is televisierecensent voor de Volkskrant.
Van Johan Derksen en Chris Woerts mogen televisierecensenten schrijven wat ze willen. Ook als ze hun programma belachelijk maken.
‘Maar het zijn altijd van die zure kritieken’, mopperde Woerts dinsdag in Vandaag Inside Oranje, na enkele plagerige recensies over een aflevering waarin hij een gehaktbal uit zijn mond liet vallen. ‘Dat soort mensen haalt de zuurstof uit de samenleving weg. Ze hebben geen zelfspot.’ Derksen vulde aan: ‘Ze doen het altijd met een beetje dedain, kijken op het klootjesvolk – dat zijn wij dan – neer. Ze gaan echt op hun troon zitten.’
Ik zat ernaar te kijken op mijn eigen troon, een nogal klamme bureaustoel. En ik vroeg me af: moet ik hier iets mee? Opschrijven dat het niet erg chic is van Derksen om een van mijn collega’s te bestempelen als ‘arrogant kutwijf’? Dat terugvallen op een seksistische sneer ook niet getuigt van veel zelfspot?
Het is namelijk maar de vraag wie er echt iets opschiet met een eindeloos potje pingpong tussen televisierecensenten en de Vandaag Inside-tafel. Goed, beide partijen kunnen zich weer verkneukelen om de hooghartigheid of platheid van de ander. Maar het voelt ook als een leeg ritueel.
Zeker omdat ze bij Vandaag Inside heel goed weten wat voor programma ze maken. ‘Wij zijn bijzonder plat en ordinair’, zei Derksen dinsdagavond zelf. ‘En het feit dat wij veel kijkers hebben, betekent dat wij in een plat en ordinair landje leven. En ik voel me daarin als een vis in het water.’
Dat heb ik blijkbaar minder. Maar maakt dat uit? Mogen anderen het daarom niet geestig vinden dat Derksen maandag uitgebreid heeft uitgelegd met welke beftechniek hij vrouwen ‘in de lampenkap’ laat belanden? En dat we dinsdag daarom een enorme close-up van zijn bewegende tong te zien kregen?
Natuurlijk mag dat wel. Maar het probleem is dat Vandaag Inside – hoe vaak de tafel zichzelf ook onder het ‘klootjesvolk’ schaart – simpelweg een van de invloedrijkste stemmen in het publieke debat is. En tussen alle onschuldige ongein zit wel degelijk ongein die minder onschuldig is.
Dinsdag hadden Derksen en Woerts een een-tweetje over de nieuwe leider van de Partij voor de Dieren: Christine Teunissen. ‘Weer zo’n zuur wijf d’r bij’, zei Woerts. ‘Een gevaar voor Nederland’, overtoepte Derksen. Woerts: ‘Zij krijgen een podium, dit soort types. Schandalig.’ Merel Ek wierp tegen dat dit is hoe een democratie werkt, maar Woerts was niet te stoppen. ‘Alleen al om dit soort types zou je een kiesdrempel moeten hebben.’
‘Ah, Chris, maak je niet druk’, zei René van der Gijp. Daarna hadden de mannen het over de wolf.
Moet je ook als televisierecensent Van der Gijps advies ter harte nemen? Het lekker laten gaan, omdat je anders toch weer de zoveelste open deur intrapt? Misschien. Maar ik schreef het toch maar op.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant