De Gouden Palm bij het Filmfestival van Cannes gaat - verrassend - naar het Roemeens-Noorse drama Fjord van de Roemeense cineast Cristian Mungiu. De vooraf als topfavoriet geachte Russische regisseur Andrej Zvjagintsev wint de Grand Prix met Minotaur, ook wel de tweede prijs.
is filmredacteur van de Volkskrant.
Dit keer gaat hij er ‘meer van genieten’, beloofde Cristian Mungiu zaterdagavond na het winnen van de Palme d’Or voor zijn gezinsdrama Fjord. De 58-jarige Roemeense cineast won de hoogste onderscheiding van het filmfestival van Cannes al eens eerder, voor zijn inmiddels moderne klassieke Roemeense abortusdrama 4 maanden, 3 weken & 2 dagen, uit 2007. Nu mag hij zich tot de allergrootsten rekenen, dat selecte clubje tweevoudig winnaars, onder wie Francis Ford Coppola, Michael Haneke en de Zweed Ruben Östlund.
In Fjord, losjes gebaseerd op een waargebeurde geschiedenis, poogt een Noors-Roemeens en evangelistisch-christelijk gezin in te burgeren in een kleine en noordelijk gelegen Noorse gemeenschap. Als een docent op school een blauwe plek ontwaart bij een van de kinderen, grijpt de gealarmeerde Noorse kinderbescherming meteen drastisch in.
Iedereen bedoelt het goed, in de zesde speelfilm van Mungiu, toch loopt alles uit de hand: ook de meest liberale Europese samenleving is niet vrij van dogma’s. ‘In een wereld die almaar radicaler lijkt te worden’, sprak de regisseur, ‘is deze film bedoeld als een pleidooi tegen fundamentalisme. En voor tolerantie en empathie - mooie woorden, die we wel nog wat vaker moeten toepassen.’
Voorafgaand aan het slotgala in het festivalpaleis in de Franse badplaats werd Mungiu niet getipt als de verwachte winnaar, al werd Fjord wel goed ontvangen door de pers. Voor de rollen van de vader en moeder in zijn eerste niet (geheel) Roemeens film strikte de regisseur twee steracteurs: de Noorse Renate Reinsve en de Roemeens-Amerikaanse Sebastian Stan, bekend van zijn rol als de jonge Donald Trump in The Apprentice.
‘Alle awards zijn contextueel’, relativeerde Mungiu. ‘En welke films van deze editie van het festival écht goed waren, weten we eigenlijk pas over twintig jaar, als we ze dan nog eens zien. Maar ik ben blij met deze prijs.’
Minotaur van Andrej Zvjagintsev (62) werd vooraf door velen favoriet geacht voor de Gouden Palm. Maar de jury, onder leiding van de Zuid-Koreaanse regisseur Park Chan-wook, schonk het in Letland opgenomen Russische drama de Grand Prix, ook wel de tweede prijs.
In de film van de naar Frankrijk uitgeweken Russische filmmaker verkeert een rijk Russisch echtpaar in een relatiecrisis, terwijl op de achtergrond de mobilisatie voor de oorlog met Oekraïne gaande is. Net als in zijn eerdere en door de toenmalige Russische minister van cultuur verfoeide speelfilm Leviathan (2014), toont Zvjagintsev het hedendaagse Rusland als door en door corrupt. Minotaur is geïnspireerd door La femme infidèle, de erotische thriller van Claude Chabrol uit 1969, die een kwart eeuw geleden al eens een Hollywood-remake kreeg als Unfaithful.
De prijs voor de beste regisseur werd die voor beste regisseurs. Niet alleen de Pool Pawel Pawlikowski (68) won, voor zijn roadmovie Fatherland over de terugkeer van schrijver Thomas Mann en diens dochter Erika naar het naoorlogse Duitsland. Ex aequo wonnen óók de Spaanse regisseurs Javier Calvo (35), en Javier Ambrossi (41). Het tweetal, in Spanje bekend als ‘los Javis’, gaf het festival een sensationeel slot met La Bola Negra, hun wervelende en ontroerende drama over de band tussen drie homoseksuele personages, in de Spaanse burgeroorlog en het moderne Spanje. Zowel Penélope Cruz als Glenn Close spelen een bijrol in de film.
De jury was druk met opsplitsen. Zo ging de prijs voor de beste mannelijke rol naar Emmanuel Machia én Valentin Campagne, beiden jonge hoofdrolspelers uit Coward. Twee heimelijk verliefde soldaten spelen ze, in het nieuwe drama van de Vlaamse cineast Lukas Dhont over het soldatentoneel vlak achter het front, tijdens de verschrikkingen van de Eerste Wereldoorlog. Het is al de derde speelfilm van Dhont (na Girl en Close) die in de prijzen valt in Cannes.
En ook de prijs voor de beste vrouwelijke rol werd gedeeld, met een bekroning van zowel Virginie Efira als Tao Okamoto, de twee hoofdrolspelers uit All of a Sudden (Soudain). Een bijna drieënhalf uur lang meanderend drama van de 47-jarige Japanner Ryusuke Hamaguchi (bekend van het Oscarwinnende Drive My Car) over de vriendschap tussen een directeur van een verzorgingstehuis voor Alzheimerpatiënten en een terminaal zieke Japanse toneelregisseur. De Franse steractrice Efira, bekend van haar werk met Paul Verhoeven (Elle, Benedetta), leerde Japans spreken voor de rol. Okamoto leerde Frans.
De Duitse filmmaker Valeska Grisebach (58) kreeg de juryprijs toegekend voor Das geträumte abenteuer (The Dreamed Adventure), haar drama dat zich afspeelt in de achtergestelde en (klein)criminele grensstreek van Bulgarije.
De prijs voor het beste scenario was voor scenarist en regisseur Emmanuel Marre met A Man of His Time (Franse titel Notre salut), een historisch drama over de geschiedenis in het Franse Vichy collaborerende overgrootvader
De prijs voor het beste debuut, de Caméra d’Or, ging naar Ben ‘Imana, een drama over de verwerking van de Rwandse genocide van de Rwandese filmmaker Marie-Clémentine Dusabejambo (39).
Barbra Streisand zou tijdens het slotgala een erepalm van het festival in ontvangst hebben, maar de 84-jarige actrice en zangeres kon niet afreizen naar de Côte d’Azur vanwege ‘knieproblemen’. Ze sprak de genodigden wel toe via een videoboodschap: ‘Alle studio’s wezen me af’, zei Streisand, over haar uiteindelijk toch zelf geregisseerde en veelgeprezen regiedebuut Yentl uit 1983.
Een ‘klassieke’ editie was het 79ste Cannes filmfestival niet. Dat begon al met de afwezigheid van de grote Hollywoodstudio’s, die het Franse festival dit jaar links lieten liggen. De hoofdcompetitie, die dit jaar 22 titels telde, kwam pas in de tweede festivalhelft op stoom.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant