De ruzie tussen voetballer Roy Keane en landscoach Mick McCarthy maakte een onuitwisbare indruk op Ierland. De regisseurs van ‘Saipan’ hebben er lol in dit verhaal zo smakelijk mogelijk op te dienen.
is filmrecensent en schrijft een column over hedendaagse beeldcultuur.
Was voetballer Roy Keane een horkerige vedette die het de Ierse landscoach Mick McCarthy in de aanloop naar het WK onmogelijk maakte? Of juist een professional die de lat voor het Ierse nationale elftal eindelijk eens hoog legde?
De kwestie verdeelde Ierland in 2002, toen de oplopende irritatie tussen McCarthy en Keane tijdens de voorbereidingen voor het wereldkampioenschap op het eiland Saipan zó escaleerde dat de sterspeler zich terugtrok en naar huis vloog. Voetbalgeschiedenis voor de Ieren, iets dat meer indruk maakte dan de dood van Prinses Di, aldus de nieuwsberichten aan het begin van Saipan.
Regisseurs Glenn Leyburn en Lisa Barros D’Sa, zijn overduidelijk team Keane. In Saipan tonen ze wat er achter de schermen gebeurde bij de Ierse ploeg op het Micronesische eiland. Het is amateurisme ten top: het team heeft nog geen voetbal tot zijn beschikking en de spelers houden wel van een feestje. De kaassandwiches bij het ontbijt konden niet kleffer in beeld worden gebracht, aan Keanes airco hangen spinnenwebben en op het onspeelbare trainingsveld staat een geit te grazen. Overbodig te vermelden misschien: in voetbalfilm Saipan wordt amper gevoetbald.
Het maakt Saipan hoogst vermakelijk, en tegelijkertijd zorgt het ervoor dat de groeiende frustratie van Keane volstrekt invoelbaar wordt. Hij mag zich dan superieur gedragen en sociaal onhandig zijn, maar zijn eisen op dit niveau zijn niet onredelijk. Acteur Éanna Hardwicke – een fijne ontdekking! – zorgt ervoor dat Keanes worsteling volstrekt oprecht voelt. Daartegenover staat Steve Coogan, die zijn gebruikelijke vriendelijke charisma inzet om McCarthy iets ruggengraatloos te geven.
Leyburn en Barros D’Sa hebben er lol in dit verhaal zo smakelijk mogelijk op te dienen. Keane kijkt toe bijvoorbeeld, terwijl een paar mannen met een reusachtig bordkartonnen hoofd van hem rondlopen, terwijl je op de geluidsband kritische nieuwsberichten over hem hoort. Feestjes worden extra hallucinant gemaakt, een fijne montage zorgt voor vaart.
‘Alle overeenkomsten met de werkelijkheid berusten op toeval’, met die boodschap opent de film. Een juridische disclaimer, die hier ook een knipoog is: natúúrlijk berusten niet alle overeenkomsten op toeval. Maar smakelijk aangedikt is het wel, deze klassieke maar daarmee ook wat luchtige titanenstrijd.
Komisch drama
★★★☆☆
Regie Glenn Leyburn, Lisa Barros D’Sa
Met Éanna Hardwicke, Steve Coogan, Harriet Cains
91 min., in 16 zalen.