is redacteur van Zondag en televisierecensent van de Volkskrant.
Zoals dat vaker gaat met mensen die ogenschijnlijk het perfecte leven hebben, is het publieke bestaan van fitness-influencer en presentator Marijn Kuipers (26) een farce. Al negen jaar lijdt ze aan de eetstoornis boulimia, maakte ze vorige week bekend. Ze wilde er eerlijk over zijn, open, kwetsbaar, en dat resulteerde in de docu Het dubbelleven van Marijn Kuipers (BNNVara), maandag op tv, nu nog online te zien.
Een kleine greep uit de reacties die Kuipers ontving op haar Instagram-profiel:
‘Wat een totale aandachttrekkerij is dit, alles om de aandacht en geld, wat interesseert het mensen nou of jij een stoornis hebt gehad of nog hebt’, ‘Aandachtsh…’, ‘10 jaar liegen op je socials voor het ‘perfecte’ plaatje, een echte influencer had dit eerder vertelt [sic]’.
Nederlanders en hun vermeende nuchterheid, het is een verschrikkelijk verschijnsel. Andermans leed altijd maar afdoen als aandachttrekkerij, bij wijze van ultieme aantijging.
Gut, wat een saaie en voorspelbare ad hominem is het ook, natúúrlijk hoopt Kuipers op aandacht. Maar niet zozeer voor zichzelf, dat blijkt wel uit de film, die vooral interessant is als-ie raakt aan de katalysator die sociale media is voor jonge vrouwen en eetproblemen – iets waar Kuipers en haar buikspieren en eiwitpannenkoeken, goed voor 665 duizend volgers, ook aan bijdragen, dat weet ze maar al te goed.
Maar: misschien kan ze anderen helpen met haar verhaal.
‘Ik ben op een punt waarop ik niet meer weet wat normaal is’, vertelt ze aan een psycholoog in de eetstoorniskliniek. Ze zit klem in het fantasiespel van perfectie, en waarom zou ze die bubbel ook doorbreken? ‘Ik ga niet livestreamen tijdens mijn eetbui’, zegt ze.
Met die ‘ze doet het voor de aandacht’-blik wordt Het dubbelleven van Marijn Kuipers vooral een document van waarheidsvinding. Daarvoor is bewijs nodig, zo ruw mogelijk, graag. We zien Kuipers’ geschreven dagboekfragmenten, heel destructief, zelf opgenomen beelden van haar diepste dalen, gesprekken met haar vriend Donny Roelvink, zelf bekend met verslavingsproblematiek. Hij windt er geen doekjes om: ‘Als je wilt kotsen, bel mij dan eerst.’
In de jaren tachtig kregen negen op de honderdduizend meisjes in Nederland een eetstoornis, staat er in de aftiteling: in 2019 waren dat er 39. Een verviervoudiging van het aantal gevallen. Het dubbelleven van Marijn Kuipers slaagt er niet helemaal in dat hele probleem in kaart te brengen, Kuipers goede bedoelingen ten spijt. We hebben vooral gekeken naar háár, de vrouw die zo gepolijst is vanbuiten, maar gebutst vanbinnen, en haar gewetenswroeging.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant