kinderen op reis geweest, naar Jamaica en Thailand. Je past je reisritme aan, maar dat is juist fijner, niet alles hoeven doen. Als je vier maanden met je kinderen op reis wilt, is er wel een verplichting tot thuisscholing, maar dat hebben we goed afgestemd met de school. ‘s Ochtends deden we dan school en ‘s middags gingen we ergens heen.”
Niek: „We hebben een onlineprogramma ‘leerkracht voor ouders’ gevolgd. En ze hebben geen achterstand opgelopen, integendeel. Max is er juist beter van geworden. Het voordeel van thuisscholing is dat het een op een is, dus dan zie je beter hoe het kind leert. Na afloop hebben ze allebei toetsen gedaan waarvoor ze geslaagd zijn. En Max en Emma gaan allebei eens per twee weken een dag naar de plusklas, een klas met een juf die gespecialiseerd is in hoogbegaafdheid.”
Mellany: „De sabbaticalreis heeft ons geleerd genoeg rust in te bouwen en meer dingen te doen met zijn vieren. We keken al nauwelijks tv, nu helemaal niet meer. We doen ’s avonds andere dingen, zoals dansen of een avondwandeling of een diepgaand gesprek voeren, net zoals we deden toen we op reis waren. Daar had je ’s avonds ook vaak niets, want we zaten meestal in de natuur. Dan ga je bijvoorbeeld praten en ga je al snel meer de diepte in dan normaal. Die rust proberen we hier nu ook meer te vinden, al is dat thuis lastiger. Voor je het weet, is je weekend weer volgepland, met een festival, een verjaardag, bezoek aan ouders. We proberen vaker gewoon een dag thuis te zijn. Dan doen we spelletjes of gaan we een wandeling maken.”
Mellany (39) en Niek van Heijningen (40) zijn allebei van huis uit scheikundig technoloog. Hij is chemisch technoloog bij een nylonfabrikant, zij was tot anderhalf jaar geleden manager bij een farmaceutisch bedrijf en nu coach. Vorig jaar maakten ze met hun kinderen een sabbaticalreis van vier maanden door Zuid-Amerika. Niek verdient ongeveer een ton, Mellany verdiende dat als manager ook, maar als coach verdient ze 30.000 euro.
Mellany: „Met Koningsdag hadden we een standje met kinderspullen op een pleintje in Eindhoven. Toen heb ik een paar Tikkies gestuurd aan mensen die dingen gekocht hadden.”
Niek: „Week. Ik weet nog niet van tevoren wat we allemaal gaan maken, maar ik sla gewoon van alles in waar veel mee mogelijk is. Soms moeten we dan op woensdag nog wat bij halen.”
Niek: „Een accu voor onze zonnepanelen, die was 1.500 euro.”
Mellany: „Tweedehands – vooral als het gaat om kleding, auto’s en meubels. Ik heb veel vintage kleding. Niek was gisteren nog in Het Goed, een recyclewinkel in Geldrop.”
Niek: „Hightechdingen zoals zonnepanelen kopen we wel nieuw.”
Mellany: „Max en Emma krijgen allebei 3,5 euro per maand.”
Mellany: „Eén per week”
Niek: „Niks”
Niek: „Wie kookt, bepalen we bij het doorspreken van de agenda van de week. Dat doen we altijd op zondag.”
Mellany: „Dure kleren en tassen.”
Niek: „Uit eten vind ik snel te duur voor wat ‘t waard is.”
Niek: „Reizen.”
Mellany: „Volgende zomer willen we vier weken naar Hawaii.”
Niek: „En als Emma klaar is met de basisschool, willen we acht weken naar Zuid-Afrika. Dat kan niet eerder, want je moet ouder dan 12 zijn om op safari te mogen.”
Mellany: „Sparen voor reizen. En een begroting maken voor je sabbaticalreis.”
Niek: „Dat gaf ons juist extra vrijheid. We hebben dit bijgehouden tijdens de reis met een dagbudget. Zo wisten we tegen het einde van de week dat we nog geld over hadden van ons budget, dus dat we konden gaan ziplinen, bijvoorbeeld.”