De lezersbrieven! Over fomo, meten met twee maten, hackers en big tech, nieuwe buren en het eeuwige leven.
Ik dacht, nou komt het. Na het lezen van het lezersdilemma in het Volkskrant Magazine over de profielfoto waarop de 72-jarige dame met fiets commentaar krijgt van haar echtgenoot. Hij vindt dat haar korte broek en benen onflatteus op de foto staan.
‘Wat een onzin’, ‘niks van aantrekken’, ‘als u er zelf maar blij mee bent’; dat soort reacties had ik anno 2026 in overvloede verwacht. Maar helaas, er zitten toch echt nog opmerkingen tussen als ‘een broek op enkellengte is beter voor iedereen’, ‘op een portret staat een voordelige foto van je gezicht’, ‘het hele plaatje moet de kijker aanspreken’, ‘een vrouw van 70-plus met blote benen roept een ongemakkelijk gevoel op’.
Zullen we alsjeblieft stoppen met mooi moeten zijn voor een ander, zodat die zich ‘niet ongemakkelijk voelt’? Wat een onzin.
Ik hoop dat de dame haar profielfoto laat staan. En tot haar 100ste elk jaar een nieuwe maakt. Met blote benen.
Marloes Kanselaar, Rotterdam
Prijzenswaardig dat organisaties als Oxfam Novib hun uiterste best doen premier Rob Jetten van zijn pro-Israëlkoers af te brengen. Maar hun verwijzing – net als Jarl van der Ploeg in zijn column – naar Jettens deelname aan de Rode Lijn-demonstratie in Den Haag lijkt me overdreven.
Grote demonstraties, bijvoorbeeld die tegen kernwapens in het begin van de jaren tachtig, trekken nu eenmaal ook mensen die gezien de verwachte omvang menen dat ze tegenover hun omgeving niet kunnen wegblijven. Zeker als zo’n demonstratie in de buurt plaatsvindt.
Tegenwoordig heet dat fomo, de angst om er niet bij te horen.
Dikwijls gaat zo’n mode-demonstrant (we kennen er allemaal wel een paar) weer spoedig over tot de orde van de dag. Dus ook Jetten, ondanks zijn ‘kippenvel’.
August Hans den Boef, Vorden
Blijven wij zo overduidelijk met twee maten meten?
Rusland gaat al vier jaar op een vreselijke manier tekeer in Oekraïne, en vanuit het Westen reageren wij met boycots en sancties. Israël begaat vreselijke wandaden tegen het Palestijnse volk, actieve destructie van alles wat deze mensen hebben. Nederland kijkt al maanden passief toe.
En nu lees ik dat het kabinet streeft naar een boycot van producten uit de illegale nederzettingen. Is dit niet een schoolvoorbeeld van met twee maten meten?
Nog afgezien van het feit dat volgens mij niet te controleren is of iets uit Israël of uit een illegale nederzetting komt, is dit voor mij weer een bewijs dat Israël ook bij dit kabinet een zeer aparte status heeft. De reactie van het kabinet zal ongetwijfeld zijn dat men ‘in gesprek wil blijven’.
Dat heeft de afgelopen periode helemaal niets opgeleverd, misschien wordt het tijd om eens een keer met één maat te meten, dezelfde die wij ook richting Rusland hanteren.
Jan Willem van Wijngaarden, Utrecht
Felienne Hermans is hoogleraar informatica en ‘opiniemaker’ in de Volkskrant. Zij schrijft dat hackers toegang gekregen hebben tot Canvas, een digitaal platform dat door veel universiteiten gebruikt wordt. ‘Waarom’, vraagt zij zich af, ‘gebruik je niet gewoon Outlook om je studenten iets te berichten?’
Welnu mevrouw Hermans, Outlook is van Microsoft. U weet wel, dat bedrijf dat door Donald Trump is gesommeerd om het account van rechters van het Internationaal Gerechtshof in Den Haag te sluiten.
Inmiddels weet ik niet meer van wie we meer te vrezen hebben: hackers of big tech.
Niek van Dijk, Amsterdam
Een vraag aan bezorgde burgers: wie zou u liever als nieuwe buren hebben in het huis dat naast u vrijkomt, een gezin dat vluchtte voor het geweld in Syrië of relschoppers van Defend Netherlands?
Myriam Lipovsky, Utrecht
In de rubriek ‘Het eeuwige leven’ van 21 mei over toneelacteur Juan Zyad werd gezegd dat Melissa Nout-Zyad zijn vrouw was. Hoezo? Is zij ineens zijn vrouw niet meer door zijn overlijden? Ik zal en blijf altijd de man van mijn man zijn. Ook na zijn overlijden.
Jeroen van Bergen, Amsterdam
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Source: Volkskrant