Home

Crimineel kopstuk Gerry Hutch wil proteststem gebruiken om in het Ierse parlement te komen

Hij werd verdacht van gewelddadige overvallen en zijn bende geldt als aartsvijand van het beruchte Ierse Kinahan-kartel. Maar Gerry Hutch (63) dreigt een opmerkelijke overstap te maken: hij doet mee aan tussentijdse verkiezingen in Dublin voor een parlementszetel.

is nieuwsverslaggever van de Volkskrant.

Gerry Hutch deed al eerder een poging om voet aan de grond te krijgen in de politiek, bij de parlementsverkiezingen in 2024. Hij greep toen net naast een zetel. Nu probeert Hutch het nogmaals, via een zetel die tussentijds vacant is gekomen door het vertrek van een Ierse minister naar de Wereldbank. De vraag is echter hoe zuiver zijn motief is om zich verkiesbaar te stellen.

De Dublinner werd in 1963 geboren in een groot gezin, als kind van een havenarbeider. Op zijn 10de rolde hij al de criminaliteit in. Dat begon met zogenoemde jump-overs, waarbij overvallers over de balie springen en een kassa leegtrekken. In de jaren tachtig en negentig ging dat over in georganiseerde criminaliteit: de bende die hij om zich heen verzamelde, wist een geldtransporteur en beveiligingsdepot bij twee verschillende overvallen omgerekend miljoenen euro’s afhandig te maken. Hij zat in totaal zo’n tien jaar in de cel.

Vete met Kinahan-kartel

In de vete met het Kinahan-kartel, een van de beruchtste van Europa, werd Hutch twee keer doelwit van een mislukte aanslag, in Spanje en op de Canarische eilanden. Hij overleefde, maar verloor wel drie familieleden in de onderwereldoorlog. Omgekeerd werd in 2021 een Europees arrestatiebevel tegen de Ier uitgevaardigd, op verdenking van de moord op een van de Kinahan-kopstukken. Hutch werd uiteindelijk vrijgesproken, bij gebrek aan sluitend bewijs. Momenteel loopt er op de Canarische Eilanden nog een witwasonderzoek naar hem.

Inmiddels probeert Hutch, bijgenaamd de Monnik, een politieke loopbaan van de grond te krijgen. Daarbij zet hij in op anti-immigratiesentiment om kiezers in de armere wijken van Dublin voor zich te winnen. Als het hem lukt de zetel te winnen, zou dat een nederlaag betekenen voor de Ierse nationalisten van Sinn Féin. Hoewel de partij in de peilingen aan kop gaat, hebben ze volgens nieuwssite Politico een marginale voorsprong.

Hutch lijkt vooral te profiteren van de toegenomen inflatie en de huizencrisis die Dublin al langere tijd in zijn greep heeft. In de arme wijken weet hij de proteststem af te vangen van Sinn Féin. Maar, zo tekende The Irish Times afgelopen week op, wat Hutch precies belooft waar te zullen maken voor zijn kiezers, is onduidelijk. Meer woningen zijn het op korte termijn in ieder geval niet, zo erkende ook Hutch.

Geen Robin Hood

‘Ik ben geen Robin Hood, nee. Maar ik heb wel een reputatie die teruggaat naar toen ik een jaar of 10 was. Ik ben nu 63, en iedereen die mij kent, weet dat ik geen praatjesmaker ben. Ik ben niet nep. Ik lieg niet, en ik doe verdomme al helemaal geen beloftes.’ Stemmers lijken voor zijn imago als tough guy te vallen, dat hij via Instagram en TikTok handig cultiveert.

Als er al sprake is van een politieke ideologie is het onduidelijk welke. Volgens Ierse misdaadjournalisten is het veel aannemelijker dat een witwasverdenking van de Spaanse autoriteiten Hutch’ politieke ambities verklaart: de titel ‘parlementariër’ zou het de Spaanse autoriteiten een stuk moeilijker maken Hutch te vervolgen. Bij de vorige stembusgang gaf hij dat tegenover de Irish Independent min of meer toe: ‘Meedoen aan de verkiezingen was niet zomaar een optie, het was een noodzaak’, stelde hij toen.

Toch is het voor Hutch geen gelopen race. Waar bij de algemene verkiezingen twee jaar geleden alle vier de zetels voor het kiesdistrict te vergeven waren, is dat er dit keer maar één. Maar als Hutch de zetel wel weet te bemachtigen, gaat het de gangster voor de tweede keer in korte tijd voor de wind. Vorige maand werd namelijk aartsvijand Daniel Kinahan onverwachts aangehouden in Dubai. De Ierse autoriteiten hopen de drugsbaron uitgeleverd te krijgen.

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next