Vooral voorstellingen van de grote, gevestigde stadsgezelschappen zijn dit jaar geselecteerd voor het Nederlands Theater Festival. Ongesubsidieerde producties en locatietheater werden overgeslagen.
schrijft voor de Volkskrant over theater.
De omstreden theatermaker Carolina Bianchi is opnieuw geselecteerd voor het Nederlands Theater Festival. In haar bejubelde voorstelling The Brotherhood, die vorig jaar op het Holland Festival in première ging, onderzoekt ze welke rol kunst speelt in een misogyne samenleving. De Toneeljury noemt haar voorstelling ‘indringend en onthutsend’.
Deze keuze bevestigt haar status als een van de spannendste makers van dit moment. Ook haar vorige voorstelling, The Bride and the Goodnight Cinderella (2023), waarin ze elke avond op het podium een rapedrug innam en bewusteloos raakte, maakte destijds onderdeel uit van de prestigieuze theaterselectie.
Jaarlijks kiest een jury van onder meer theaterdirecteuren, programmeurs en journalisten de indrukwekkendste voorstellingen van het afgelopen seizoen, waarvan het gros in september hernomen wordt tijdens het Nederlands Theater Festival in Amsterdam. Deze ‘officiële juryselectie’ wordt gezien als een staalkaart van het voorbije theaterseizoen. Daarnaast zijn ook de favorieten van de cabaretjury bekendgemaakt, met onder anderen Sarah Janneh, Lisa Ostermann en Patrick Laureij.
Veel voorstellingen van de Officiële Juryselectie gaan over gemarginaliseerde of vaak ongehoorde groepen. Zowel in Black Joy van Priscille Vaudelle als Frank van Cherish Menzo staan ervaringen van mensen van kleur centraal; in Family van Louis Janssens vertellen vijf mannen over hun coming-out; in F*ck Lolita van regisseur Silke van Kamp eist de 12-jarige hoofdpersoon uit Lolita haar stem op.
De jury toont daarmee een uitgesproken voorliefde voor emanciperend theater dat ruimte biedt aan stemmen en perspectieven die hun plek nog moeten bevechten: theater met een heldere missie dus. Meerdere voorstellingen gaan over patriarchaal geweld en vrouwenonderdrukking. De jury spreekt over een seizoen vol ‘schurend, maar noodzakelijk’ toneel. Voorstellingen die puur gaan over universele thema’s als liefde, eenzaamheid, ambitie of rouw, zitten nauwelijks in de selectie.
Opvallend is dat maar liefst acht van de tien geselecteerde voorstellingen, (mede) geproduceerd zijn door de grote, gevestigde theaterinstellingen die rechtstreeks door het rijk worden gesubsidieerd.
Dat illustreert het avontuurlijke aanbod dat door deze grote spelers in theaterland verzorgd wordt. Zij zoeken de laatste jaren steeds vaker samenwerkingen met nieuwe makers of onverwachte groepen uit andere disciplines, wat regelmatig leidt tot artistiek uitdagende theatervormen en veel engagement.
Maar het suggereert ook een beperkt blikveld van de juryleden, die nauwelijks hebben gekozen voor de vele interessante kleinere groepen, laat staan het ongesubsidieerde theaterveld. Ook werd er voor het eerst in jaren geen enkele locatievoorstelling gekozen, ondanks de grote populariteit van theater buiten het theater.
The Brotherhood van o.a. Carolina Bianchi, Cara de Cavalo, KVS Brussel, Theater Utrecht
Millennial 1: Vrede van Theater Oostpool
Phaedra in vlammen van Het Nationale Theater
Prophet Song van Internationaal Theater Amsterdam
Byzantium van Abattoir Fermé, Het Zuidelijk Toneel
Black Joy van Theater Oostpool, Dawn Collective
F*ck Lolita van Het Zuidelijk Toneel
Family van Louis Janssens
Frank van Cherish Menzo, GRIP, Theater Utrecht, Dance on Ensemble
Tot het is wat het moet zijn van Female Economy i.s.m. Politie Eenheid Amsterdam
Brabo Leone van Sarah Janneh, NITE, Theater Utrecht, MusicalMakers
De baas van Lisa Ostermann
Kintsugi van Patrick Laureij
Striptease van de dood van David Linszen
Rüdsichtslos van Ruud Smulders
Een stukje naar de mensen toe van Rebekka de Wit, Bureau Vergezicht
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant