Andrea Kimi Antonelli kreeg het in de sprintrace van de Canadese Grand Prix aan de stok met de leidende George Russell. De Italiaan was ervan overtuigd dat hij bij een inhaalpoging op zijn teamgenoot afgesneden werd en vond het onbegrijpelijk dat er niet werd ingegrepen door de stewards. Een blik op de F1-richtlijnen voor wiel-aan-wielgevechten geven meer duidelijkheid.
Bij het begin van de situatie behield Russell de binnenlijn richting bocht 1, terwijl Antonelli via de buitenkant een aanval probeerde te plaatsen. De Italiaan zag het gat echter snel dichtlopen en moest door het gras om contact te voorkomen.
Via de boordradio maakte Antonelli direct duidelijk dat hij vond recht te hebben op ruimte. Volgens hem zaten zijn voorwielen ver genoeg naast die van Russell om aanspraak te maken op meer ruimte richting bocht 2. De vraag is echter welke regels hier van toepassing zijn.
Bij een inhaalactie aan de binnenkant van een bocht moet:
1) de aanvallende auto voor en ter hoogte van de apex met de vooras minimaal naast de spiegel van de andere auto zitten;
2) de auto volledig onder controle zijn;
3) de auto de bocht binnen de limieten van de baan kunnen halen.
Antonelli baseerde zijn frustratie vermoedelijk op deze interpretatie, maar dit zijn de regels voor het inhalen aan de binnenkant van de bocht. De Italiaan haalde Russell aan de buitenkant in en dan gelden andere criteria.
Voor een inhaalactie buitenom moet:
1) de aanvallende auto ter hoogte van de apex met de vooras vóór de vooras van de andere auto zitten;
2) de manoeuvre gecontroleerd zijn van insturen, naar de apex en tot de exit;
3) de actie binnen de limieten van de baan kunnen worden afgerond.
Daar lijkt het cruciale verschil te zitten.
Hoewel Antonelli bij het ingaan van bocht 1 zo op het oog naast Russell zat, lijkt Antonelli niet vóór de vooras van Russell's W17 te hebben gezeten. GPS-data zou bovendien laten zien dat Russell kort van het gas ging om precies die positie veilig te stellen.
George Russell, Mercedes, Andrea Kimi Antonelli, Mercedes
Foto door: Sam Bagnall / Sutton Images via Getty Images
Antonelli kan aanvoeren dat hij eigenlijk al mikte op een inhaalactie voor bocht 2. In die bocht zou hij inderdaad aan de binnenkant zitten en dus de voor hem iets gunstigere regels hebben, want op dat moment zat zijn vooras immers voorbij de spiegel van Russell.
Maar ook daar voorzien de richtlijnen in: bij een combinatie van bochten krijgt in principe het eerste bochtelement prioriteit. Dat betekent dat bocht 1 leidend is in de beoordeling en dus de regels voor een buitenomactie gelden. Bovendien was Antonelli op weg naar bocht 2 al met zijn hele auto buiten de baan, wat hem nog minder recht van spreken geeft.
Daarmee lijkt Antonelli’s frustratie begrijpelijk, maar juridisch gezien is de beslissing van de stewards goed verdedigbaar.
Wat zou jij graag willen zien op Motorsport.com?
- Het Motorsport.com-team
Source: Motorsport