De absolute specialist in het veroveren van de beker in de Europa League, trainer Unai Emery, heeft weer toegeslagen. Zijn Aston Villa won in de finale met 3-0 van SC Freiburg, voor zijn vijfde zege in het toernooi.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Niemand in het stadion van Besiktas in Istanbul, op de Duitsers na misschien, had verwacht dat het vrij modale Freiburg de finale van de Europa League kon winnen van Aston Villa, dat de absolute top in de Premier League nadert. Aston Villa heeft veel betere spelers en veel meer geld.
De overwinning kwam redelijk makkelijk tot stand, met vooral na rust een paar soepele, mooi uitgesponnen combinaties, waarna Aston Villa uit Birmingham zijn tweede Europese beker won, na de toenmalige Europa Cup I (nu Champions League) van 1982, met een doelpunt van Peter Withe tegen Bayern München in de Kuip.
En toch was er een spelhervatting nodig om de score open te breken, precies op het moment dat de wedstrijd vervelend dreigde te worden. Een geweldige, perfect voorbereide spelhervatting, dat wel. Lucas Digne nam de hoekschop kort, over een meter of vijftien, laag naar Morgan Rogers. Die zette voor, hoog, een beetje wegdraaiend, met de buitenkant van de wreef. Youri Tielemans liep om. Opeens verscheen hij in de gevaarlijke zone, helemaal vrij, alsof hij zich even achter een boom had verstopt. Hé, daar was de Belg, om de bal heerlijk op de slof te nemen.
Freiburg was de underdog, de Unterhund met een goede Duitse verbastering. Een club met een lege prijzenkast. De ploeg van trainer Julian Schuster was via niet al te grote tegenstanders in de finale terechtgekomen. Goede club, uit een mooie studentenstad. Doet het goed, met stabiel beleid, met trouwe en bovenmodale spelers, met durf ook. Want Freiburg speelt met lef. Altijd.
Op de eerste minuten na had Aston Villa daarmee weinig moeite. Want Aston Villa is de laatste jaren gegroeid tot een echte topclub, met topspelers uit alle landen, met drie Nederlanders op de bank: Ian Maatsen, die nog inviel, doelman Marco Bizot en Lamare Bogarde.
Het veld staat vol toppers. Doelman Emiliano Martínez, wie kent hem niet in Nederland sinds de kwartfinale van het vorige WK? Matty Cash, Pau Torres, John McGinn vooral, de motor uit Schotland die ook nog eens geweldig kan voetballen. Ollie Watkins, die Nederland in 2024 uit het EK schoot, en zo kun je wel doorgaan.
Plus ‘Mister Europa League’ natuurlijk, Unai Emery. Hij had de beker al vier keer gewonnen, en telkens met een club met Villa in de naam. Met Sevilla dus drie keer, eenmaal met Villarreal en nu dus met Aston Villa. Het kan geen toeval zijn. Een villa is een vrijstaand huis. Zo valt de Europa League bijna te beschouwen. Als zijn domein, zijn huis. Emery is Bask, een tactisch genie, een man die altijd met voetbal bezig is, uit de streek die zoveel goede trainers oplevert.
Het was voor de wedstrijd beter geweest als Freiburg de schade tot de rust had kunnen beperken, maar dat was de Duitsers niet gegund. Emiliano Buendia, Argentijn, legde de bal met veel gevoel in de kruising, met links. Hij is een van de besten, bedreven ook met twee benen. Hij hoopt nog op selectie voor het WK.
Het krachtsverschil was veel te groot, de wedstrijd was beslist en al die supporters hadden nog een helft vol te zingen. Dat deden ze met bravoure. Rogers maakte nog 3-0, door bij de eerste paal zijn tegenstander af te troeven, na een voorzet van Buendia. Ja, Buendia, de man van de gemiste strafschop voor 2-2, in de herfst van vorig jaar in Deventer.
Want dat is natuurlijk mooi voor de geschiedschrijving. Bij Go Ahead kunnen ze zeggen, tot in de eeuwigheid: wij hebben gewonnen van de winnaar. Het was een legendarische avond in de Adelaarshorst, op 23 oktober in de competitiefase van het toernooi, toen Go Ahead snel op achterstand kwam en een grote uitslag dreigde. Maar toen was daar die wonderlijke omkering, met doelpunten van Mathis Suray en Mats Deijl, op een avond zoals je ze zelden beleeft in het Europees voetbal.
De Britse pers verkneukelde zich over het prachtige museum van de traditieclub in Deventer, inclusief de vitrine met een magnetron. En Emery zei na de wedstrijd dat in de dromen van kinderen over voetbal dit soort verrassingen voorbijkomen. Hij kon dat ook makkelijk zeggen, in de wetenschap dat Aston Villa in deze competitie verder vrijwel alles ging winnen. Inclusief dus de finale van woensdag.
En de Engelsen hebben nog twee finales te gaan. Crystal Palace is favoriet in de eindstrijd van de Conference League tegen Rayo Vallecano. In de afsluiting van het clubseizoen speelt kersvers Engels kampioen Arsenal tegen bekerhouder Paris Saint-Germain. En dan komt het WK nog.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant