Wat toch nog vaak wordt vergeten in de omgang met Donald Trump is dat alles wat hij doet en zegt in de eerste plaats draait om hemzelf.
is economieredacteur en commentator van de Volkskrant.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Het motief kan hebzucht of eerzucht zijn, wellust of wraak, of de ijdelheid van een man die tegen verlies noch kritiek noch afwijzing kan. Door de mix van narcisme en privilege is zijn hele presidentschap, net als de rest van zijn leven, doortrokken van eigenbelang. Trump First.
De lijst is eindeloos en de recente toevoegingen zijn weer onvoorstelbaar, of althans, zouden tot een paar jaar geleden onvoorstelbaar zijn geweest. Een afspraak met de door hem geleide en door hem aangeklaagde belastingdienst om een onderzoek naar de door hem gepleegde belastingontwijking te staken. De aankoop van aandelen van bedrijven die hij aanprijst tijdens zijn campagnes, en waarmee de overheid vervolgens contracten sluit. De vervolging van E. Jean Carroll, de vrouw die door hem werd verkracht en die een rechtszaak tegen hem won.
Eerder werd al duidelijk dat zijn tweede termijn in het teken staat van zelfverrijking en verstrengelde belangen. Hij verdiende honderden miljoenen dollars met de uitgave van cryptomunten. Hij verleende gratie aan veroordeelden die geld in zijn campagnekas stortten. Hij kreeg een vliegtuig van Qatar. Buitenlandse machthebbers uit Saoedi-Arabië, Qatar en de Verenigde Arabische Emiraten stortten honderden miljoenen in een fonds van Trumps schoonzoon Jared Kushner, in ruil voor een luisterend oor bij Trump.
Deze week trok Trump een onderdeel van de deal met de belastingdienst in, namelijk de oprichting van een fonds van 1.776 miljoen dollar voor aanhangers die eerder veroordeeld werden, onder meer voor de bestorming van het Capitool. Na de gratie die Trump hen verleende, zou dit een tweede douceurtje zijn. De kritiek daarop was zo groot, ook uit het Republikeinse kamp, dat Trump bakzeil haalde.
Deze zeldzame tournure biedt een glimp van hoop: kennelijk zijn er grenzen aan wat Trump zich kan veroorloven. Tegelijkertijd is het meest schaamteloze aspect van die deal nog niet van tafel. Trump, en zijn familieleden, wordt immuniteit verleend voor onderzoek naar hun fiscale manoeuvres.
In grote lijnen verandert er niets. De Emoluments Clause, die overheidsdienaren verbiedt om cadeautjes aan te nemen van buitenlandse regeringsfunctionarissen, is een wassen neus geworden sinds het Hooggerechtshof na Trumps eerste termijn een streep zette door die zaken. Nieuwe rechtszaken zijn kansloos, omdat datzelfde Hooggerechtshof vorig jaar heeft gevonnist dat de president niet kan worden aangeklaagd voor wat hij tijdens de uitoefening van zijn ambt doet.
De enige manier om de president ter verantwoording te roepen, is via een afzettingsprocedure (impeachment). Maar om een president schudig te bevinden en daadwerkelijk af te zetten is een tweederde meerderheid in de Senaat nodig. Dankzij de loyale rugdekking van de Republikeinen kan Trump zich alles veroorloven.
Zoals een voortzetting van de oorlog met Iran, op aandringen van zijn geldschieters in Saoedi-Arabië, zoals The New York Times eerder dit jaar berichtte.
Iedereen die met Trump of zijn acties te maken krijgt, moet zich dat realiseren. Corruptie is niet iets wat hij erbij doet, het is de kern van zijn presidentschap. Wie zijn Amerika steunt, helpt altijd ook hem.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant