Willem II is na een jaar terug in de Eredivisie. De ploeg was de underdog in de play-offs om promotie/degradatie maar versloeg na strafschoppen FC Volendam. Met een hoofdrol voor doelman Thomas Didillon-Hödl.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
In Volendam zullen ze er momenteel anders over denken, maar de play-offs om promotie en degradatie zijn pure reclame voor alles wat voetbal zo fascinerend maakt, zelfs als het spel vrij slecht is. Ze mogen nooit, nooit verdwijnen.
De editie van 2025-2026 was weer een spannende Netflixserie op zich. Voortdurende wisselende perspectieven, maffe plottwisten en een lading heroïsche, knullige en emotionele verhalen. Met uiteindelijk een gouden randje voor Willem II en een rouwrandje voor FC Volendam. Die laatste club degradeerde, de eerste promoveerde na twee duels (beiden geëindigd in 1-2) waarin Volendam een stuk meer kansen kreeg en dominanter was, maar net zoveel doelpunten maakte als het gehavende Willem II, en daarna na strafschoppen verloor (5-4).
Doelman Thomas Didillon-Hodl was in Tilburg nog een van de schlemielen vanwege een verkeerde inspeelpass die leidde tot de 0-2. Maar hij hield zijn ploeg in Volendam op de been, pakte een pingel van Nordin Bukala en schoot zelf de laatste voor Willem II in de kruising.
Het uitvak, dat toch gevuld mocht worden met Willem II-supporters, ontplofte net als het plein in Tilburg waar zo’n beetje de hele stad bier de lucht ingooide en elkaar om de nek vloog.
‘Als je kijkt naar ons team,’ sprak Didillon-Hödl na afloop begeesterd, dan is dit de zege van inspanning, discipline, consistentie, hard werken elke dag, dealen met pech en met strafschoppen als kers op de taart.’
De 30-jarige Fransman wist de voorbije dagen gemakkelijk de knop om te zetten. ‘Vorige week is mijn dochter geboren. Dan weet je, voetbal is ook maar een spelletje.’
Trainer John Stegeman was om een heel andere reden emotioneel na afloop. Hij moest voortdurend puzzelen vanwege vele blessures, vooral op het middenveld. ‘Voor de wedstrijd was ik al trots op ze, dat heb ik ze al gezegd.’
Na langdurig gesnik: ‘Ik moest heel erg aan mijn vader denken, een jaar geleden, hij was mijn grootste fan, ik mis hem heel erg, deze is voor hem, mijn zoon is ook nog kampioen geworden. Alles komt samen.’
De frustraties waren enorm bij Volendam dat nog wel met zo’n goed gevoel was teruggekeerd uit Tilburg afgelopen woensdag. ‘Ongelooflijk dat je dit zo weggeeft,’ sprak Volendam-trainer Rick Kruys na afloop ontgoocheld.
Volendam kreeg immers in Tilburg nog twee goals in de schoot geworpen van de Willem II-defensie, en nam zo een 2-1 voorsprong naar Noord-Holland. Willem II was nog niet eens ontevreden met die uitslag, gezien de kansen- en blessureverhoudingen. ‘Het is nog een wedstrijd’, sprak Stegeman strijdvaardig.
In Volendam waren Willem II-fans aanvankelijk niet eens welkom door ongeregeldheden tijdens de laatste thuiswedstrijd van Volendam tegen Telstar, maar die oneerlijkheid werd teruggedraaid, onder voorwaarde dat de wedstrijd zondagavond eerder begon.
Volendam wilde in eigen huis snel orde op zaken stellen, maar er ontrolde zich feitelijk eenzelfde scenario als in Tilburg. De thuisploeg besloot voor Sinterklaas te spelen, de gasten pakten de presentjes razendsnel uit.
Al in de elfde minuut was alles weer gelijk toen Siegert Baardmans op aangeven van Mounir El Allouchi bij de tweede paal vogelvrij kon binnenwerken. De Volendammers waren kennelijk even iets anders aan het doen in de brandende zon.
Vijf minuten later waren ze nog steeds niet bij de les, Finn Stam pikte de bal af van Gibson Yah waarbij de middenvelder in het gezicht werd geraakt. Stam had er geen boodschap aan en werkte feilloos af.
Tuurlijk, Volendam had toen nog de tijd om de zaken weer om te draaien in de hitte aan de boorden van het IJsselmeer. In de veertigste minuut tekende Yannick Leliendal voor de 1-2 met een goed geplaatst afstandsschot.
Alles in evenwicht. Volendam had weer met het momentum. Maar veel grote kansen kwamen er niet. De ploegen waren zichtbaar vermoeid door alle verwikkelingen en emoties in een lang en zwaar seizoen.
Volendam-trainer Rick Kruys bracht zijn joker Robert Mühren in. De Volendammer speelde zijn allerlaatste wedstrijd en een Dirk Kuyt-achtig sprookje leek in de maak toen hij alleen voor Didillon-Hödl de bal naar de verre hoek verzond. Maar waar Mühren zo vaak het net vond in zijn loopbaan, trof hij nu de paal.
Verlenging. Volendam bleef de bovenliggende partij, Mühren leek alsnog toe te slaan in de 100ste minuut, maar Leliendal had in de opmaat naar die treffer een overtreding gemaakt. Daarna sleepte Willem II zich puur op karakter met bloed, zweet en tranen in de mond naar het einde. Strafschoppen. Veel spelers leken niet eens de puf meer te hebben om de bal hard te trappen. Didillon-Hödl pakte de slappe tweede pingel van Volendam en maakte het dus zelf af, tot afgrijzen van gans Volendam dat niet kon breken met de nacompetitievloek der eredivisionisten. Sinds 2017 promoveert er altijd minimaal een eerstedivisonist via de play offs.
Volendam werd vorig seizoen afgetekend kampioen van de eerste divisie onder Kruys, leek lang op weg naar rechtstreekse handhaving, maar struikelde dus alsnog. Vorige week over Telstar, nu over Willem II. Vooral die laatste wedstrijd deed pijn. Mühren en Kruys hekelden de openingsfase en spraken over ‘een ongelooflijke leegte’ na afloop.
Willem II-middenvelder El Allouchi juichte met een traan in zijn oog. Voor de play-offs overleed de ongeboren dochter van El Allouchi en zijn vrouw onverwachts. ‘Het is een heel lastige periode geweest. Je wil doorgaan weet je wel, ik heb een heel sterke familie. Mijn ouders, mijn vrouw.’
Hij keek naar de feestende meute in het uitvak die zijn naam scandeerde en zei tegen ESPN-verslaggever Hans Kraay: ‘Dit soort momenten is niet normaal.’
Kraay liet hem gaan. El Allouchi werd omarmd door de grote spits Thomas Verheydt, kreeg een kus en zong toen ‘hoezee hoezee voor Willem II‘.
Source: Volkskrant