Wekelijks bezoekt Gidi Heesakkers een eetgelegenheid ergens in het land. Met een klant neemt ze het leven door, na haar vraag: hier opeten of meenemen? Vandaag: Janet van der Geld, Koks Friture, Vlijmen.
Gidi Heesakkers is chef van Volkskrant Magazine. Ze schrijft over stand-upcomedy & cabaret en populaire cultuur.
Twee dochters van Janet van der Geld (43) knallen voorbij op de fatbike. Sharon en Rachelle komen van de Action in Vlijmen en moeten nog 8 kilometer trappen om op tijd thuis te zijn voor het eten.
Janet is bij haar zoon langsgeweest en heeft gewerkt – ze maakt schoon bij bedrijven en op grote jachten. Haar vriend, de vader van Sharon en Rachelle, heeft een transportbedrijf. Ze rijdt morgen weer eens een dag met hem mee op de vrachtwagen. ‘Beetje ouwehoeren, lekker langs de Mac.’ Maar zometeen dus eerst friet en snacks van Koks Friture.
‘Ik heb vier kinderen. De oudste is 24, de jongste die net voorbijkwam is 15. Ze lijkt een beetje op mij toen ik een puber was, al luisterde ik wel beter. Bij ons thuis waren de regels strenger. Ik moest op bepaalde tijden thuis zijn. Bij mij hebben ze niet veel regels, zolang ze alles een beetje normaal kunnen houden.
‘Af en toe halen ze dingen uit waar ik het niet mee eens ben. Ze komen weleens met de politie in aanraking; een fatbike die te hard gaat, een vuurtje stoken, dat soort dingen. ‘Niet meer doen hè’, zeg ik dan.
‘Ik vind ze levensgevaarlijk, die fatbikes. De jongste is pas geleden met 25 kilometer per uur plat gegaan. Als het aan mij had gelegen, had ze geen fatbike gehad. Ik heb geprobeerd het een paar maanden uit te stellen, maar het houdt een keer op. Iedereen heeft die dingen.
‘Ik was 19 toen ik moeder werd. Dat was een ongelukje, maar ze was wel gewenst. Mijn kinderen beginnen er vaak over, dat ik zo jong ben vergeleken met de ouders van vrienden. Ik ben vanwege mijn leeftijd misschien iets meer betrokken bij hun wereld. Ze zitten altijd bij ons in de tuin, of in de winter hangen ze binnen. Ik gooi graag de barbecue aan, de hele bups mag mee-eten.
‘Mijn eigen moeder is overleden toen ik 16 was, dus ik heb zelf niet veel van zulke dingen meegemaakt. Het is voor mijn kinderen heel anders dan hoe ik het had op hun leeftijd. Ik mis wel een moeder hoor, zeker nu ik zelf niet altijd weet hoe ik met mijn kinderen moet omgaan. Maar ja, het is niet anders.’
De bestelling is klaar, een kartonnen doos vol. Snel poseren. Ze toetert als ze wegrijdt in haar Golf, richting Oudheusden. Op de bumper spreekt een felroze sticker: ‘See you in hell.’
Dit is een rubriek uit Volkskrant Magazine. Wilt u alle verhalen, columns en rubrieken uit het nieuwste nummer lezen? Dat kan hier.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant