De geschiedenis van het WK voetbal zit vol verhalen. Elke dag vertellen we er eentje. Vandaag: de Braziliaanse keeper Moacir Barbosa, die nooit werd vergeven voor een 'fout' op het WK.
16 juli 1950 is in Brazilië een gitzwarte bladzijde in de sportgeschiedenis. 'De Goddelijke Kanaries' speelden de WK-finale tegen Uruguay in Maracanã, waar ze werden gesteund door bijna 200.000 toeschouwers.
Uruguay won tegen alle verwachtingen in met 2-1 en dompelde heel Brazilië in rouw. Decennia later wordt één man nog altijd als schuldige gezien: doelman Moacir Barbosa. Hij moest het trauma de rest van zijn leven met zich meedragen.
Brazilië had aan een gelijkspel tegen Uruguay genoeg om voor het eerst wereldkampioen te worden. De WK-finale bestond in 1950 niet uit één wedstrijd, maar de winnaar van een groep van vier landen werd de wereldkampioen.
Toen Friaça de Brazilianen kort na rust op voorsprong bracht, leek de titel binnen. Maar Uruguay kwam op gelijke hoogte via Juan Alberto Schiaffino. Elf minuten later vond het moment plaats waaraan Barbosa de rest van zijn leven werd herinnerd. De doelman verwachtte een voorzet van Alcides Ghiggia, maar werd compleet verrast: 2-1.
Als je de beelden bekijkt, is het moeilijk te zeggen of Barbosa echt in de fout ging. Maar de supporters in Maracanã dachten daar destijds anders over. De keeper kon het immense stadion pas uren na de wedstrijd verlaten, vermomd als kinderoppas.
Het betekende het einde van de carrière van de 29-jarige Barbosa, die vóór het WK nog op weg was om de eerste zwarte topkeeper in de geschiedenis te worden. Hij beleefde grote successen met zijn club Vasco da Gama en hielp zijn land in 1949 aan de Copa Libertadores.
Barbosa werd na zijn 'fout' nooit meer opgeroepen voor zijn land en kreeg voor altijd de schuld voor een van de grootste WK-trauma's van Brazilië. Dat merkte hij zelfs 44 jaar later. In aanloop naar het WK van 1994 wilde de oud-doelman het oefenkamp van het Braziliaanse elftal bezoeken. Maar de toegang werd hem geweigerd, omdat hij ongeluk zou brengen. "Een misdadiger ontvangt in Brazilië maximaal dertig jaar gevangenisstraf", zei Barbosa. "Maar ik heb levenslang gekregen."
Maar het kon blijkbaar nog erger. "Het ergste wat ik heb meegemaakt, was twintig jaar na de finale", vertelde Barbosa kort voor zijn dood. "In de supermarkt hoorde ik een vrouw tegen haar zoontje zeggen: 'Dat is de man die heel Brazilië deed huilen.'"
Barbosa werd de rest van zijn leven behandeld als een paria. Hij kreeg nooit de kans om die dag uit 1950 te vergeten en overleed in 2000 op 79-jarige leeftijd.
Source: Nu.nl algemeen