De Spaanse succestrainer Pep Guardiola stopt na dit weekend als trainer van Manchester City. Met zijn vertrek verliest het Engelse voetbal een van de emotioneelste, meest extraverte en grootste managers.
is correspondent Groot-Brittannië van de Volkskrant.
‘One more year, one more year, Guardiola…’ Dat zongen de Manchester City-supporters afgelopen dinsdag terwijl Pep Guardiola het veld afliep na de uitwedstrijd tegen Bournemnouth. Het gelijkspel (1-1) betekende dat de titel naar rivaal Arsenal ging, maar wat de Citizens betreft blijft de Catalaanse manager nog een jaar aan om deze te heroveren. Die hoop was ijdel: de 55-jarige succestrainer zit zondag tegen Aston Villa voor het laatst op de bank.
Het vaarwel komt na de tien succesvolste jaren uit de geschiedenis van de tweede club uit Manchester. Onder het intense leiderschap van Guardiola won City twintig bekers, met als hoogtepunt de Champions League in 2023. Diverse records sneuvelden tijdens zijn trainerschap. Voor het eerst werd een Engelse club vier keer op rij kampioen en voor het eerst bereikte een landskampioen meer dan honderd punten in een seizoen. Hij zal een standbeeld krijgen in de buurt van het stadion van de club, Josep ‘Pep’ Guardiola i Sala.
Onder deze voetbalzoon van Johan Cruijff werd City een stijlvol spelende voetbalmachine, met meevoetballende doelmannen, sterke verdedigers, technisch begaafde middenvelders – Kevin De Bruyne voorop – en veelscorende spitsen, van Sergio Agüero tot Erling Haaland.
Guardiola vereert de Engelse voetbalcultuur, maar het traditioneel Engelse voetbal, met de harde tackle en lange bal, was hem vreemd. Wel klonk soms kritiek dat hij eigenzinnige spelers, zoals Jack Grealish, te veel in een keurslijf wilde duwen.
Met het vertrek van Guardiola verliest het Engelse voetbal een van de emotioneelste en meest extraverte managers. Bij de Catalaan spat de passie als krijt van de zijlijn, met wilde gebaren en discussies met officials. Met Liverpools Jürgen Klopp voerde hij epische duels uit, wat gepaard ging met wederzijds respect. Guardiola komt na een wedstrijd vaak het veld op voor een peptalk met spelers van de tegenpartij, om ze te loven, iets te leren of soms voor een discussie. Met collega-managers drinkt deze sigarenroker graag een wijntje.
Sinds Guardiola vorige winter in een diep dal belandde met Manchester City, waren er geruchten dat zijn tijd voorbij was. Maar zijn positie was zo sterk dat hij het tijdstip van vertrek zelf kon bepalen. Hij wilde een goed team achterlaten en na een tegenvallend, trofeeloos seizoen nog een paar prijzen winnen. Dat deed hij recentelijk door de Carabao Cup en de FA Cup te pakken, een passend einde van een decennium waarin hij uitgroeide tot een van de grootste managers uit de Engelse voetbalgeschiedenis.
De Engelse voetbalwereld zal armer zijn zonder dit voetbaldier, en andersom. Onlangs zat Guardiola op een dinsdagavond bij de wedstrijd tussen Stockport County en Port Vale in het stadion, die hij verkoos boven PSG - Bayern op de televisie. In een recent interview zei hij wedstrijden tegen Real Madrid en Bayern te zullen gaan missen, maar vooral ook de Engelse voetbalcultuur. ‘De Champions League ga ik missen, maar de stadions van clubs als Fulham, Crystal Palace en Everton zijn de reden waarom ik zo dol ben op Engeland.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant