In de paddock van Circuit Gilles Villeneuve ging het zaterdagmiddag zowaar eens niet over batterijen of energiemanagement. Nee, in plaats daarvan stond de baanactie centraal. Tijdens de sprintrace voor de Canadese Grand Prix is de strijd tussen Antonelli en Russell namelijk voor het eerst tot ontbranding gekomen.
De jonge Italiaan probeerde het buitenom in bocht 1, maar moest over het gras toen Russell de deur dichtdeed. Het leverde frustratie op bij de man met startnummer 12, die een ronde later nogmaals door het gras schoot. Over het moment in bocht 1 betoogde Antonelli dat hij de spiegel naast Russell had, al draait het bij inhaalacties buitenom niet om de spiegel, maar volgens de richtlijnen van de FIA juist om de positie van de vooras.
In dat FIA-document staat letterlijk vermeld dat “een inhaalactie buitenom altijd zal worden beschouwd als een moeilijkere manoeuvre om af te ronden”, precies de lezing die Russell ook deelde in de persconferentie na afloop: “Als kinderen in karting weten we al dat er een bepaald risico kleeft aan een inhaalactie buitenom. Het zijn geweldige inhaalacties als ze lukken, maar de kans daarop is vrij klein.”
Veel belangrijker dan de vraag wie precies gelijk heeft, is hoe dit het interne duel bij Mercedes beïnvloedt en hoe Toto Wolff ermee omgaat. Antonelli was behoorlijk gefrustreerd achter het stuur, zelfs in die mate dat Wolff twee keer de noodzaak voelde om zich via de boordradio te melden. De laatste keer was na de meest interessante uitspraak van Antonelli: “Als we op deze manier moeten racen, dan is dat goed om te weten!”, brieste de WK-leider.
In de persconferentie na afloop – toen de gemoederen weer iets waren bedaard – legde Antonelli uit dat de baanactie in Montreal in zijn optiek niet in lijn was met de pre-race meetings. “Uiteraard hebben we voor iedere race meetings en daarin spreken we bepaalde zaken af. Daarna racen we natuurlijk om te winnen en proberen we onze positie zo goed mogelijk te verdedigen. Misschien heb ik die meeting iets anders geïnterpreteerd.”
Op de vraag van Motorsport.com of Antonelli zijn eigen aanpak ook gaat veranderen als dit toegestaan blijkt, vervolgt hij: “Zeker. Ik denk dat we vooral wat meer duidelijkheid nodig hebben. Zodra die duidelijkheid er is, komt het volgens mij wel goed. Ik moet het zeker nog eens navragen. We willen uiteindelijk allemaal het beste voor onszelf, maar ook voor het team. We moeten het dus zeker verduidelijken en dan komt alles goed.”
Dat laatste is logischerwijs interessant: hoe het gesprek na de sprintrace is verlopen en of Mercedes de noodzaak voelt om de rules of engagement nu al aan te scherpen of niet. Het recente verleden heeft in ieder geval twee interessante voorbeelden geboden. Vorig jaar probeerde McLaren het duel tussen Lando Norris en Oscar Piastri in goede banen te leiden met de veelbesproken ‘papaya rules’.
Die term is een eigen leven gaan leiden en begin dit jaar hebben meerdere McLaren-teamleden erkend dat het op sommige momenten misschien te veel gereguleerd is en dat McLaren het leven lastiger voor zichzelf (en de coureurs) heeft gemaakt dan nodig.
Het is echter een dunne lijn om op te balanceren: overreguleren versus de spanningen te hoog op laten lopen en op het circuit een kookpunt laten bereiken. Met dat laatste heeft Wolff ook volop ervaring in de strijd tussen Lewis Hamilton en Nico Rosberg in 2016.
Vorig jaar, tijdens een openhartige mediasessie in Zandvoort, deelde Wolff daar terugblikkend enkele interessante beschouwingen over. “Ik was destijds natuurlijk nog behoorlijk groen. We probeerden altijd open en transparant te zijn over hoe we met beide coureurs omgingen. Waar het volgens mij moeilijker werd, was toen Lewis in Maleisië een motorprobleem had terwijl hij aan de leiding lag. Dat was moeilijk voor hem om te verwerken."
“Vanaf dat moment was onze fout dat we het seizoen met zo weinig mogelijk controverse wilden afsluiten. In plaats van te zeggen: we winnen het constructeurskampioenschap én het rijderskampioenschap toch wel, laat het allemaal maar gebeuren. Dat is iets wat ik vandaag de dag anders zou doen, als we ooit nog eens in zo'n luxepositie zouden zitten.”
Het zijn openhartige woorden over de bewogen titelstrijd van tien jaar geleden, maar ditmaal is de situatie om twee redenen anders – en kan Wolff niet doen wat hij in Zandvoort aangaf. Bovenal is het nog vroeg in het seizoen en zit de concurrentie aanmerkelijk dichter bij dan toen, met name McLaren. Beide wereldtitels zijn absoluut nog geen zekerheid en dus kan Mercedes het zich niet veroorloven om beide coureurs alle vrijheid te geven.
Het zou Russische roulette zijn zo vroeg in een nieuwe reglementscyclus, waarin de verhoudingen door doorontwikkeling van de auto bijzonder snel kunnen verschuiven. Het teambelang moet daardoor in ieder scenario nog prevaleren, nog meer dan in 2016.
Wolff erkende dit zelf ook door meteen na de sprintrace te zeggen dat hij juist nu een andere les uit 2016 moet gebruiken: duidelijk zijn voordat het überhaupt ontploft. “Wat ik heb geleerd, is dat ik eerder moet ingrijpen – of dat we allemaal samen eerder moeten ingrijpen – en niet pas achteraf publiekelijk moeten klagen.”
Dit is wellicht het moment om dat te doen, ook gezien de concurrentie. “Soms heb je een klein moment nodig om onszelf eraan te herinneren wat onze doelstellingen zijn. Dit is niet specifiek gericht tegen de één of de ander, maar er is een kader dat we willen vaststellen. En ik heb dat liever tijdens een sprintrace, waarin het niet om veel punten gaat, dan tijdens een hoofdrace.”
Een ander belangrijk verschil is dat het Rosberg-scenario bij Mercedes niet meteen op de loer lijkt te liggen, oftewel dat één van beide rijders na het jaar met F1-pensioen gaat. Antonelli is nog altijd de ster voor de lange termijn voor het merk met de ster, terwijl Russell ook nog jaren mee kan.
Natuurlijk speelt het thema Max Verstappen nog altijd op de achtergrond, maar Wolff heeft meermaals gezegd dat de huidige line-up er in zijn optiek eentje voor de toekomst is. En als hij dat daadwerkelijk meent, dan moeten de verhoudingen nu worden bewaakt.
Ook in dat opzicht zijn Wolffs uitspraken uit Zandvoort over 2016 interessant. Want zelfs met de vertrekkende Rosberg liet dat seizoen nog altijd zijn sporen na – ook voor de relatie met Hamilton.
“Het was ook een moeilijke periode met Lewis. We hadden een heel lastige tijd rond het FIA-gala, toen Nico zijn afscheid aankondigde, en ook in de weken daarna. Op een gegeven moment zei ik: luister, we moeten gaan zitten. Want als we niet meer met elkaar praten, waar gaat dit dan naartoe? Ik wilde dat hij wist dat ik hem nog heel lang in het team wilde houden. Jij bent de beste coureur en als jij denkt dat wij het beste team zijn, dan moeten we gewoon gaan zitten, accepteren dat we het niet overal over eens zijn en alles op tafel gooien. Wat we echt hebben geleerd, is dat je moet communiceren.”
Dat laatste geldt ditmaal ook – om te beginnen met de duidelijkheid waar Antonelli om vraagt en vervolgens om de onderlinge verhoudingen in goede banen te leiden. De situatie in het kampioenschap is anders dan tien jaar geleden en dus moet Mercedes de teugels nu strakker in handen houden, maar wel op een manier waar beide coureurs mee kunnen leven.
Op dat vlak kan Wolff de lessen van 2016 wel in de praktijk brengen, alleen op een andere manier. Het is niet alleen belangrijk voor nu, maar ook voor als er later dit jaar mogelijk nog meer op het spel staat met de wereldtitel. Het fundament voor duidelijkheid en een gezonde rivaliteit kan (en wellicht moet) nu worden gelegd.
Een noodgreep is nog altijd om te dreigen coureurs – net zoals in 2016 – zelf de schade te laten betalen, al kan Wolff daar vooralsnog om lachen: “Die hebben we al heel lang niet meer nodig gehad, maar nu zal ik weer iets moeten verzinnen!”
Wat zou jij graag willen zien op Motorsport.com?
- Het Motorsport.com-team
Source: Motorsport