Home

‘Jimpa’, over de strubbelingen van een gezin en de dromen van hun non-binaire kind, moet het hebben van de hoofdrolspelers

Hoewel het verhaal van ‘Jimpa’ niet de hele film blijft boeien, stralen Olivia Colman en John Lithgow.

schrijft voor de Volkskrant over film, met speciale aandacht voor filmmuziek en horror.

In dit autobiografische drama van Sophie Hyde vertrekken de Australische filmmaker Hannah (Olivia Colman), haar echtgenoot en hun 16-jarige, non-binaire kind Frances naar Amsterdam: de woonplaats van Hannahs homoseksuele vader Jim (John Lithgow). Onderweg vertelt Frances (Aud Mason-Hyde), dat hen een jaar lang bij opa (‘Jimpa’) wil gaan wonen. Jimpa is Frances’ held, en hen voelt de roep van het queer Amsterdamse stadsleven.

Protesteren heeft weinig zin. Hannah hoopt dat Frances tijdens de vakantie vanzelf ontdekt dat Jimpa een onberekenbare narcist is.

Geregeld treft Jimpa de oprechtheid en intermenselijke warmte die Hydes vorige film Good Luck to You, Leo Grande zo sterk maakte. De evenwichtig beteugelde strubbelingen gaan op den duur lichtelijk vervelen, maar nog altijd is er dan het acteercharisma van Lithgow en de immer betrouwbare Colman.

Drama

★★★☆☆
Regie Sophie Hyde
Met Olivia Colman, John Lithgow, Aud Mason-Hyde, Daniel Henshall
113 min., in 43 zalen

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next