Chat Heads heette het. Het was een functie in Facebook Messenger, tegenwoordig Messenger, in april 2013. Het idee? Chats verschenen als bubbels over andere apps heen. Als iemand je een bericht stuurde, verscheen de profielfoto van diegene als een bubbel in beeld. Vervolgens kon je de chat direct openen en doorkletsen.
Chat Heads heette het. Het was een functie in Facebook Messenger, tegenwoordig Messenger, in april 2013. Het idee? Chats verschenen als bubbels over andere apps heen. Als iemand je een bericht stuurde, verscheen de profielfoto van diegene als een bubbel in beeld. Vervolgens kon je de chat direct openen en doorkletsen.Het is 2026 en Google heeft een gloednieuwe manier van multitasking in Android 17. Bubbels. Het idee? Apps verschijnen als bubbels over andere apps heen zodat je er makkelijk bij kan. Vervolgens kun je die app direct openen en doorgaan waar je gebleven was.
Het is natuurlijk een beetje flauw, maar het is wel curieus dat dit de belangrijkste nieuwe functie in Android 17 is. Het is namelijk niet alleen een idee dat dertien jaar geleden al in een Android-app zat; Google voegde het zelf in 2020 ook al toe als api in Android.
De geschiedenis van bubbels in de Android-interface is dus al lang. De bubbels in Android 11 zijn alleen voor chatapps. Die werken in alle bekende chatapps, al is onbekend hoeveel gebruikers die aan hebben staan.
Bovendien is dit weer een punt waarop duidelijk wordt dat Google iets inbouwt in Android dat fabrikanten allang zelf hadden. Samsung heeft de Slimme Pop-up Weergave, Xiaomi heeft Zwevende Vensters, OPPO heeft Flexibele Vensters enzovoort. Dit zat dus voor veel gebruikers al standaard in Android in alle apps, maar Google hobbelt er weer eens achteraan.
De verhouding tussen de functies is interessant. De api's die Google bouwt, moeten namelijk terugkomen in de telefoons van de andere fabrikanten. Dit maakt hun eigen functies in feite overbodig. Hoe zij dat gaan doen in hun Android-uitgaves, is vooralsnog niet duidelijk.
Grotere apparaten, zoals vouwbare telefoons en tablets, krijgen een 'bubble bar'. Dat is een permanente plek in de interface voor de bubbels als die openstaan. Die hebben we voor dit verhaal niet getest.
Op telefoons kan dit een handige methode zijn om snel en visueel tussen apps te wisselen, maar de app werkt niet full screen en is dus kleiner. Deze functie voelt als iets wat de komende jaren sluimerend in Android blijft zitten zonder dat iemand het doorheeft en over vijf jaar ineens verdwijnt.
Daarnaast werkt het openen van de bubbels op telefoons via de appdrawer, maar dat is een element dat niet alle launchers hebben. Daardoor zullen andere fabrikanten dit op een eigen manier moeten inbouwen.
Dit is een functie die veel mensen nooit gaan gebruiken, maar wie het wel gebruikt, zal er heel blij mee zijn. De schermopname ondersteunt nu de frontcamera, zodat de gebruiker zichzelf kan opnemen tijdens het gebruik van de telefoon. Dit is een populair genre op videoplatforms en het werkt verrassend goed. Het is een optie bij het instellen van de schermopname. De software snijdt de persoon goed uit zonder zichtbare randen.
Influencers als we zijn, zijn we natuurlijk blij met deze functie. Maar we willen ook weten hoe de AI achter het selfiebeeld werkt. Want standaard snijdt de software een persoon prima uit, maar wat doet AI met een foto of een video?
De software reageert daar ook op en probeert het beeld uit te snijden. Omdat de persoon op een foto of video echter een plat vlak is, heeft de AI daar veel moeite mee. Bij normaal gebruik, net als in andere software die probeert de achtergrond weg te halen, is al zichtbaar hoe bijvoorbeeld objecten wel of niet in beeld verschijnen of vaag worden. Bij het filmen van een scherm valt dat ook op.
De gebruiker kan de functie inschakelen tijdens een schermopname van het hele scherm. Wie alleen een app filmt, krijgt de optie niet. Vervolgens kunnen gebruikers ook de audio opnemen en dat staat standaard aan. Het is makkelijk te vinden en prima te gebruiken, maar de toegevoegde waarde voor het gros van de gebruikers zal minimaal zijn.
Ouders kennen Family Link in veel gevallen wel, de Google-software om de telefoon van een kind te beheren. Nu komen dezelfde soort opties in het instellingenmenu, waar een beheerder, een ouder dus, ze op de telefoon zelf kan instellen.
Of dit een verbetering is, zal ieder voor zich moeten weten. Hoe dit eruitziet op telefoons van andere merken, blijft de vraag. De functies voor ouderlijk toezicht moeten namelijk werken op álle merken telefoons, aangezien kinderen ook toestellen van diverse merken gebruiken. Daardoor kan de set aan functies per telefoonmerk niet te veel verschillen, iets wat vaak wel gebeurt bij integratie in het instellingenmenu.
