is filmrecensent en schrijft een column over hedendaagse beeldcultuur.
In de rubriek Pics werpt filmrecensent Floortje Smit haar blik op de hedendaagse beeldcultuur. Uit angst voor hun baan durven acteurs en crewleden nauwelijks voor hun overtuigingen uit te komen. Terecht, blijkt nu dus.
Als de Fransen een discussie over de filmindustrie willen aanzwengelen, doen ze dat in Cannes. Vandaar dat de krant Libération vorige week een open brief publiceerde die door zo’n zeshonderd filmprofessionals was ondertekend, zoals actrices Juliette Binoche en Adèle Haenel.
Ze waarschuwen voor de groeiende macht van de rechts-conservatieve miljardair Vincent Bolloré, die bioscoopketen UGC wil overnemen. Daarmee krijgt hij controle over de gehele Franse filmketen, aldus de brief: van financiering tot distributie en de vertoningen op klein en groot scherm. ‘Door de Franse cinema in handen te laten van een extreemrechtse eigenaar riskeren we niet alleen een uniformering van films, maar een fascistische controle over de collectieve verbeelding.’
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
De topman van Bolloré’s Canal+ reageerde gestoken. ‘Ik word er doodmoe van dat ik steeds moet verdedigen dat Canal+ álle vormen van cinema en diversiteit ondersteunt’, zei Maxime Saada. Volgens hem kunnen de ondertekenaars een samenwerking met Canal+ voortaan vergeten. ‘Ik wil niet met mensen werken die ons crypto-fascisten noemen.’
Dat is nogal wat. Veel ondertekenaars zijn onbekende crewleden zonder macht. En wie werkt in de Franse filmindustrie kan amper om Canal+ heen: het is de grootste private financier en verantwoordelijk voor bijna de helft van alle film- en televisie-investeringen.
Angst voor dit soort consequenties is waarom mensen zich niet durven uit te spreken, schreef acteur Mark Ruffalo. Hij keerde zich met antitrustonderzoeker Matt Stoller in een essay in The New York Times tegen de fusie van Paramount en Warner Bros. Duizend filmmensen ondertekenden de open brief die ze hadden opgesteld. ‘Maar onthullender was (…) hoeveel mensen níét wilden tekenen. Niet omdat ze het er niet mee eens waren, maar omdat ze bang waren.’
Vermoedelijk staat hij nu zelf ‘op een lijst’, stelde Ruffalo in een podcast. ‘Wraakzuchtige motherfuckers.’ Maar zeker weten doe je zoiets natuurlijk nooit. Je merkt het aan het werk dat opdroogt. Onbeantwoorde telefoontjes. Vraag het Susan Sarandon, die zegt sinds haar uitgesproken activisme rondom Gaza geen werk meer te hebben. Want niemand geeft natuurlijk publiekelijk toe dat hij een (mentale) lijst bijhoudt met mensen die onwelgevallige uitspraken doen. Althans, niemand gáf dat toe.
Of Saada zijn dreigement daadwerkelijk kan of wil uitvoeren, is de vraag. Maar met zijn reactie onderstreept hij precies het punt van de briefschrijvers: te veel macht bij één partij is angstaanjagend.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant