Kookboekenmaker Yvette van Boven maakt een seizoensrecept en geeft suggesties om iets met de restjes te doen. Deze week: opstaande lasagne met spinazie.
Het heeft iets onweerstaanbaar leuks, een simpel plan dat volledig uit de hand loopt. We hielden een film- en dineravond in de tuin, ‘niks groots, gewoon gezellig’, was het idee. Maar tijdens het boodschappen doen – eerst op de boerenmarkt, daarna nog even de supermarkt in – kwamen we steeds meer vrienden tegen. En ja, die nodig je dan ook uit. Natuurlijk! Dus deden we nóg een ronde boodschappen, en dat leverde wéér nieuwe ontmoetingen op en dus nóg meer gasten.
Mijn moeder zei dat ik dat vroeger al deed. Als kind al: iedereen onderweg uitnodigen of meenemen uit de supermarkt. Dan eindigden we met een huis vol mensen en te weinig stoelen. Sommige dingen veranderen blijkbaar niet. Alleen zit ik nu zelf op de blaren, in plaats van zij.
We kookten snel een lange tafel bij elkaar, mijn zus, mijn man Oof en ik, pannen op het vuur, schalen op het aanrecht, overal borden, bakjes en kommetjes. Intussen druppelden de gasten binnen, met flessen wijn, bubbels en armen vol lekkers. Het werd een avond die zich ver uitstrekte, tot het steeds later werd. Na de film nog een fles open, en nog een en misschien wel nog eentje. Op een gegeven moment stonden we zelfs Iers te dansen in de tuin (want een van mijn vrienden is dansleraar) en toen was het al lang geen gewone avond meer.
De volgende dag moest mijn vriendin vrijwilligerswerk doen op het jazzfestival in de buurt. Ze had zich er op karakter heen gesleept, zei ze, met man en macht. Ze stuurde ons foto’s: keurig opgemaakt, alsof ze zichzelf bijeen had geplamuurd, en hield dapper stand tot diep in de nacht als verkeersregelaar en portier van de dorpszaal.
Ik had diep respect voor haar, want deze vaatdoek lag om tien uur al keurig in bed.
Blijkbaar dwingt wat nog rechtop blijft staan het meeste respect af. Hoe slap en zacht van binnen ook, zij was, wonderlijk genoeg, nog behoorlijk krokant van buiten.
Applaus hoor, ik kan zoiets alleen waarmaken in de oven.
(luie mensen rollen niet op, maar stapelen de lasagnevellen, maar u bent niet lui hè)
Voor 4 personen, bereiding: 50 min.
Voor de saus
500 gram kerstomaten
1 teen knoflook
3 eetl. olijfolie
zeezout en versgemalen zwarte peper
10 gram bieslook, zeer fijngehakt
Voor de lasagne
300 gram spinazie, gehakt
1 flinke bos (30 gram) bieslook, gehakt
200 gram (liefst buffel!) ricotta
2 eieren
1 teen knoflook, fijngeraspt
rasp van 1 citroen
50 gram amandelmeel
70 gram Parmezaanse kaas, fijngeraspt, plus extra voor bovenop
1 blik cannellini bonen (ca. 400 gram), afgespoeld, uitgelekt
500 gram lasagnevellen, liefst verse of gedroogd
olijfolie
zeezout en versgemalen zwarte peper
Maal de kerstomaten met de knof, citroenrasp, olijfolie, zout en peper tot een grove saus in de blender of met een staafmixer. Roer de bieslook erdoor.
Bak de spinazie in een drup olijfolie in een koekenpan tot het is geslonken. Schep het in een zeef en druk al het vocht eruit.
Draai in de kom van de keukenmachine, de uitgeknepen spinazie, bieslook, ricotta, citroenrasp, amandelmeel, Parmezaanse kaas en de twee eieren tot een dikke, smeerbare pasta. Breng goed op smaak met zout en peper. Voeg de bonen toe en pulseer kort zodat de bonen alleen kort vermengd zijn, geen puree.
Heeft u gedroogde lasagnevellen? Kook ze kort voor tot ze soepel zijn in gezouten water. Doe dat per twee of drie stuks en laat ze op een theedoek uitlekken. Gaat sneller dan u denkt.
Verwarm de oven voor op 180 graden
Schep een dun laagje tomatensaus over de bodem van een ingevette ovenschaal. Bestrijk een lasagnevel met het spinaziemengsel, rol hem op en snijd hem zagend, zonder druk op uw vlijmscherpe (brood-)mes te zetten, halverwege door en zet beide helften rechtop in de schaal. Herhaal tot alles op is en de schaal vol staat met opstaande rolletjes.
Lepel de rest van de saus ertussen en besprenkel met een paar eetlepels olijfolie. Bestrooi met extra Parmezaanse kaas.
Pak de ovenschaal in met aluminiumfolie en bak hem 30 minuten, verwijder dan de folie en bak nog een minuut of 8 met de gril erbij aan tot het goudbruin is.
Opmaaktip
Snijd een restje in helften en eet ze koud. Lekker met een frisse, simpele salade met citroendressing erbij.
Dit is een verhaal uit Volkskrant Magazine. Wilt u alle verhalen, columns en rubrieken uit het nieuwste nummer lezen? Dat kan hier.
Source: Volkskrant