Bovendien hebben veel gebruikers geen minderjarige kinderen en die hebben de opties nu ook in het toch al volle instellingenmenu staan. Het moet voornamelijk aantonen dat Google oog heeft voor digitaal welzijn, vermoed ik. Dat is geen toeval: Apple had het ook al veel over ouderlijk toezicht. Dit heeft vermoedelijk te maken met de wereldwijde politieke wind om smartphonegebruik onder kinderen terug te dringen en sociale media te verbieden.
Er zitten nog een paar zaken in Android 17. Zo is er een mogelijkheid om een apparaat als verloren te markeren. Hierdoor is een pincode alleen niet langer genoeg om toegang te krijgen tot het apparaat; een vingerafdrukscan is dan verplicht. Dat moet voorkomen dat dieven een pincode afkijken, de telefoon stelen en vervolgens toegang hebben tot alle data op het apparaat.
Continue On is een functie voor mensen met een tablet en telefoon, beide op Android. Als een gebruiker ergens mee bezig was op de telefoon, komt er een suggestie onder in beeld bij de tablet om daarmee door te gaan, bijvoorbeeld browsen op een bepaalde site. Het lijkt op Handoff, dat Apple al jaren heeft. Google lijkt hiermee ook voor te sorteren op de komende Googlebook-laptops. Deze functie hebben we nog niet getest.
Verder zijn er nieuwe privacyopties toegevoegd. Zo kun je de geschatte locatie voortaan laten afhangen van de bevolkingsdichtheid. Een app krijgt dan simpelweg een ruimer zoekgebied door als de gebruiker zich op het platteland bevindt. Weerapps gebruiken bijvoorbeeld de geschatte locatie. Ze hoeven de gebruiker niet precies te volgen, maar hebben de locatie wel ongeveer nodig voor een juist weerbericht.
Daarnaast wijzigt de toegang tot contacten. Gebruikers kunnen een app toegang geven tot alleen één of enkele contacten of tot een enkel invoerveld, bijvoorbeeld alleen de e-mailadressen van contacten om andere profielen te vinden.
Vouwbare telefoons geven nu een virtuele gamepad weer onderaan het scherm en de game bovenaan het scherm. Dat moet gamen makkelijker maken op dergelijke toestellen. Fabrikanten als Samsung bouwden dit al in en het wordt nu een systeemfunctie.
Er zijn ook nog een aantal wijzigingen onder de motorkap. Er komen strengere limieten voor de hoeveelheid geheugen die een app mag innemen. Veel Android-fabrikanten hadden dat al, maar de implementatie is nu in de opensourceversie van Android. Welke impact dit zal hebben op apparaten van andere fabrikanten, is niet bekend.
Android 17 ondersteunt nu ook Module-Lattice-Based Digital Signature Algorithm voor het maken van encryptiesleutels die quantumcomputers niet kunnen breken. Dat is een stap voor de toekomst, maar niet iets waar gebruikers na het upgraden veel van gaan merken.
Een upgrade van Android voelt altijd groter dan hij is. Dat komt door het gesplitste systeem van upgrades en de vele skins van Android-fabrikanten. Upgrades voor apps komen het hele jaar door via de Play Store, en beveiligingsupdates verschijnen elke maand of elk kwartaal. Daarnaast kan Google met Play Services en Play System Updates ook direct functies aan alle telefoons toevoegen.
Dat betekent niet dat een upgrade niets voorstelt, maar het beeld is wel vertroebeld. Alle genoemde wijzigingen komen zoals ze hier staan naar Google Pixel-telefoons. Maar ja, een kleine minderheid van de Android-bezitters heeft een Pixel.
Wat Android 17 gaat betekenen voor bezitters van een Samsung, Xiaomi, OPPO, OnePlus of Fairphone, blijft nog een tijdje de vraag. Zaken als de nieuwe manieren om locatietoegang of toegang tot contacten te geven komen heus wel, maar wat de fabrikanten gaan doen met de bubbels, blijft nog even een vraagteken. Het eigen systeem voor multitasking weggooien, het aanpassen of beide systemen tegelijk ondersteunen?
Daar komt bij dat Android zich nu even niet populair heeft gemaakt bij gebruikers. De release van Android 17 komt in een tijd dat Google wil dat alle Android-ontwikkelaars zich verifiëren. Dat is omwille van de veiligheid en er is een ingewikkelde omweg voor hobbyisten, maar Google maakt daarmee geen vrienden onder ontwikkelaars en powerusers.
Er is altijd een interessante dynamiek geweest tussen Googles oorspronkelijke opensourcementaliteit rond Android en de andere belangen van het bedrijf en de telefoonfabrikanten. De zoekgigant heeft steeds meer macht naar zich toegetrokken en de verplichte verificatie voelt als een volgende stap daarin.
Om te voorkomen dat dit verhaal een zure of bittere afdronk heeft, hebben we nog een toetje om wat zoeter te eindigen. Voor het eerst heeft Google een letter van het alfabet hergebruikt bij een Android-codenaam: de C. Android 17 krijgt de naam Cinnamon Bun, 17 jaar na de komst van Android 1.5 Cupcake. De toetjesnamen staan niet meer zo centraal als voorheen.
Redactie: Arnoud Wokke • Eindredactie: Monique van den Boomen
Source: Tweakers.net