De lezersbrieven! Over de reacties over de behandeling van de activisten van de Global Sumud Flotilla, lichtpuntjes en het inspirerende verhaal van Souverain N’yudi uit Congo.
Ik ben het volledig eens met briefschrijver Koos Nuninga: lagere snelheden binnen de bebouwde kom dragen aantoonbaar bij aan de vermindering van ernstige ongevallen. Daar is genoeg onderzoek naar gedaan. Maar het is té eenvoudig om uitsluitend naar automobilisten te kijken, terwijl uit onderzoek ook blijkt dat gedrag van fietsers zelf een forse rol speelt bij verkeersveiligheid.
Zo blijkt dat 64 procent van de fietsers weleens een telefoon gebruikt tijdens het fietsen. Daarnaast geeft 39 procent toe weleens onder invloed te fietsen. Ook door rood fietsen en fietsen zonder verlichting worden al jaren genoemd als risicofactoren bij fietsongevallen.
Verkeersveiligheid is geen wedstrijdje automobilist versus fietser, maar een kwestie van gedeelde verantwoordelijkheid en fatsoenlijk verkeersgedrag van álle weggebruikers. Want ja: een snelheidsbeperking tot 30 kilometer per uur voorkomt ongelukken. Maar de fietser die níet al append, met noise cancelling koptelefoon op en zonder hand uitsteken door rood schiet, voorkomt er minstens net zoveel.
Mirjam Will, Lieveren
Europese leiders zijn verontwaardigd over de vernederende behandeling die activisten van de Global Sumud Flotilla ten deel is gevallen. Voor het overstaan van de wereld werd deze mensonwaardige behandeling gefilmd en de film verspreid.
Maar een dergelijke behandeling (en erger) valt de Palestijnse bevolking al jaren ten deel. Waarom is er nu pas zo’n verontwaardiging? Misschien omdat de activisten een naam hebben en zijn uitgezwaaid door hun familie en vrienden?
Moet de staat Israël nog meer van deze misdaden begaan of komt er nu actie? Regering, doe eindelijk iets!
Arjen Markus, Rotterdam
Als Rob Jetten straks in het huwelijksbootje stapt, zal dit niet in internationale wateren zijn. De kans dat hij richting Gaza dobbert acht ik ook klein. Maar als kapitein van Nederland wil ik hem vragen nu zijn leidinggevende vaardigheden in te zetten en anders op te stappen. Iemand die zijn eigen landgenoten niet kan beschermen tegen dit wrede regime is geen premierschap waardig.
Arjan de Roon, Elst
Vele landen beklagen zich over de wijze waarop Israël omgaat met demonstranten. Israël toont zich als een totalitaire staat. Maar is dat een verrassing? Israël vaart een genocidale koers in Gaza, schendt alle internationale afspraken in Libanon en voert aanvalsoperaties uit in Syrië. Blijkbaar hebben zij geleerd van het verleden.
Joop van den Berg, Haastrecht
De Volkskrant doet braaf mee aan de veroordeling van Israël, al verwijzend naar de internationale rechtsorde (‘Verbijstering over video geknevelde activisten’). Ik vraag me dan altijd af waarom die internationale rechtsorde in de vorige eeuw Joodse mensen niet heeft beschermd tegen de genocide die de nazi’s hebben gepleegd, met zes miljoen slachtoffers tot gevolg.
Het Israël van nu weet één ding zeker: wij hebben toen niets gehad aan de internationale rechtsorde en komen keihard voor onszelf op wanneer er groeperingen zijn (Hamas, Hezbollah, Iran) die met alle plezier het werk van Hitler willen afmaken.
Rudy Schreijnders, Maarssen
‘Een kilometer exclusieve Vechtbeleving’ belooft vastgoedproject ‘Lodges aan de Vecht’ in karakteristiek jeukjargon. Voor geïnteresseerden: elders (bijvoorbeeld in Gaza, Oekraïne) honderden, zo niet duizenden kilometers vechtbeleving.
Thomas Thijssens, Maastricht
De Volkskrant doet de laatste jaren aan lichtpuntjes, en dat heeft minstens twee schaduwkantjes. Het ene is dat de lezer als een klein kind wordt behandeld. Het andere is de suggestie dat wij gerust kunnen gaan slapen, want de grote mensen gaan de problemen intussen voor ons oplossen. Maar er zijn natuurlijk ook lichtpuntjes.
Harrie Boelens, Utrecht
Geweldig, inspirerend interview met Souverain N’yudi uit Congo. Als we met deze verhalen meer mensen zouden kunnen bereiken, zou er structureel iets kunnen veranderen in alle negatieve emoties rondom ons asielbeleid. Dank voor dit verhaal!
Brigitta Wemekamp Koopman, Ommen
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant