is wetenschapsredacteur van de Volkskrant. Hij schrijft over natuur en biodiversiteit.
Verdienen aan wolvenaanvallen, terwijl elders een festival moet wijken voor een broedende ransuil: dit lieve landje wordt door roofdieren verscheurd.
Het bericht kreeg opmerkelijk weinig media-aandacht. Een paarden- en ponyhandelaar uit Friesland verdiende in twee jaar tijd bijna 23 duizend euro aan vergoedingen voor aanvallen door wolven op zijn levende have. Dierenrechtenorganisatie House of Animals had dat uitgeplozen en heeft aangifte gedaan bij de politie. ‘Alles wijst erop dat hij wolvenaanvallen op shetlandpony’s gebruikt als verdienmodel.’
Een levende shetlandpony ‘doet’ op Marktplaats een luttele 100 tot 200 euro, maar wanneer het dier door een wolvenaanval overlijdt, vangt de eigenaar gemiddeld 850 euro schadevergoeding. Een ‘perverse prikkel’ voor wie meer van geld dan van dieren houdt. En zie, zo dokterde House of Animals uit: bij de 24 wolvenaanvallen in Friesland werden afgelopen twee jaar 36 paarden en pony’s gedood. 29 daarvan stonden op het erf van handelaar ‘Jurjen’, waar de omheining zo laag en verwaarloosd was dat zelfs een kleuter eroverheen kon springen. De elektrische spanning was ook steeds te laag, of zelfs afwezig.
In deze rubriek geeft Jean-Pierre Geelen, natuurredacteur van de Volkskrant, zijn persoonlijke commentaar op opmerkelijke confrontaties tussen mens en natuur.
Op YouTube plaatste House of Animals een pasklare reportage die zo een item van Radar had kunnen zijn of een aflevering van Tim Hofmans Boos. Nee, de handelaar had niet gezien dat er dagenlang een dode pony met een touw om z’n been naast de drinkbakken lag, terwijl hij het water heus elke dag ververste, zo verzekerde hij aan de telefoon. Het dier was toch geen lokaas voor de wolven? En nee, hoe die dode pony na een bezoek van de politie ineens in een verborgen slootje verderop was beland, wist hij ook niet. En lekker verdienen aan wolvenaanvallen? Hij had er alleen maar meer werk van, zei hij.
Misschien dat een organisatie als House of Animals – luis in de pels van dierenhandelaren en controlerende instanties – door ‘mainstreammedia’ als te activistisch wordt gezien. Maar de feiten, ondersteund door Woo-verzoeken, liegen er niet om.
Het voorval staat niet op zichzelf. Want hoe zat het ook alweer met die verplichte bescherming van vee? ‘Bij verreweg het merendeel van de wolvenaanvallen was vorig jaar het vee niet goed beschermd’, berichtte NU.nl vorige maand nog na cijfers van de organisatie Bij12. ‘Vorig jaar vielen wolven ruim elfhonderd keer vee aan. 81 keer stonden dieren achter een wolfwerend hek. Bij 44 aanvallen had de veehouder een poging gedaan om het vee te beschermen voor wolven.’
Het laat zich raden waar die laksheid vandaan komt: niets doen is lucratiever dan investeren en dagelijks hekken controleren. Hoewel hier en daar een wolf over een deugdelijke omheining weet te springen, zijn de ervaringen positief. Bij een praktijkproef van de provincie Drenthe met mobiele wolfwerende rasters bij elf dierhouders werden in totaal meer dan tienduizend dieren beschermd. In de proefperiode (winter ’24-’25) was er maar één wolvenaanval geweest, en dat kwam enkel doordat de accu voor de stroomspanning was uitgevallen. Wolven en vee hoeven dus nauwelijks een probleem te zijn, als de houders maar willen. En de overheid de accu voor haar perverse prikkels niet meer oplaadt.
Aan de andere kant van het land werd vorige week het tweedaagse tractor- en truckersfestival Power Valley stilgelegd. Bij het Alkmaarse festivalterrein zat een ransuil te broeden. Hoewel jammer, klonk opvallend veel begrip (organiseer festivals dan ook niet in de natuur, en zeker niet in broedtijd). Dit lieve landje wordt door roofdieren verscheurd.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant